டைட்டானிக் கனவுகள் / Titanic Kanavugal By Balasundar

Discussion in 'Serial Stories' started by Tamilsurabi, Feb 18, 2019.

  1. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    54
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    Episode 29

    என்னடா பனிஷ்மென்ட்?"

    “இங்க பாரு." என்று தனது மணிக்கட்டைக் காட்டினான்.
    அதனைப் பார்த்து வெங்கட் விழுந்து விழுந்து சிரித்தான். சத்தம்கேட்டு அருகில் வந்த மதனும் அதனைப் பார்த்து வயிறைப் பிடித்துக்கொண்டு சிரித்தான்.


    “எல்லாம் உன்னாலதான்டா!ஆக்சிடென்ட்ன்னு என்னை பயமுறுத்திட்ட! நானும் வேகமா வந்து போலிஸ்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டேன். ஆனா என்னைவிட ஸ்பீடா வந்து இன்னொருத்தன் அவர்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டான். அடுத்த நாலு நிமிஷத்தில் இரண்டு சின்ன பசங்க அதே இடத்தில் கீழேவிழுந்து கை, கால்களை ஒடிச்சிக்கிட்டாங்க. ஆம்புலன்ஸ் வந்து பசங்களை ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிட்டுப்போச்சு.
    எனக்கு முன்னாடி மாட்டிக்கிட்டவன் அவரை கரெக்ட் பண்ண ஐநூறு கொடுத்தான். அவர் இன்னும் ஒரு ஐநூறு கேட்டார். சரின்னு அதையும் கொடுத்தான். அப்புறம் அவனை அவர் வண்டியிலேயே ஒரு ப்யுட்டி பார்லர் கூட்டிட்டுப்போய் கீரின் சிக்னல், யெல்லோ சிக்னல், ரெட் சிக்னல் என்று கலர் கலரா எல்லா சிக்னலையும் பச்சை குத்தி (டாட்டூ) மணிக்கட்டில் டெக்கரேட் பண்ணிட்டார்.
    அப்புறம் என்னிடம் வந்தார். அந்தப் பையன் கையில் இருந்ததைப் பார்த்ததும் நான் புரிஞ்சிக்கிட்டேன். அடுத்து என் டர்ன்னு (Turn) புரிஞ்சிடுச்சு. என் அவசரத்தைச் சொன்னேன். அதனால் பெரிய மனசு பண்ணி சின்னதாய் பனிஷ் பண்ணார். அவர் பைக்கில் ரெடியா வச்சிருந்த ஸ்கெட்ச் எடுத்து கீரின் சிக்னல், யெல்லோ சிக்னல், ரெட் சிக்னல் என்று கலர் கலரா எல்லா சிக்னலையும் மணிக்கட்டில் வரைந்திட்டார். ஒரு மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறை அவர்கிட்ட நான் வீடியோ கால் பேசணுமாம். இரண்டு நாளைக்கு நான் இதை அழிக்கக் கூடாதாம்!" என்று சீரியஸாகச் சொன்ன ப்ரனவைப் பார்த்து நர்ஸ் “ஸைலென்ஸ் ப்ளீஸ்" என்று சொல்லும்வரை சிரித்தனர் மதனும் வெங்கட்டும்.


    ப்ரனவ் சொல்வது நூறு சதவீதம் உண்மையே.



    “டேய் அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் ஆக்சிடென்ட் ஆயிடுச்சு. ரெண்டு பேரும் ஐ.சி.யூவில் இருக்காங்க. இரண்டு பேரும் இப்போ நல்லாதான் இருக்காங்க. நாளைக்கே நார்மல் வார்ட் மாற்றிவிடுவாங்களாம். ஆனால் எனக்குதான் கொஞ்சம் பதட்டமா இருக்கு. நீ வர்றியாடா?" என்று வெங்கட் கேட்டதும்
    “வர்றேன் மச்சி. தைரியமா இரு." என்று நண்பனுக்கு தைரியம் சொல்லி வண்டியை வேகமாக ஓட்டினான். அந்த வேகம் முகத்தில் சில்லென்ற காற்றைக் கன்னத்தில் மோதவிட்டது.


    அதே சுகத்தை அனுபவித்துக்கொண்டு வண்டியை நிறுத்தாமல் ஓட்டியவன் சாலையில் புதிதாக வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பேரிகேடின் மேல் வண்டியை மோதினான்.



    ஆனால் வண்டி மோதப் போவதை அறிந்து கொண்டவன் கடைசி நேரத்தில் வேகத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைத்தபிறகுதான் பேரிகேட்டை மோதினான். ஆனால் அவன் விழுந்த அதே இடத்தில் இரண்டு சிறார்கள் பைக்கில் வந்து மோதி தங்களது கை, கால்களை ஒடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
    அதனால் கூச்சல் குழப்பம் வந்துவிட்டது. உடனே யாரோ நூற்றி எட்டிற்கு அழைத்தார்கள். பத்து பேர் ஃபோட்டோ எடுத்தார்கள். ஒரே ஒரு அறிவுஜீவி நூறுக்கு அழைத்தான். யாரோ ஒரு புண்ணியவான் நூற்றிஎட்டுக்கு அழைத்தான். அதன்பிறகு அங்கிருந்தவர்கள் கேட்டது எல்லாம் ஆம்புலன்ஸ் சத்தமும் போலீஸ் ஜீப்பின் ஸைரன் சத்தமும்தான்.
    அதிகமான வேகத்தில் வண்டியை பறக்க விட்டதால் போலீசிடம் தண்டனையும் வாங்கிக்கொண்டான்.



    இந்த நகைச்சுவை சம்பவங்களை சொன்னதால் அவன் சாமர்த்தியமாக தனது நண்பர்களிடம் பகல் பதினோரு மணிக்கு அவன் அந்த ஐ.சி.யு பெட்டில் படுத்துக்கொண்டு ஏன் தூங்கினான் என்பதற்கான உண்மையான காரணத்தை மறைத்து விட்டான்.


    கனவு கனவு என்று பித்தானகித்திரியும் ப்ரனவிற்கு அதைவிட்டால் வேறு என்ன காரணம் இருக்க முடியும்?
    நண்பர்கள் மூவரும் அந்த அறையைவிட்டு வெளியே வந்தபோது அவனைப் பார்த்து காதல் தோல்வி என்று நினைத்த நர்ஸும் கோமா ஸ்டேஜ் என்று நினைத்த துப்புறவு தொழிலாளரும் ப்ரனவை வைத்த கண் எடுக்காமல் பார்த்தனர்.


    அந்த துப்புரவுத் தொழிலாளி அந்த நர்ஸிடம் கேட்டார், “ஏம்மா.. பேயறைஞ்ச மாதிரி படுத்தக்கிடந்ததே அந்த புள்ள? இப்ப நல்லா நடந்து போகுதே? இது எந்த மாதிரி கோமா?"
    “அது டியூட்டி டாக்டருக்குத்தான் தெரியும்க்கா!" என்றாள் நர்ஸ் வாணி!


    *************
    அவனது கனவில்..


    ************"
    “ அப்புறம் சுசி .. என் நெஞ்சு எரியிதான்னு அம்மா கேட்டாங்களா.. நானும் ஆமான்னு சொன்னேனா.. உடனே என் நெஞ்சில் கைவைத்து அழுத்தி தேய்ச்சிவிட்டாங்களா எரிச்சல் போயே போயிடுச்சு. அது எப்படின்னா.. அது எப்படின்னா.. உன் காதைக் கொடு சொல்றேன்!" என்று ப்ரனவ் சொல்லிக் கொண்டே கைகளை உயர்த்தியபோது அவனிடம் இருந்து விலகிய சுசி, “போடா உனக்கு வேற வேலை இல்ல? அதைச் செய்யேன். என்கிட்ட வந்து வம்பிழுப்பதே வேலையாப்போச்சு உனக்கு."
    “இல்லை உனக்கு ரொம்ப நெஞ்செரிச்சலாக இருக்குமேன்னுதான் பார்த்தேன்.." அவள் காளிதேவி அவதாரம் எடுக்கவும்,
    “சரி வேண்டாம்ன்னா போ. அப்புறம் கேட்கணும் என்றே நினைச்சிட்டுயிருந்தேன். அதென்ன? உன் கையில் எப்போதும் ஒரு சிக்கன் தந்தூரி புக் இருக்கு? அரேபியன் டிலைட் ஹோட்டல் ஆரம்பிக்கப் போறியா?"

    “இல்லை உனக்குதான் என்னோட ஸ்பஷெல் சிக்கன் தந்தூரி செய்து கொடுக்கலாம் என்று நினைச்சேன் ப்ரனவ். நான் சூப்பராக செய்வேன் தெரியுமா?"

    “அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேணாம். நாம ஏதாவது பேசிகிட்டே இருப்போம்."

    “சரி பேசு. ஆனால் நாளைக்கு கண்டிப்பா சிக்கன் தந்தூரி செய்யப் போறேன். நான் எப்படி செய்யிறேன் என்று நீ பார்க்கப் போற.. அப்புறம் அதை சாப்பிடப் போற! சரியா?"

    “ம் சொல்லு. ஏதாவது பேசேன்."

    “நீதான பேசணும் என்று சொன்ன? எனக்கு ஒண்ணுமே தோணலை. லவ் பண்றவங்க எப்படித்தான் மணிக்கணக்கா ஃபோனிலும் நேரிலும் பேசுறாங்களோ? எனக்கு என்ன பேசணும் என்றே தெரியலை ப்ரனவ். ப்ளீஸ் ப்ளீஸ் நீ ஏதாவது பேசேன். நான் அடுத்துப் பேசுறேன்!"

    “அது பேசுற விஷயத்தைப் பொருத்து இருக்கு. நீ உன் காலேஜ் கான்டீனைப் பற்றியும் ஸ்கூல் கான்டீனைப் பற்றியும் விளக்கம் தந்தா எப்படி நேரம் போகும்? சிக்கன் லக்ன்னா ரொம்பப் பிடிக்கும் என்று சொல்லத் தெரியுது. நான் வெஜ் ஐயிட்டம் சாப்பிட்டா மட்டும் போதாது நான் வெஜ் சமாச்சாரங்களும் பேசணும். அப்போதான் மணிக்கணக்கா பேச முடியும்."

    அவள் முறைத்தாள். அவன் சிரித்தான்.

    “இல்லை சும்மா உன் ஃப்ரண்ட்ஸ் கசின்ஸ் அம்மா அப்பா பற்றி ஏதாவது சொல்லேன்.."

    “நீ முதல்ல உன் ஃப்ரண்ட்ஸ் கசின்ஸ் அம்மா அப்பா பற்றி ஏதாவது சொல்லு அப்புறம் நான் சொல்றேன்.."

    “என்னோட ஃப்ரண்ட்ஸ் நாலு பேர்தான். அம்மா அப்பா கனரா பேங்கில் வேலை பார்க்கிறாங்க. கசின்ஸ் எல்லாரும் அரட்டை அடிக்கும் டீன் ஏஜ் பசங்க பொண்ணுங்கதான். சினிமா ஸ்டார்ஸில் ஒண்ணு ரெண்டு பேர்தான் பிடிக்கும். இப்ப வந்திருக்கும் யங்ஸ்டர்ஸ் யாருமே பிடிக்காது. அவ்வளவுதான்!"


    “என்னோட ஃப்ரண்ட்ஸ் ஆறு பேர்தான். அம்மா அப்பா ரொம்ப நல்ல ஜாப்பில் இருக்காங்க. அப்பா இப்போ யூ.எஸ்ஸில் இருக்கார். கசின்ஸ் எல்லாரும் அரட்டை அடிக்கும் நாலு வயசு பசங்க பொண்ணுங்கதான். நிறைய படம் பார்ப்பேன். முக்கியமா.. ஐ லவ் தனுஷ்! அவ்வளவுதான்!"


    பல நேரங்களில் கெட்டிக்காரத்தனமாய் முகமுடி அணிந்துகொள்ளும் அவளை மெச்சியவாறு கேட்டான்,
    “சுசி உன்கிட்ட யாராவது நீ ரொம்ப பிடிவாதம் பிடிச்ச பொண்ணு என்று சொல்லியிருக்காங்களா?"


    இல்லை என்று அவனைப் போலவே தலையாட்டி தனது தந்தூரி புத்தகத்தை தலையை குனிந்து பார்த்துபடியே பதில் சொன்னாள்.

    சில நிமிடங்கள் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்கும்வரை அங்கே அமைதிதான் நிலவியது.
     
    HELEN MARY and Rabina like this.
  2. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    836
    Likes Received:
    519
    Trophy Points:
    93
    Gender:
    Female
    nice ud..
     
    Bala sundar likes this.
  3. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    54
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    Episode 30


    பல நேரங்களில் கெட்டிக்காரத்தனமாய் முகமுடி அணிந்துகொள்ளும் அவளை மெச்சியவாறு கேட்டான்,

    “சுசி உன்கிட்ட யாராவது நீ ரொம்ப பிடிவாதம் பிடிச்ச பொண்ணு என்று சொல்லியிருக்காங்களா?"
    இல்லை என்று அவனைப் போலவே தலையாட்டி தனது தந்தூரி புத்தகத்தை தலையை குனிந்து பார்த்துபடியே பதில் சொன்னாள்.


    சில நிமிடங்கள் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்கும்வரை அங்கே அமைதிதான் நிலவியது.
    அதன்பிறகு, “ப்ரனவ் நீ சொல்லுன்னு சொன்னதும் ஆதார் கார்ட்டு நம்பர் மாதிரி என் செல்நம்பர், பேங்க் டீடெய்ல்ஸ், வீட்டு அட்ரஸ் முதற்கொண்டு எல்லாம் அடுத்த நிமிடம் ஒப்பிக்கணுமா? நான் யோசிச்சுதான் பேச முடியும். உன்கிட்ட என்ன சொல்லணும்.. என்ன சொல்லக்கூடாதுன்னு.. நான் யோசித்துதான் சொல்ல முடியும். உன்கிட்ட நான் எய்த் ஸ்டான்டர்ட் வரை பெட் வெட் பண்ணேன் என்று சொல்ல முடியுமா? இல்லை நான் இதுவரை ஒரே ஒரு பையன்கிட்ட வழிஞ்சி பேசிட்டு என்னையே கெட்ட கெட்ட வார்த்தையில் திட்டியிருக்கேன் என்று சொல்ல முடியுமா? ஒரு நாள் கண்ணகியின் கதையைப் படித்திட்டு நான் பார்த்தால் காய்ந்த மரம் பற்றி ஏரியாதோ? என்று எத்தனை நாள் வருத்தப் பட்டிருப்பேன்? அதை உன்கிட்ட ஒப்பிக்கச் சொல்றியா?"


    “ஏன் வருத்தப்பட்ட என்று சொன்ன? திரும்ப சொல்லேன் நான் நீ சொன்னப்ப என் காது குடைந்திட்டு இருந்தேன்.. சரியா கேட்கலை.."

    “சொல்ல மாட்டேன் போடா.. நீ என்னை கேலி பண்ற.."

    “ஓ! இப்ப புரிஞ்சிடுச்சு. நீ தான் ஒரு பையன்கிட்ட வழிஞ்சியோ? அதான் கண்ணகி மாதிரி மரத்தை எரிக்க முடியாதுன்னு கவலைபட்டிருக்க.. அப்ப நான்கு வழிச் சாலைக்காக கண்ணால் பார்த்த பச்சை மரத்தையெல்லாம் காலி செய்றாங்களே.. கல்லாவில் அதை வைத்து காசு நிரப்புறாங்களே அவுங்க எல்லோரும் கண்ணகி பரம்பரையா? சரி நாம் நம் விஷயத்திற்கு வருவோம்.. ம் அப்புறம் வேற என்ன சொல்லு.. "

    “பட்டன் தொட்டவுடன் பணம் கொடுக்கும் ஏ.டி.எம் மிஷினா நான்? நீ மட்டும் விவரமா நாலே நாலு வார்த்தை பேசுவ? ஆனா நான் ஸ்கிம்மர் பொருத்தப்பட்ட ஸ்விப்பங் மிஷின் மாதிரி உன்கிட்ட எல்லா விஷயத்தையும் கக்கணுமா? ஐ ஆம் நாட் எ ஓப்பன் புக்!"

    “கரெக்ட். நீ வாந்தியெல்லாம் எடுக்க வேண்டாம். ஒரு பேச்சுக்கு உன்னைப் பற்றி சொல்லுன்னு சொன்னதுக்கு என் மேல் வாந்தி எடுப்பேன்னு சொல்றது ரொம்பத் தப்பா தெரியலை?"

    “உன்னைப் பற்றி நீ எவ்வளவு விஷயம் சென்சார் பண்ண? திருக்குறள் மாதிரி ஹைக்கூ மாதிரி சொல்லுவ.. நான் பக்கம் பக்கமா வசனம் பேசணுமா? சென்சார் பண்ணித்தான் நானும் சொல்வேன். சிரிக்காத ப்ரனவ்.. நானே தலைவலியோடு சீரியஸாக பேசிட்டியிருக்கேன்.. "

    “அப்படியா?"

    “என்ன அப்படியா?"

    “இல்லை தலைவலியோடு சென்சார் செய்து பேசியபோதே எய்த் ஸ்டான்டர்ட் பெட் வெட் பண்ணது எல்லாம் வெளியே வந்திடுச்சே.. சென்சார் பண்ணலைன்னா அந்தப் பையனோட அட்ரஸ்கூட சொல்வியோ?"

    “ப்ரனவ் அதெல்லாம் சைல்ட்ஹ{ட் கிரஷ்! அதை நீ இனி விடப்போவதில்லை அப்படித்தானே?" என்று கோபம் அடைந்தபோது,
    “யெஸ் பேப்! 300மூ" என்று கூறி மேலும் கோபப்படுத்தினான்.

    “ப்ரனவ் எனக்கு தலைவலிக்குது!" என்று அவள் கத்தியபோது அவன் தணிந்து பதில் தந்தான்.

    “சுசி நாம் லவ் பண்ண ஆரம்பிச்சு சண்டையே போட்டுக்கலையேன்னு நேற்றுதான் நினைச்சேன்.."

    “இன்னைக்கு சண்டை வந்திடுச்சு." என்று அசதியாக நாற்காலியில் அமர்ந்தாள். தலையை இரு கைகளாலும் தாங்கியவாரே தனது மடிமேல் படுத்துக்கொண்டாள்.

    “என்ன சுசி ஒரு மாதிரி இருக்க?"

    “ஒரே தலைவலி ப்ரனவ்.. நானும் என்னென்னமோ செய்து பார்த்திட்டேன். என்னால் முடியலை.. "

    “ஒரு பாராசிடமால் போடு. வலி இருக்கும் இடம் தெரியாமல் போயிடும்."

    “பாராசிடமால் மாத்திரையா? தலைவலிக்கா? ப்ரனவ் நீ பேப்பரில் வரும் ஆர்ட்டிகள் எதுவுமே படிக்க மாட்டியா? தலை வலிக்கு மாத்திரை சாப்பிடவே கூடாது. நம்ம லிவருக்கு அது ரொம்ப கெடுதல் தெரியுமா? அடிக்கடி பாராசிடமால் சாப்பிட்டால் மஞ்சள் காமலை வந்திடும் தெரியுமா? அப்புறம் -500 என்ற மாத்திரையை சாப்பிடக்கூடாதுன்னு டாக்டர்கள் வாட்ஸ் ஆப்பில் போஸ்ட் போடுவதை நீ பார்க்கலை? எனக்குத் தெரிந்த ஒரு பன்னிரண்டு வயது பொண்ணுக்கு பாராசிட்டமால் சாப்பிட்டதால் பெட்ரோல் ஊற்றி எரித்தால் தோல் கரிக் கட்டையாகி உரிந்து போகும்ல்ல அதுபோல உரிந்து போயிடுச்சு! நான் அதைப் பார்த்தப் பிறகு காய்ச்சலுக்குக்கூட பாராசிட்டமால் சாப்பிடுவதையே விட்டுவிட்டேன். நீ என்னடான்னா சாதாரண தலைவலிக்கு பாராசிட்டமால் சாப்பிடச்சொல்ற?
    “அதுக்காக தலைவலியோடு இருக்கப் போறியா? என்ன சுசி பேசுற.."

    “ப்ரனவ்.. நாம சின்ன தலைவலியை தாங்க முடியாது
    மாத்திரை சாப்பிட்டால் நம்ம ஜெனரேஷன் எப்படி வலியை தாங்கிக்கிடுவாங்க? லேசான தலைவலி லேசான இருமல் தும்மல் கால் வலி எதுக்கும் மருந்து தேவையில்லை ப்ரனவ். நல்ல ரெஸ்ட் போதும் தெரியுமா? புரியிதா நான் சொல்றது?"

    சுசி சொல்லச் சொல்ல அவள் பேசுவதை கவனித்தவன் அவளிடம், “சுசி இப்ப நம்ம ஜெனரேஷன் என்று சொன்னியே அதுதான் கொஞ்சம் புரியலை.. மத்தபடி பாராசிட்டமால் சைட் எஃப்க்ட் எல்லாம் புரிஞ்சிடுச்சு…"

    “போடா.."

    “அதானே முக்கியமான விஷயம் புரியலைன்னு சொன்னா போடான்னு விரட்டுவியே? யாருதான் இந்த போடாவை கண்டுபிடித்தான் என்றே தெரியலை.. ஆனால் நீ போடான்னு சொன்னா கை தட்டி ஆட்டோக்காரனைக் கூப்பிடுவது போல “வாடா" என்று சொல்வது போல இருக்கு! நாளைக்கு கண்டிப்பா நீ செய்யும் சிக்கன் தந்தூரியை நீயும் நானும் சாப்பிடும் வேலையை மட்டும் தான் செய்யப் போறோம். நோ டாக்கிங்!"

    “ஆமாம் ப்ரனவ் நாம ரெண்டு பேரும் பேசவே கூடாது. அப்பதான் சண்டை வராது."

    “எப்படி சுசி உனக்கும் அப்படியே தோணுச்சு? நான்கூட உன் வாயை சிக்கன் பீஸ் வைத்து மூடினால்தான் சண்டை வராதுன்னு நினைச்சேன். நான் மனசுல நினைச்சேன். நீ வெளியில் சொல்லிட்ட!"

    “நான் சமைப்பதை நல்லா மொக்கிட்டு பேசுறதைப் பார்! ப்ரனவ் இன்னைக்கு கிரிக்கெட் விளையாடப் போகலாம் என்று பேசினோமே? ஞாபகம் இருக்கா? இல்லை அதிகமா பேசிப் பேசி மூளை சூடாகி மறந்திடுச்சா?"

    “இருக்கு இருக்கு என்று சலித்துக்கொண்டவன் உன் ஃப்ளாட் பசங்களை எல்லாம் கூப்பிட்டாச்சா? நான் பேட்டும் ஸ்டெம்ப்பும் கொண்டு வந்திருக்கேன். எல்லாம் என் பைக்கில் தான் இருக்கு."

    “நீ இரண்டு நிமிஷம் வெயிட் பண்ணு.. நானும் கிளம்பிடுறேன்.."

    “நீ வருவதற்குள் நான் யோசித்து வைக்கிறேன்.. நம்ம ஜெனரேஷன் பற்றி!"

    சுசி அவனிடம் பிச்சு பிச்சு என்று சைகை செய்தாள்.
    ஆனால் அவளை அணுஅணுவாய் பிச்சிப் பிச்சி ரசித்தவன் அவள் தலைமேல் கை வைத்து, “சத்தியமாய் சுசி எனக்கு உன்னைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் பைத்தியம் லூசு பிசாசு ராட்சஸி அப்படின்னுதான் திட்ட தோணுது.."

    சுசியும் அவனைப் போலவே அவன் தலைமீது கை வைத்துச் சொன்னாள்,
    “ ப்ரனவ் எனக்கு உன்னைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் கருகிப் போன கிரில் சிக்கன் ஹாஃப் பிளேட் போல… அரை வேக்காடு வெந்த சிக்கன் ரோஸ்ட் போல.. மசாலா தடவ மறந்த லெக் பீஸ்போல.."

    அவள் முடிக்கும் முன் அவள் கைகளை முறுக்கி அவள் முதுகுக்கு பின்னால் வைத்திருந்தான், “ஹாஃப் ப்ளேட் கருகிப் போன கிரில் சிக்கன்" என்று அவளால் அழைக்கப்படும் ப்ரனவ்.

    **************
    நிஜ உலகில்..
    ************

    ப்ரனவ் மறுநாள் ஆஃபீசில் வேலை பார்க்கவேயில்லை. திரும்ப கனவு காணவேண்டும் அவளை கனவில் மீண்டும் பார்க்க வேண்டும் என்பதிலே அவன் மனம் அவனிடம் பேயாட்டம் போட்டது. பகல் பொழுதுகளை வெறுத்தான். ஏற்கனவே ஐ.சி.யுவில் அவன் செய்த ரகளையால் நண்பர்கள் வட்டம் கடும் கோபத்தில் இருந்தது.


    இப்போது நண்பர்கள் முன்னே சந்தேகம் வராமல் நடப்பதே அவனுக்குப் பெரும் சவாலாக இருந்தது. இதில் அவன் மீண்டும் கனவை நினைப்பது தூக்கத்திற்காக தவிப்பது இந்த இரண்டு செய்கையுமே அவனுக்கு அதிகமான பிரச்சனைகள் கொண்டு வரும் என்பது அவனுக்குத் தெரிந்த ஒன்றே!


    அவள் சிக்கன் தந்தூரி செய்வதைப் பார்க்க வேண்டும். அவள் செய்யும்போதே பேசும் நூறு கதைகளைக் கேட்க வேண்டும் என்ற ஆவலில் இங்கும் அங்குமாய் அலைந்தான். ஒரு வேலையும் உருப்படியாகச் செய்து முடிக்கவில்லை.


    மூன்று மாதங்கள் முழுதாய்த் தூங்கிடும் பனிக் கரடிகளின் மேல் பொறாமை கொண்டான்.
    உங்கவீட்டு பொறாமையா? எங்கவீட்டு பொறாமையா? எக்கச்சக்க பொறாமை கொண்டான்.

    ************************************
    ரெஸ்ட் ரூம் சென்ற போது...
    ************************************

    ரோமியோவின் மனது: டேய் ஒரு தூக்கம் போடுடா.. நான் அவளைப் பார்த்திட்டு வந்திடுறேன். என்கிட்ட அவள் சிக்கன் தன்தூரி எப்படி செய்யன்னு காட்டப்போறதா சொன்னா..

    ரோமியோ: டேய்.. நான் இப்ப பிஸ் பண்ண வந்திருக்கேன். இங்க நீ தன்தூரி சிக்கன் பற்றி பேசுற.. டிஸ்கஸ்டிங் டா!

    ரோமியோவின் மனது: அதை அப்புறம் பண்ணலாம். இப்ப நான் சொல்வதை செய்தால்..

    ரோமியோ: அப்புறம் செய்யலாமா? இதை எல்லாம் தள்ளிப்போட முடியுமாடா மடையா? இப்ப நீ சொல்வதை செய்தால்.. ஆஃபிசிலேயே எனக்குப் பைத்தியம் பிடிச்சிடும்!
    வந்த காரியம் முடிந்தபிறகு அங்கே இருந்த டிரையரில் கைகளை உலர்த்தினான் ப்ரனவ்.
    ரோமியோவின் மனது: டேய் அதான் உன் வேலை முடிந்ததுல்ல? என் வேலையை இப்ப பாரு!

    ரோமியோ: நைட்!

    ரோமியோவின் மனது: நோ வே.. நௌ!

    ப்ரனவ் ஏதோ யோசித்துவிட்டு மனதிடம் ஏமாற்றும் வேலையில் இறங்கினான்.


    ரோமியோ : எங்கடா தூங்க முடியும்? கெஸ்ட் ரூம் போறேன்..


    ரோமியோவின் மனது: இல்லை.. நீ வெளிய போனா கெஸ்ட் ரூம் போறதுக்குள்ள உனக்கு பத்து வேலை வந்திடும்.
    இங்கதான் வெஸ்டர்ன் டாய்லட் இருக்குல்ல? அதில் நீ வசதியாக உட்கார்ந்துக்கல்லாம்.


    ரோமியோ : வாட்?
     
    HELEN MARY and Rabina like this.
  4. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    836
    Likes Received:
    519
    Trophy Points:
    93
    Gender:
    Female
    nice ud
     
  5. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    54
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    அவனது கனவில்..


    ப்ரனவ் “வாட்?" என்று கேட்டாலும் “கியா? என்ன?" என்று கேட்டாலும் அவனது மனசாட்சி அசைந்து கொடுப்பதாக இல்லை. அவனை அங்கேயே தூங்க வைத்தது. கனவிற்குள் இழுத்துச் சென்றது.



    “ப்ரனவ் வந்திட்டியா.. வா வா இவ்வளவு நேரம் உனக்காக நான் காத்திட்டு இருந்தேன். சுதா அக்கா இன்னைக்கு ஜி.ஹெச் போய் அவுங்களுக்கு ப்ரஷர் மாத்திரை வாங்கப் போறாங்களாம். அதனால் இன்னைக்கு நான் தான் சமைக்கணும்."


    “பேசாமல் ஹோட்டலில் வாங்கிடலாமா?" என்று ருத்ரவ் வேகமாக கேட்க..


    “நான் வீட்டில் சமைத்து ஆறு மாசம் ஆகப்போகுது.. போன வராம் செய்த குழம்பும் நல்லா வரலை.. இந்த முறை நல்லா சமைக்கணும் என்று நினைச்சிட்டே நான் நைட் முழுதும் தூங்கலை தெரியுமா? நீ பயப்படாத ப்ரனவ். இந்த டிஷ் மீன் குழம்பு மாதிரி சொதப்பாது."


    “நான் சொன்னதெல்லாம்.."

    “ஞாபகம் இருக்குங்க ப்ரனவ் சார். நன்றிங்க ப்ரனவ் சார். அப்படியே செய்திடலாம் ப்ரனவ் சார். நான் போய் சிக்கன் வாங்கிட்டு வர்றேன்.."


    “நானும் வர்றேன் சுசி.. இங்க தனியா ஒரே போர்."


    “சரி வா. ஆனால் நான் தான் வண்டி ஓட்டுவேன். இந்த சென்னை ட்ராஃபிக் இப்ப இப்ப எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிடுச்சு. என் பின்னாடி உட்கார்ந்துக்கோ.அப்புறம் ப்ரனவ்.."


    “அப்புறம்?"

    “அது வந்து.."

    “அது வந்து?"

    “என் பின்னால் உட்காரும்போது ஹெல்மெட் போட்டுக்கிறியா? யாராவது பார்த்தால் தப்பாயிடும் ப்ரனவ்.. உன் கனவில்தான் நாம இருக்கோம் ஆனா.. எதுக்கு ரிஸ்க்? என் அப்பாவோட ஃப்ரண்ட்ஸ், என்னோட ஃப்ரண்ட்ஸ், என் அம்மாவின் ஃப்ரண்ட்ஸ் இப்படி யாராவது பார்த்திட்டால்?"

    “அப்புறம் உன் வேலைக்கார அம்மாவின் ஃப்ரண்ட்ஸ், அவுங்களை விட்டுட்டியே? நீ என்ன சொல்ல வர்ற? நீ வண்டி ஓட்டுவ ஆனால் நான் ஹெல்மெட் போடணுமா? ரோட்டில் போறவன் எல்லாம் என்னைப் பார்க்கணுமா? எவ்வளவு கேவலமா என்னை அவனவன் பார்ப்பான் தெரியுமா? நோ வே.."

    அவள் மேலும் இரண்டு ப்ளீஸ் சேர்த்தாள். ப்ரனவ் “சாரி சுசி" என்றான். அவள் மேலும் இரண்டு ப்ளீஸ் சேர்த்தாள். “சாரி சுசி" என்பது “சரி சுசி" என்றானது.
    ஹெல்மெட் அணிந்து கொண்டான் ப்ரனவ். வண்டியின் ஃப்ரன்ட் மிரரில் தன்னைப் பார்த்தான். வண்டி ஓட்டும் சுசி ஹெல்மெட் போடவில்லை. ஆனால் அவன் போட்டிருந்தான்.

    “கனவுதானே தப்பில்லை. ரோட்டில் நம்மை யார் பார்த்தா என்ன ப்ரனவ்?" என்றது அவன் மனசாட்சி.

    கோழிக்கறியை வாங்கியதும் அதனை ஒரு ப்ளாஸ்டிக் பையில் போட்டு அவளது வண்டியின் சீட்டிற்குள்ளே திணித்தான். “ப்ரனவ்.. சீட்டுக்குள்ளே எதுக்குப் போடுற? அதிலிருந்து ரத்தம் வடியும். சீட் பாழாகிடும்."

    “சுசி ஒரு தடவை நாய் துரத்தினது போதும்ன்னு நான் நினைக்கிறேன். நீ என்ன சொல்ற?"

    சிரிப்போடு கொஞ்சம் யோசனையும் செய்தவள், “சரி சரி.. வா நாம கிளம்பலாம். தந்தூரி செய்தப் பிறகு அசைன்மென்ட் பண்ணணும். நிறைய வேலை இருக்கு. நீ எனக்கு ஒரு வெப் பேஜ் டிசைன் பண்ணச் சொல்லிக்கொடு. நான் ரொம்ப நாளாக உன்கிட்ட கேட்டு அதைப் பழகணும்ன்னு நினைச்சேன்.."


    இருவரும் வீடு வந்து சேர்ந்தனர். சுசி கொத்தமல்லியை கத்திரிகொண்டு நறுக்கியபோது அவளது உதடுகளை தனது ஈர விரல்கொண்டு மேஜைமேல் வரைந்து பார்த்தான்.

    அடுப்படியில் சிறியாதாய் கட்டப்பட்டுள்ள தந்தூரி அடுப்பில் சுசி கோழியை சமைத்தபோது வியர்த்து வழிந்த நெற்றியில் எத்தனை முத்தங்கள் வரிசையாகப் பதிக்கலாம் என்று எண்ணிப்பார்த்தான்.
    அவனது கணக்கு வழக்கு தெரியாமல் சுசி அவனிடம் கேட்டாள், “என்ன ப்ரனவ் வச்ச கண் வாங்காமல் கவனிக்கிற? அடுத்து நீயே சமைச்சிடுவ போலயே? அடுத்த சன்டே இப்ப நீ கவனிச்சதை வச்சு எனக்கு தந்தூரி சமைச்சிடுவதானே?"


    “நான் கவனிச்சதை வச்சுதானே?"

    “ஆமா!"

    “ஓ பேஷா! நீ தான் கம்முன்னு இருக்கணும்!"

    “நான் வாயே திறக்க மாட்டேன்."

    “அப்பன்னா நானும் கொடுத்திடுவேன்! ஸ்.. இல்லை செய்திடுவேன்னு சொன்னேன்!"

    “இல்லை கொடுத்திடுவேன்னு தான் சொன்ன! நான் என்ன பேசிட்டு இருக்கேன்? நீ என்ன பேசுற? மனசுல என்ன நினைச்சிட்டு பேசின?"

    “சரி சரி . இன்னைக்கும் சண்டை வேணாம். சீக்கிரம் சாப்பாடு போடு சுசி! சிறு குடலும் பெரு குடலும் தந்தூரி எங்கே தந்தூரி எங்கேன்னு கேட்டுத் தொல்லை பண்ணுது! "

    “பேச்சை மாத்தாத ப்ரனவ். ஆனாலும் நீ என்கிட்ட இவ்வளவு பயந்து சாகக்கூடாது!
    “பயமா? எனக்கா? உன்கிட்டயா? ச்ச.. ச்ச. இட்ஸ் நத்திங் பட் நான்சென்ஸ்! (Its nothing but nonsense)"

    “அந்த நான்சென்ஸ் பத்திதான் சொல்லுன்னு சொன்னேன்."

    “உன்கிட்ட மறைக்க என்ன இருக்கு? உன் முகத்தில் மொத்தம் எத்தனை முத்தம் கொடுக்க முடியும்ன்னு எண்ணிப் பார்த்தேன். உன் நெற்றியில் ஐந்து முத்தம் வரிசையாக கொடுக்கலாம். ரொம்பச் சின்ன நெற்றிதான்!" என்று குறைபட்டவன் மேலும் சொன்னான்,
    “உன் இடது கன்னத்தில் மூனு வலது கன்னத்தில் மூனு.. ஆக மொத்தம் பதினோரு முத்தம் கொடுத்திடலாம் சுசி. இவ்வளவு நேரம் அதான் கவனிச்சேன்டி!"


    “இவ்வளவு நேரம் நான் பேசினது உன் காதில் விழலையா?" ப்ரனவ் தலையை இடதும் வலதும் ஆட்டினான்.


    “நான் உப்பு போதுமான்னு கேட்டபோது தலையை இங்கிட்டும் அங்கிட்டும் ஆட்டின?"
    “ஆட்டினேனா? ஞாபகமே இல்லடி!"

    “ஞாபகம் இல்லையா? உப்பு மட்டும் சரியா வரலை.. நீ என்கிட்ட தொலைஞ்ச ப்ரனவ்! இவ்வளவு நேரம் எண்ணிக்கிட்டா இருந்த? பெர்வெர்ட்!"

    “அடடா ஒரு கவுன்ட் விட்டுட்டேனே! இன்னும் ஒண்ணு இருக்கே! அதை மறந்திட்டேனே!"
    ...

    “பதினொன்று இல்லை சுசி பன்னிரண்டு முத்தம் மொத்தத்தில். உன் உதட்டை எண்ண மறந்திட்டேன். இப்ப நீ என்கூட என் முகத்தைப் பார்த்து பேசும்போதுதான் உன் உதடே ஞாபகம் வருது!"


    “போடா பக்கி!" என்று கெட்ட கெட்ட வார்த்தைகள் பேசிவிட்டு சுசி ப்ரனவின் செல்பேசியை கையில் எடுத்துக் கொண்டாள்.
    “ஏய் அதில் சார்ஜ் இல்லடி. சார்ஜ் போடும்போது பார்த்துப் போடு பின்னை ஒழுங்கா சொருகணும். இல்லைனா செல்ஃபோன் பின் உள்ளே போயிடும். அப்புறம் ஃபோனை குப்பையில்தான் போடணும்."


    “சும்மா அழாத! நாங்க எங்க ஃபோனுக்கு சார்ஜ் போட்டுதான் சார் யூஸ் பண்றோம்! என் ஃபோன் ரிப்பேரா இருக்கு ப்ரனவ். இவ்வளவு நேரம் நின்னுக்கிட்டே சமைச்சது டென்ஷனா இருக்கு. ஒரே ஒரு பாட்டு மட்டும் கேட்கப்போறேன். கேட்டிட்டு கொடுத்திடுறேன்! வெயிட்பண்ணு!"


    ப்ரனவ் அமைதியாக தரையில் அமர்ந்து கால்களை நீட்டியவாறு தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் நிமிடங்களைக் கடத்தினான்.


    ப்ரனவின் வாட்ஸ் ஆப்பில் வந்திருந்த செய்தியைப் பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே அவனை ஓரக் கண்ணால் பார்த்து நக்கலாகச் சொன்னாள்,
    “இந்த பசங்களே கமிட்மென்ட்னா பயந்து ஓடுவாங்களே.. இவனுங்களை நம்பவே கூடாது."
     
    HELEN MARY and Rabina like this.
  6. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    836
    Likes Received:
    519
    Trophy Points:
    93
    Gender:
    Female
    nice update.
     
    Bala sundar likes this.
  7. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    54
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    episode 31
    Sorry for the delay readers
    Terribly sorry





    ப்ரனவ் அமைதியாக தரையில் அமர்ந்து கால்களை நீட்டியவாறு தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் நிமிடங்களைக் கடத்தினான்.ப்ரனவின் வாட்ஸ் ஆப்பில் வந்திருந்த செய்தியைப் பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே அவனை ஓரக் கண்ணால் பார்த்து நக்கலாகச் சொன்னாள்,
    “இந்த பசங்களே கமிட்மென்ட்னா பயந்து ஓடுவாங்களே.. இவனுங்களை நம்பவே கூடாது." என்று ப்ரனவிடம் அவள் பேசியபோது,
    “இந்தப் பொண்ணுங்களே இப்படித்தான். எதையுமே நேராகவே பேச மாட்டாங்க." என்றான் ப்ரனவ்.



    “ஏன் பேச மாட்டோம்? இங்க பாரு ப்ரனவ் நான் எப்போதுமே வெட்டு ஒன்று துண்டு ரெண்டுன்னுதான் பேசுவேன். உன் ஃபோனில் வந்த மெசேஜ் பத்திதான் பேசுறேன். அதில் ஒரு பொண்ணுகிட்ட பையன் ப்ரபோஸ் பண்றான். எப்படி தெரியுமா?"



    “எப்படி?"

    “I LOVE YOU. WILL YOU MARRY ME AFTER 100 YEARS? " என்று கேட்கிறான்ப்பா! அதான் சொன்னேன் பசங்க எல்லாம் கமிட்மென்ட்னா பயந்து ஓடுவாங்கன்னு."

    “அதெப்படி எல்லோரும் அப்படி இருப்பாங்களா?"

    “சரி. நான் கேட்பதுக்கு பதில் சொல்லு."

    “கேளு!"

    “என்னை நீ லவ் பண்றியா?"

    “ஆமா! அதானே ஊரில் உள்ள அத்தனைபேரும் பார்க்க உன்பின்னாடி ஹெல்மெட் போட்டிட்டு வண்டியில் சிக்கன் வாங்கி வந்தேன். அப்புறம் நீ கொடுக்கப் போகும் கருகிப் போன சிக்கனுக்காக ஒரு மணி நேரமா காத்திட்டுயிருக்கேன். இவ்வளவு செய்திருக்கேன் என்னைப் பார்த்து என்ன கேள்வி நீ கேட்டிட்ட?"

    “இவ்வளவு பேசுறியே? உன்னால் என்னுடன் கல்யாணம் என்ற கமிட்மென்ட்க்கு வர முடியுமா?"

    “சுசி.."

    “இது கனவு அப்படிங்கிறதை மறந்திட்டு சொல்லு! இப்ப இந்த நிமிஷம் கல்யாணத்தைப் பத்தி நீ நினைச்சுப் பார்ப்பியா?"
    இரண்டு நிமிஷம் யோசித்தான் ப்ரனவ்.

    “ம்! அஃப்கோர்ஸ்! ஃபர்ஸ்ட்நைட் வேண்டாம்ன்னு யாரு சொல்வாங்க?" என்றான்.
    அவனை அழுத்தமாக முறைத்துவிட்டு, “சரி அப்ப இந்த ஐஞ்சு லைனை சத்தியப்பிரமாணம் மாதிரி சொல்லு பார்ப்போம்.. இதை பெட்ன்னு வச்சிக்கோ.
    தோத்திட்டா என் ஷால்கூட உன்மேல் படாதமாதிரி இருக்கும் டிஸ்டன்ஸில்தான் இனி நீ என் பக்கத்தில் நிற்கணும்! சரியா? ஜெயிச்சிட்டா நீ சொன்னமாதிரி ஏற்பாடை பண்ணிடலாம்!"





    “ம்.. வேமா சொல்லு.. நானும் சொல்லிட்டு மற்ற ஏற்பாடை பண்ணுறேன். உன் ரூமில் கிங் சைஸ் காட்டா? நார்மல் சைஸ் காட்டா? பூ போட்டு டெகரேஷன் பண்ணணும்ல? அதான் கேட்டேன்."



    “நீ முதலில் சொல்லி முடி பேபி.. மத்ததை அப்புறம் பார்க்கலாம். தோத்திட்டா என் ஷால்கூட உன்மேல் படாத இடத்தில்தான் சார் இருப்பீங்க! ஞாபகம் வச்சிக்கோ!"



    “ம்.. ஐ ஆம் ரெடி" என்று நன்றாக அவள் முகத்தைப் பார்த்தபடி உட்கார்ந்து கொண்டான்.
    “l am your loyal husband giving you royal treatment and your daily shopping is guaranteed.” இது உன் லைன். இன்னும் ரெண்டு லைன் உனக்கு இருக்கு. கிரிஸ்த்தவங்க கல்யாணத்தில் ஏழுறு எடுப்பாங்களே அது மாதிரிதான் இது. “You are my mesa maama I am your naughty maami giving you a lifetime service warranty.” இது என் லைன். நீ முதல்ல சொல்லு. அடுத்து என் லைனை நான் சொல்றேன்.”



    “l am your loyal husband giving you royal treatment and your daily shopping is guaranteed. நில்லு நில்லு.. ”



    “ப்ரனவ் இன்னும் ரெண்டு லைன் இருக்கு!"



    “ஒரு நிமிஷம் இதை நான் எங்கயோ கேட்டிருக்கேனே?"

    “அப்படியா?" என்று பொங்கி வந்த சிரிப்பை அடக்கினாள். லேசாக சிரித்துக்கொண்டே அவனைப் பார்த்துக் கொண்டே சார்ஜரில் இருந்து பின்னை உருவ முயற்சித்தாள். ஆனால் அதனை உருவிட கஷ்டப்பட்டாள்.



    “ஏய் இது அந்த குச்சி ஐஸ்காரனோட “டானு டானு” பாட்டுதானே?" என்று கேட்டவன் ஒரு நிமிடம் அவளது கண்களைப் பார்த்தான். தனது பதிலை அவள் ஆமோதித்தாளா இல்லையா என்று பார்க்கத்தான் அவளை உற்றுப் பார்த்தான்.



    அவளது பார்வை அவனது பதில் சரி என்று சொல்லிட அவள் செய்த போக்கிரித்தனத்தை பழி தீர்க்க ப்ரனவ் அவளைப் பிடிக்க வந்தான். அவள் அவசரமாக சார்ஜரின் பின்னை உருவ பின் இன்னும் நன்றாக உள்ளே சிக்கிக்கொண்டு இறுகியது. அவள் இன்னும் அழுத்தமாக உருவ சார்ஜரின் பின் உடைந்து உள்ளே சிக்கிக் கொண்டது வயர் மட்டும் பிய்ந்துகொண்டு வெளியே வந்தது. சுசி கையில் இருந்த வயரைப் பார்த்தாள் அடுத்ததாக ப்ரனவைப் பார்த்தாள். நடந்து முடிந்த நிகழ்வை நம்ப இரண்டு நொடிகள் தான் ப்ரனவிற்குத் தேவைப்பட்டது.



    “சுசி இந்த ஒரு மணி நேரத்தில் நீ ரெண்டு பெரிய தப்பு பண்ணிருக்க."
    “சாரிப்பா.. நான் லேசாகதான் பிடித்து இழுத்தேன்.” என்றவள் அவனிடம் அகப்படாமல் ஹாலுக்கு அருகே இருந்த ரூமிற்குள் சென்று கதவை தாளிடத்தயாராக அதனைப் பிடித்துக்கொண்டு நின்றாள்.திறந்திருந்த கதவின் சிறிய இடைவெளியில் தலையை மட்டும் வெளியே விட்டுக்கொண்டு அவனிடம்,
    “அது இப்படி புட்டுக்கிட்டு வரும்ன்னு நான் நினைச்சேனா? உனக்கு நான் நல்ல சாம்சங் ஃபோன் வாங்கித்தர்றேன். ”



    “என்ன? ப்ளாக்பெர்ரி ஃபோனுக்கு பதில் சாம்சங் ஃபோனா? இது எந்த ஊரின் எக்ஸேஜ் ஆஃபர்? என் பக்கத்தில் வந்திடு. கதவை நல்லா திறந்து வை. கதவை மூடாத! நீயா வந்தினா பனிஷ்மென்ட் கம்மியா இருக்கும். நான் பிடிச்சேனா.. நான் சொல்றதை சொல்லிட்டேன் அப்புறம் உன் இஷ்டம்."



    “ ப்ரனவ் நீ முக்கியமான ஒன்றை மறந்திட்டியே? நீ பெட்டில் தோத்திட்ட. என் ஷால்கூட உன்மேல் படக்கூடாது."
    “ஒத்துக்குறேன். நான் தோத்திட்டேன். ஆனா நீ என் ஃபோன்னோட பின்னை உடைச்சிட்ட! கடைக்காரன்கிட்ட ரிப்பேர் பண்ணக் கொண்டுபோனால் என் கடை குப்பை தொட்டியில் போடவா? இல்லை உங்க வீட்டு குப்பை தொட்டியில் போடுறீங்களான்னு கேட்கப்போறான்.. அப்புறம் ஒரு குச்சி ஐஸ்காரன் பாட்டை என்னை பாட வச்சிட்ட..! அதுக்கு ஒரு சின்ன பனிஷ்மென்ட் கொடுக்கலாம்ன்னு என் மனசு சொல்லுது. நீ என்ன சொல்ற?"



    “என்ன ப்ரனவ் சின்ன விஷயத்தை பெரிசு பண்ணிட்டு இருக்க? தனுஷ் எவ்வளவு நல்ல ஆக்டர் தெரியுமா? ஹி இஸ் மை ஹீரோ பேபி.. லவ்வர் விருப்பத்துக்கும் கொஞ்சம் மதிப்பு கொடு. ஐ லவ் தனுஷ்!"



    “அடப்பாவி லவ்வர்கிட்டயே இன்னொருத்தனை லவ் பண்றேன்னு சொல்றியே?"



    “l am your loyal husband giving you royal treatment டானு டானு.. குண்டான கண்ணால குத்தாத நீ என்னை.." என்று பாடிக்காட்டினாள் அவனை மேலும் கடுப்படிக்க. கதவை தள்ளிக்கொண்டு திறந்தவன் அவளை ஒரு நொடிப்பொழுதில் அறையிலிருந்து வெளியே இழுத்து அவன் எதிரில் நிற்கவைத்தான்.



    “நீ எனக்கு கண்டிப்பா ஒண்ணு கொடுத்திடணும்! இல்லை நான் எத்தனை எண்ணினேன்? ம்.. பன்னிரண்டு ! அத நான் கொடுப்பேன்."



    இவ்வளவு பேசியவன் அவள் கைகளைக்கூட வலுவாகப் பிடிக்கவில்லை. “சும்மா இருக்க மாட்டியா ப்ரனவ்? " பின்னால் நகர்ந்தவாறே கேட்டாள். இருவருக்கும் ஐந்து அடிதான் இடைவெளி இருந்தது.



    “சரி சும்மாவே இருக்கேன். என்கிட்ட நீ வா.. ஒண்ணும் பண்ண மாட்டேன்டி.."



    “இதை நான் நம்பமாட்டேன். சாரி ப்ரனவ் தௌசன்ட் டைம்ஸ் சாரி.. இனி உன் ஃபோனை தொட்டுக்கூட பார்க்க மாட்டேன்.. சாரி சரியா?"



    ப்ரனவ் தலையை இடதும் வலதும் ஆட்டினான்.



    “சரி இல்லையா?"என்று கேட்டாள் அப்பாவியாய்.

    மீண்டும் தலையை இடதும் வலதும் ஆட்டினான்.

    “உனக்கு நான் பத்து ஃப்ளையிங் கிஸ் கொடுக்கிறேன். இப்போ சரியா?"



    “சுசி உனக்கு பயங்கர மூளை தெரியுமோ? ஆனால் என் விஷயத்தில் அது பக்கத்துவீட்டு மொட்டை மாடிக்கு போயிடுதுடி. சரியான மக்குடி நீ."

    “என்னப்பா பகலில் பனாத்துற?"



    “இல்லை.. ஒரு கிஸ் கேட்டேன். ஆனா நீ தௌசன்ட் டைம்ஸ் சாரி சொல்ற.. பத்து ஃப்ளையிங் கிஸ் தர்றேன்னு சொல்ற.. ஆனா, ஒரு கிஸ் ‡ தௌசன்ட் சாரி .( One kiss is not equal to thousand sorry) அப்புறம் ஒரு கிஸ் எப்போதுமே பத்து பறக்கும் முத்தத்திற்கு ஈடாகாது! இந்த பேசிக் மாக்ஸ்கூட உனக்குத் தெரியலையே? சரியான மக்குடி நீ. அதான் என் விஷயத்தில் உன் ஐ.க்யூ லெவல் ரொம்ப கீழே போயிடுது."



    “ப்ரனவ் அங்கேயே நில்லு. என்கிட்ட நெருங்காதே! நீ பெட்டில் தோத்துட்டே. ஞாபகம் வச்சிக்கோ. இன்னும் ரெண்டு லைன் நீ பாடலை."



    “வேற ஒண்ணும் இல்லை சுசி.. உன் காதில் ஒரு ரகசியம் சொல்லணும்."



    “அதை அங்கேயே நின்னு சொல்லு."



    “அடப் பைத்தியமே.. இப்பதானே ஐ.க்யூ பற்றிப் பேசினேன்? ரகசியம் காதுக்குள் சொல்லணும். நடுஹாலில் நின்னுக்கிட்டு பேசக்கூடாது."



    சுசி கடிகாரத்தைப் பார்த்தாள். மனதில் ஒரு யோசனை பளிச்சிட்டது. “சரி.. நான் ஒத்துக்குறேன். நான் பண்ணது தப்பு. உன் ஃபோனை ரிப்பேர் ஆக்கினது தப்பு. உன்னை தனுஷ் பாட்டு பாட வச்சது தப்பு! அதனால நானே போனாப் போகுதுன்னு ஒண்ணு தர்றேன். நீ தர வேண்டாம். நானே தர்றேன் ப்ரனவ் பேபி."
    பொண்ணுங்க ஒரு தடவை தப்பை ஒத்துக்கிட்டாலே சுதாரிப்பா இருக்கணும். ஆனா சுசி மூன்று தடவை ஒத்துக்கொண்ட பிறகும் ப்ரனவ் சுதாரிக்காமல் விட்டுவிட்டான்.
    காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டது.
    “ருத்ரவ்தான் பெல் அடிக்கிறான். வேமா சுசி ஒண்ணே ஒண்ணு கொடு நான் இத்துடன் இதை விட்டிடுவேன். இல்லாட்டி நான் கொடுப்பேன். அப்புறம் லபோ திபோன்னு கத்தக்கூடாது! உன்மேல தான் தப்பு நிறைய இருக்குடி.. என்னை கோபப்படுத்தாத!"



    “சரி சரி கண்னை மூடு அப்பதான் நான் கொடுப்பேன். எனக்கு ரொம்ப வெட்கமா இருக்கு ப்ரனவ்." அவள் முகத்தின் வெட்கத்தோற்றம் அவனை அடிபணிய வைத்தது. ப்ரனவ் கண்களை மூடினான். அடுத்த நிமிடத்தில் அவன் உதடுகளில்..
    அடுத்த நிமிடத்தில் அவன் உதடுகளில் தந்தூரி மசாலா பதமாகத் தடவப்பட்ட ருசியான சிக்கன் ஒன்று முத்தமிட்டது. வாயில் தந்தூரித் துண்டை மென்றவாறே ப்ரனவ் கோபமாக கண்களைத் திறந்தபோது அவன் எதிரே ருத்ரவ் சிரித்துக்கொண்டு நின்றான்.



    “எப்படி இருக்கு சுசி செய்த தந்தூரி" என்று ருத்ரவ் கேட்ட கேள்விக்கு,
    “தந்தூரி சிக்கன் சூப்பர்!" என்றுதான் ப்ரனவால் பதில் சொல்ல முடிந்தது.



    ருத்ரவ், “சூப்பர் சுசி நல்லாதான் சமைச்சிருக்க. உனக்கு நூத்திஒன்று மைனஸ் ஒரு மார்க்! " என்றான்.
    “போடா" என்றவாறே ப்ரனவின் கண்களைப் பார்த்தும் பார்க்காததுபோல் அடுக்களையை ஒதுக்கினாள்.
    “என்ன ப்ரனவ் சுசி அநியாயத்துக்கு வெட்கப்படுறா? உங்க ஃப்ரண்ட் வெட்கமாயிருக்குன்னு ரியாக்ஷன் செய்தா நான் நம்பிடுவேனா?" என்று புத்திசாலித்தனமாக கேள்வி கேட்டான் ருத்ரவ்.



    “நீ ஞானிடா நம்பலை! ஆனா நான் அவ வெட்கப்பட்டதை நம்பினேன் பாரு என்னைதான் பிஞ்சி போன.."



    ருத்ரவின் கண்கள் துவாலையில் மறைந்திருக்க உச்சக்கட்ட கோபத்தில் இருந்த ப்ரனவைப் பார்த்து அவள் பாடினாள், “உருகுதே உந்தன் ஆண்மை பார்த்து மயங்குதே இந்த பாவைதான். தவிக்குதே எல்லை தாண்டி பார்க்க தடுக்குதே பெண் நாணம் தான்!"
    அவள் அவனை முழு முட்டாள் ஆக்கியபிறகும் அவனுக்கே ஏன் என்று தெரியாமல் கோபம் யாவும் பறந்தோட ப்ரனவ் தனது மனதில் மீண்டும் அதே இரண்டு வரிகளைப் பாடினான். “l am your loyal husband giving you…
     
    Kavyakeerthi and Rabina like this.
  8. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    836
    Likes Received:
    519
    Trophy Points:
    93
    Gender:
    Female
    nice update.
     
  9. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    54
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    Episode 32 and 33


    நிஜ உலகில்..



    “மதன் கமல் நீங்க ஒரு நிமிஷம் என்கூட வாங்களேன்.. நான் உங்ககிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்." தனது கேபினிலிருந்து வெளியே வந்த மதனிடமும் கமலிடமும் வெங்கட் சொன்னான்.. “டேய், ப்ரனவ் ரெஸ்ட்ரூம் போய் அரை மணி நேரம் ஆகிடுச்சு.. இன்னும் வெளியே அவன் வரவில்லை."
    “ஏன்டா? நைட் ஏதும் மட்டமான சரக்கு வாங்கிக் கொடுத்தியா?"
    “டேய் ஹி டஸ் நாட் ஸ்மோக் அன்ட் டிரின்க்!"



    “சரி தான்.. அப்புறம்? வேற என்ன காரணம்? நம்ம ஆஃபிஸ் டோநட் வாங்கிச் சாப்பிட்டீங்களா?"
    “இல்லைடா.. அவன் வயிற்றுக்கு ஒன்றும் இல்லை..



    “அப்புறம்.. வேறனென்ன?


    “நான் லேட் ஆகிடுச்சேன்னு பாத்ரூம் கதவைத் திறந்து பார்த்தேன்டா.. "


    “மதன் நான் சொல்லலை? ப்ரனவ் சொன்னால் வெங்கட் மாடியிலிருந்து குதிப்பான்னு.. நீ நம்பலை. இப்ப பாரு சார் டாய்லட்குள்ளயே போயிருக்கார் ஃப்ரண்டைத் தேடி.." என்று சொல்லி கமல் சிரிக்க..


    “கமல் ஐ ஆம் சீரியஸ்.."

    “சரி சரி நீ சொல்லு மச்சி!"

    “அவன் டாய்லட்டிற்குள் தூங்கிட்டு இருந்தான்டா!"

    “வாட்?"- கமல்.

    “என்ன?"- மதன்.

    “ஆமாம்டா. சரியான்ன தூக்கத்தில் இருந்தான்டா!"- வெங்கட்.

    “டேய் உங்க இரண்டு பேர் கிட்ட எத்தனை தடவை சொல்றது? அந்த சைட் வேலையை விட்டுட்டு பேசாமல் இருக்கிற வேலையை மட்டும் பாருங்கன்னு.. சனிக்கிழமை நைட் முழுதும் தூங்காமல் வேலை பார்ப்பது.. அப்புறம் அவன் பாத்ரூமில் தூங்காமல் என்ன செய்வான்?"- மதன்.

    “மச்சி நாங்க சைட் வேலை பார்த்து இரண்டு வாரம் ஆகிடுச்சு. இப்பயெல்லாம் அவன் எட்டு மணிக்கே தூங்கிடுறானே.."

    “பின்ன ஏன் தூங்கினான்?"

    “தூங்கினதுகூட ஒன்றும் இல்லை மச்சி.. நான் அவனை எழுப்பினேன்.. என்னைப் பார்த்து.."

    “உன்னைப் பார்த்து?"

    “தந்தூரி சிக்கன் சூப்பர்ன்னு சொல்றான்டா.."

    இப்போது நண்பர்கள் தனித்தனியாக வாட்? ஏன்று கேட்கவில்லை. மொத்தமாக ஒரே நேரத்தில் அருகில் இருப்பவர்கள் திரும்பிப் பார்க்கும் விதமாக சத்தமாகக் கேட்டனர்..
    “வாட்?"


    அடுத்த நிமிஷம் அவர்கள் நின்றுகொண்டிருந்த இடத்திற்கு ப்ரனவ் வந்தான்.

    ஆனால் தனது நண்பர்களின் மனநிலையை தெரியாத ப்ரனவ், “என்னடா இங்க நின்று பேசிகிட்டு இருக்கீங்க? பாத்ரூம் வாசல்ல நின்னா பேசுவாங்க? பேசுறதுக்கு வேற இடமே கிடைக்கலையா? போங்கடா போய் வேளையை பாருங்க. சும்மாவே டீபக்கிங் டீம் நம்ம டீமிடம் தப்பு கண்டுபிடிக்கிறாங்க.. இப்ப நீங்க பாத்ரூம் பக்கத்தில் நிற்பதைப் பார்த்தால் நான் என்ன சொல்லட்டும்?" என்று கேட்ட வாறு தனது கேபின் நோக்கி நகர்ந்தான் பாத்ரூமிலிருந்து வெளியே வந்த ப்ரனவ்.



    ஆனால் ப்ரனவின் காதுக்கு எட்டாத வண்ணம்,
    “காயத்ரி ஒரு மணி நேரம் பெர்மிஷன் கேட்கணும் என்று சொன்னா.. காலையிலிருந்து ஒரே தலைவலியாம்.. பாவம்டா அவ. மச்சி அவன் திரும்ப டாய்லட்டுக்கு போகலைதானே?" என்று வெங்கட்டின் காதில் ரகசியமாய் கேள்வி கேட்டான் கமல்.




    வெங்கட் அவனை முறைத்தான். “ப்ரனவை கூப்பிடட்டுமா? அவன்கிட்ட கேட்குறியா?" என்று வெங்கட் சொன்னபோது,
    “வேண்டாம்ப்பா சாமி. நீயாவது ஒரு லைனில் முடிச்சிட்ட.. அவன் கடுகு மாதிரி பொரிஞ்சி தள்ளிடுவான். நான் போறேன்." என்று மூக்கை உறிஞ்சிகிட்டு சொல்லாத குறையாக காயத்ரி சொன்ன நேரத்தில் ப்ரனவ் அங்கு வந்தான்.




    “என்ன கமல் இன்னும் நகராமல் இருக்க? கேபினுக்குப் போ. என்னடா வெங்கட் இங்க டாய்லட் பக்கம் கூட்டம்மா நிற்குறீங்க?" என்று ப்ரனவ் கேட்டபோது
    “உன்னைத் தேடி வந்தோம் என்று சொல்!" என்ற வெங்கட்டின் மற்றும் கமலின் மைன்ட் வாய்ஸ் உங்களுக்கும் கேட்குதா?" ஆனால் அதை வெளியே சொல்லாமல்,
    “இல்லை.. காயத்ரி தலை வலிக்குதுன்னு சொன்னா அதான் மதன் அவளை ஒரு பாராசிடமால் போட்டுக்கிட்டு வேலை பாருன்னு சொன்னான்." என்றான் கமல்.




    மதன் பெருமையுடன் ப்ரனவைப் பார்க்க..
    “ப்ரனவ் அவனை மிகுந்த மரியாதையுடன் அழைத்தான் டேய் ஃபூல் தலை வலிச்சா வீட்டிற்குப் போய் ரெஸ்ட் எடுக்கச் சொல்வியா? பாராசிடமால் போடச் சொல்லியிருக்க?"
    “மச்சி போன தடவை அவளுக்குத் தலைவலிக்குதுன்னு சொன்னப்ப நீதானடா அவளுக்கு பாராசிடாமால் மாத்திரையும் ஒரு டம்ளர் தண்ணீரும் கொண்டுவந்து கையில் கொடுத்த?"




    “அப்படியா? மறந்து போச்சே! ஆனால் நான் அந்த ஆர்டிகள் இப்பதான் சமீபத்தில் பேப்பரில், வாட்ஸ் ஆப்பில் வந்தது. பாராசிட்டமால் பற்றித் தாறுமாறாக எழுதியிருக்கான்." என்று கச்சிதமாக பொருந்தும் பொய்யில்லாத உண்மை ஒன்றைகூறி சமாளித்தான் ப்ரனவ்.




    “மச்சி எப்படா எனக்குத் தெரியாமல் நியூஸ்பேப்பர் எல்லாம் படிக்க ஆரம்பிச்ச?"



    “அதெல்லாம் எப்போவோ ஆரம்பிச்சிட்டுட்டேன்."



    “அதெப்படி எனக்குத் தெரியாமல்? நான் தான் உன்கூட நைட்டும் பகலும் ஆஃபீசிலும் வீட்டிலும் இருக்கேனே?"



    இரவில் எனது கனவுக்குள் உன்னால் வரமுடியாதே என்றான் மனதில் ப்ரனவ்.



    “இருக்கும் இருக்கும். பேப்பர் வாசிக்கும் பழக்கம் எனக்குத் தெரியாமல்கூட உனக்கு வந்திருக்க வாய்ப்பிருக்கு! இப்போதெல்லாம் நீ பாத்ரூமிற்குள் என்ன செய்யிறன்னே தெரிய மாட்டிக்கிது. அங்க தான் நீயும் நானும் பிரிந்திருப்பதே. அதனால் அங்க தான் நீ நியுஸ்பேப்பர் படிக்க கத்துக்கிட்டுருப்படா." என்று வெங்கட் தனது ஆராய்ச்சி முடிவை வெளியிட்டபோது ப்ரனவ் தனது அடுத்த கனவு நிகழ்ந்திட இன்னும் பத்து மணி நேரம் நாற்பது விநாடிகள் இருக்கே என்று கவலைப் பட்டுக் கொண்டிருந்தான்.




    ******************
    அவனது கனவில்..


    ********************
    சுசியின் loyal husbandஆக ப்ரனவ் மாறிப்போனான். ப்ரனவின் மாமியாக சுசி மாறிப்போனாள். இவர்கள் குடித்தனத்தில் பெட்ரூம் மட்டும் இல்லை. ஃப்ர்ஸ்ட்நைட் மட்டும் இல்லவே இல்லை. ஆனால் நிறைய காதல் இருந்தது. காதலில் இருவரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டார்கள்.



    50 யெஸ்– 50 நோ என்று முதலில் ஆரம்பித்த காதல் 200 யெஸ்- 0 நோ என்று கணக்கில் வந்து நின்றது. காதல் செய்து அதில் லயித்தபோதும் இருவரும் தங்களது பிரிவைப்பற்றிதான் அதிகம் பேசினார்கள். நாட்கள் செல்லச் செல்ல காதல் செய்ய நேரம்கூட ஒதுக்காமல் பிரிவை எப்படி எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பதைப் பற்றிதான் விவாதித்தார்கள். அவன் அவளிடம் விதவிதமாய் சமையல் செய்து கவனத்தை தனது கனவு முடிந்தபிறகு அதிலே பதிய வைக்கச் சொன்னான்.

    அவள் அவனிடம் நிறைய வலைதளங்களை உருவாக்கி வெங்கட்டுடன் இருபத்திநாலு மணிநேரமும் செலவிடச் சொன்னாள்.
    பல முறை பிரிவைப்பற்றி இருவரும் பேசிய பிறகும் பேசுவதற்கு இன்னும் விஷயங்கள் இருவருக்கும் இருந்தது. அவர்களது சிந்தனைகள் அதனைச் சார்ந்தே இருந்தது.



    முதலில் பேசும்போது அதில் கேலி நிறைய இருந்தது. சுசி அவனிடம் “உன் நிஜ வாழ்க்கையில் கருப்பா குண்டா இருக்கும் உன் ஆ.னு யின் பொண்ணுதான் பொண்டாட்டியா வருவா பாரு." என்று கிண்டல் பண்ணுவாள்.



    அவன் பதிலுக்கு நானும் உனக்கு எட்டு அடி உயரத்தில் மாப்பிள்ளை கிடைக்க வேண்டிக்கிறேன் சுசி என்று கூறினான். ஆனால் நாட்கள் செல்லச் செல்ல கிண்டல் கேலியெல்லாம் இருந்த இடம் தெரியாமல் போய்விட்டது. இதயத்தில் யாரோ வெந்நீர் ஊற்றுவதுபோல் சுசி உணர்ந்தாள். கண்களை தணலுக்குள் மூழ்குவதுபோல் அவன் உணர்ந்தான்.

    “சுசி"

    “ம்.."

    “நான் I TOO HAD A LOVE STORY கதையை அழுகுனிக்கதைன்னு கிண்டல் பண்ணுவேன்.."


    “தெரியும்."


    “ம்.. ஆனால் நம் கதையை வெங்கெட்டிடம் சொன்னால் அவன் இதையும் அழுகுனிக்கதை என்று சொல்வானா?"


    “ஆமா.. கண்டிப்பா சொல்லுவான்."


    “சுசி நம்ம கதை இப்படி அழுகுனிக்கதையா முடிஞ்சிடுமா?"

    என்று அவள் முகம் பாராமல் சன் டி.வி விஜய் டி.வி ஜெயா டி.வி என்று தொலைக்காட்சி சானல்களை மாற்றிக்கொண்டே அவன் கேட்டபோது அவனது கன்னத்தைப் பிடித்து தன் முகம்நோக்கித் திருப்பி, “தெரியலை ப்ரனவ். நாம யாருக்கோ ரொம்பப் பெரிய தப்பு செய்திருக்கோமா?"


    “ஏன் அப்படிக்கேட்குற?"


    “இல்ல.. நாம ரெண்டு பேரும் ஏதோ தப்பு செய்ததால் நமக்கு இந்த பனிஷ்மென்டோன்னு நினைச்சேன். நாம அன்னைக்கு ஒரு நாள் கிரிக்கெட் விளையாடும் போது அந்த சிட்டுக்குருவியின் கூட்டை நாம கலைச்சிட்டோம்.. ஆனால் அதைகூட உடனே சரி செய்திட்டோமே.. பிறகு ஏன் நாம பிரியணும்?"


    “இதை நீ சொன்ன பிறகு எனக்கு ஒண்ணு ஞாபகம் வருது. ஒரு தடவை என் அம்மாவின் ஸ்கூட்டியின் சீட்டுக்குள் ஒரு பறவை கூடு கட்டிடுச்சு. அதனால் நான் பத்து நாள் வரை யாரையும் ஸ்கூட்டியை எடுக்கவே விடவில்லை தெரியுமா? அந்த முட்டைகள் பொரிச்சி அந்த குஞ்சுகளும் அந்த ஜோடிப் பறவைகளும் பறந்து போனபிறகுதான் ஸ்கூட்டியை எடுக்கவிட்டேன் தெரியுமா? ஆனால் எனக்குத் தெரிஞ்சி நான் யாருக்கும் கெடுதலே பண்ணலை சுசி."


    “நானும் தான் ப்ரனவ்.. ஆனா நமக்கு பெரிய பனிஷ்மென்ட் கடவுள் கொடுக்கிறார். இப்படி நம்மை கனவில் சந்திக்கவைத்து அப்புறம் உன் கனவு முடியும்போது நம்மை பிரிக்கப் போறார்…"


    “ வேணாம் சுசி. இனி வேற ஏதாவது பேசுவோம்."


    “ ப்ரனவ் நாம ஒண்ணா இருந்த நாட்களில் உனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச நாலு நாட்கள் பற்றி சொல்லேன்.."

    “எதுக்கு டா?

    “உன்னை நான் திரும்ப எப்போதாவது பத்து வருஷம் கழித்து உன் கனவில் பார்த்தா உனக்கு என்னை அடையாளம் தெரியணுமே? அதான் கேட்டேன். நீ என்னை கண்டுக்காம போயிட்டினா என்னால் தாங்க முடியாது ப்ரனவ்.
     
    Rabina likes this.
  10. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    54
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    Episode 34

    “உன்னை நான் திரும்ப எப்போதாவது பத்து வருஷம் கழித்து உன் கனவில் பார்த்தா உனக்கு என்னை அடையாளம் தெரியணுமே? அதான் கேட்டேன். நீ என்னை கண்டுக்காம போயிட்டினா என்னால் தாங்க முடியாது ப்ரனவ்.


    “அசடு மாதிரி பேசாத.. நான் உன்னை மறந்திடுவேனா?"



    “மறக்க மாட்டதான். ஆனால் அதுக்கும் சான்ஸ் இருக்குப்பா!



    “இல்லை. இல்லவே இல்லை. நாம இரண்டு பேரும் மீண்டும் கனவில் பார்த்தால் ஒருத்தரை ஒருத்தர் மறந்திட வாய்ப்பே இல்லை."



    “சரி தொண்ணூரு சதவிதம் அப்படி நடக்க வாய்ப்பு இல்லை என்றே வச்சிக்குவோம். ஆனால் ஒரு பத்து சதவிதம் நடக்க வாய்ப்பிருக்கு ப்ரனவ். அதான் உனக்குப் பிடித்த ஏதாவது நாலு நாள் பற்றிச் சொல்லேன்.. என்னை உனக்கு மறந்திடுச்சுன்னா அந்த நாலு நாள் பற்றிச் சொல்லிக் காட்டுவேன்.. அப்புறம் உனக்கும் என்னை ஞாபகம் வந்திடும். என்றாவது ஒரு நாள் நாம் கண்டிப்பா மீண்டும் கனவில் சந்திப்போம் ப்ரனவ்."



    “ சுசி ப்ளீஸ்.. இந்த மாதிரி கற்பனை வளர்க்காதே.. எனக்கும் அந்த கற்பனையை விவரிக்காத. அது நடக்காமல் போனால் என்னால் அந்த ஏமாற்றத்தை தாங்க முடியாதுடி.. "



    “சரி கற்பனையாக பேசலை. பிரிவைப் பத்தி பேசலை. ஆனால் எனக்கு இப்ப அந்த நாலு நாள் கணக்கு மட்டும் போதும்."

    “நீயும் என்னை உனக்கு ஞாபகப்படுத்த ஏதாவது ஒண்ணு சொல்லணும்."

    “சரி சொல்றேன். ஆனா அது தேவையே இல்லை. நான் உன்னை கண்டிப்பா மறக்க மாட்டேன் ப்ரனவ்.."

    “எப்படி எப்படி? நான் மறந்திடுவேன்.. ஆனா நீ மறக்க மாட்ட? இது நல்லா இருக்கே?"

    “ப்ரனவ் ப்ளீஸ்.. பேபி."

    “சரி சரி.. சொல்றேன்."

    அவன் சரி என்று சொன்ன அடுத்த நிமிடம் சுசி வசதியாக அவனது மடியில் உட்கார்ந்து கொண்டாள். அவன் கைவிரல்கூட அவள்மேல் இந்நாள் வரையில் பட்டதில்லை. அவளது உள்ளங்கையுடன் அவனது உள்ளங்கைகூட இது வரையில் உரசியதில்லை. இப்போது அவள் அவனிடம் ஒரு உரிமை கொடுத்தாள். அந்த உரிமையின் அளவை அவனால் சட்டென்று ஏற்கமுடியவில்லை. அவனது முகம் அஷ்டகோணல் ஆனது.

    “என்னப்பா கால் வலிக்குதா?"

    “சுசி ஒரு மாதிரி இருக்குடி. நீ மடியை விட்டு இறங்கி இப்படி என் பக்கத்தில் வந்து உட்காரேன். நல்லா ஒட்டி உட்கார்ந்துக்கோ. ஆனால் மடியில் வேண்டாம்டி.."




    சுசி தன் தலையைக் குனிந்து வெட்கத்தை மறைத்து சிரித்தாள். அவன் மடியில் இருந்து இறங்கி அவன் அருகே ஒட்டி அமர்ந்து கொண்டாள். இந்த நெருக்கம் அவளுக்குப் பத்தவில்லை. முந்தைய நெருக்கம் அவனுக்குத் தாளவில்லை. இரு மனிதர்களின் உணர்ச்சிகள் அங்கே யார் பேச்சும் கேட்காமல் அழிச்சாட்டியம் செய்தன.
    இதை அவனும் உணர்ந்தே தனது கைகள் கொண்டு அவள் மேல் போர்வை போல போர்த்திக்கொண்டான்.



    அவனைப் பிரிந்திடக்கூடாது என்ற ஏக்கம் மனதில் நிரம்பி இருந்ததால் அவன் அருகே காற்றிற்கு சிறிதும் இடம் கொடுக்காமல் அவனிடம் ஒட்டிக்கொண்டாள்.

    “ப்ரனவ் போதுமா? இப்போ வசதியாக இருக்கா?"

    “ம்.. "



    “சொல்றேன்னு சொல்லிட்டு அமைதியா இருக்க?"



    “நாம ரெண்டு பேரும் முதல் முதலா சந்திச்சோமே? அந்த புக்கை உன்னிடம் நான் முதல் நாள் தர வந்தபோது உன் வீட்டின் கதவைத் பாதித் திறந்த நிலையில் உன் முகத்தைப் பார்த்தது என்றுமே எனக்கு மறக்காது. நான் உன்னை மறந்திட்டால் நீ அந்த புக் பேரை மட்டும் சொன்னால் போதும்டா.. "



    “ஐ வுழுழு ர்யுனு யு டுழுஏநு ளுவுழுசுலு ன்னு சொன்னா போதுமா?"



    “ ம்.. போதும். நீ I TOO HAD A என்று பாதி சொல்லும்போதே நான் LOVE STORY என்று முடித்திடுவேன்."



    “ப்ரனவ் .. நாம ரெண்டு பேரும் இப்பவே ஒரு ஃப்ளைட் பிடிச்சி அமேரிக்கா போயிட்டா என்ன ஆகும்?"



    “அமேரிக்காவுக்கு ஓடிப்போனாலும் கனவு முடியும் போது நான் என் வீட்டிலும் நீ உன் வீட்டிலும் இருப்போம்."



    “ஓ! ஆனா நாம இன்னும் ஒண்ணு டிரை பண்ணி பார்த்திருக்கலாம்.. ரொம்ப ரொம்ப நான்-வெஜ்ஜாகவே இத்தனை நாள் இருந்திட்டோம்ப்பா! நல்ல கெமிஸ்டிரி நமக்குள்ள இருந்திச்சி ஆனால் நல்ல பயாலஜி நமக்குள்ள இல்லையே! ச்ச.. இரண்டு பேரும் நிறைய ட்ரை பண்ணிப் பார்த்திருக்கலாம். அது கூட நாம திரும்ப பார்க்கும்போது ஹெல்ப் பண்ணிருக்கும்!"



    அவள் குரலும் அதில் கலந்திருந்த சிரிப்பும் அவனுக்கு அவள் சொல்வது புரிய வைத்தது.



    “அம்மாடி.. அதெல்லாம் நாம் டிரை பண்ண முடியாது. ஏன்னா என்னால் அப்புறம் ஒரு நாள்கூட உன்னை விட்டுட்டு இருக்க முடியாது.. உன்னைப் பிரிந்த பிறகு அந்தக் கஷ்டம் எத்தனை மடங்காகும் சுசி? நினைச்சுப் பார்க்கவே எனக்கு பயமாக இருக்குடா."



    அவளது சிரிப்பு காணாமல் போனது. சுசி ப்ரனவின் சட்டையின்மேல் தலை குனிந்தாள். அவனது காலரைப் பிடித்து விரல்களால் சுருட்டினாள். சிறிது நேரத்தில் ப்ரனவின் சட்டை ஈரமானது.




    “என்ன சுசிம்மா.. அழக்கூடாதுன்னு சென்னேன் தானே? நான் தைரியமா இருக்கேன் பாரு. நான் எதுக்குமே அழமாட்டேன்! நீ என்னடான்னா பொசுக் பொசுக்குன்னு அழுற.. நாம கண்டிப்பா மீண்டும் கனவில் மீட் பண்ணப்போறோம். என்ன சரியா?" என்று ப்ரனவ் சொன்னபோது அதில் ஆண்மை குறைந்து ஒரு சின்னஞ் சிறுவனின் சாயல் தெரிந்தது.





    “இல்ல ப்ரனவ். எனக்கு புத்தியில் என்னென்னமோ தோணுதுடா.. இப்படி செய்திருந்தால் நீ என்னை மறக்க மாட்டியா.. அப்படி செய்திருந்தால் நீ என்னை மறக்க மாட்டியா.. என்று மனசு யோசிக்குது.. பல நேரங்களில் இது கனவு என்றே நம்ப முடியலை. யார்கிட்டயும் சொல்ல முடியாத வேதனை ப்ரனவ். நான் சின்ன பொண்ணா இருந்தப்பா கனவில் சிரித்தேன்னு அம்மா சொல்வாங்க. ஆனா இனி தினம் தினம் என் கனவில் அழுவேன்னு எனக்கு நல்லா தெரியுது.. ஆனா என்னை ஏன் உன் கனவில் பார்த்த? என்று மட்டும் நான் கேட்கமாட்டேன் ப்ரனவ். தாங்க்ஸ் ப்ரனவ்.. இந்த அறுபது நாளும் நான் ரொம்ப ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்திருக்கேன். தனிமையில் சன் மியுசிக் சானலுடன் பொழுதைக் கழிச்சிட்டு இருந்த நான் உன்னால்தான் என் குரலையே அதிகநேரம் கேட்டேன். என் குரல் இப்படித்தான் இருக்கும்ன்னு உன்னால்தான் தெரிஞ்சிக்கிட்டேன். என் அம்மா சொல்வது போல் கிடைத்த நேரத்தில் எல்லாம் ஸ்டுபிட் லவ் ஸ்டோரீஸ் வாசிக்கும்போது நம்ம குரலே நமக்கு மறந்துதான் போயிடுது I AM VERY LUCKY TO BE IN YOUR DREAM BABE!!" என்று அவள் சொல்லிமுடித்தபோது இருவரது இதயத்துடிப்பு மட்டுமே அந்த அறையில் கேட்டது.
    ஏதாவது பேச வேண்டும். அழுதால் பேச முடியாதே? அதனால் அழுகையை விடுத்து அவனுடன் பேச்சை வளர்த்தாள்.



    “ம் அடுத்தது சொல்லு ப்ரனவ்!"



    “உன் பின்னாடி வண்டியில் உட்கார்ந்த என்னை ஹெல்மெட் போடச்சொன்னியே.. அது மறக்கவே மறக்காது. நான் வண்டி ஓட்டினால்கூட என் ஹெல்மெட் போடுறதில்லை. அம்மா என்னை முறைத்த பிறகு தான் இஷ்டமேயில்லாமல் போடுவேன். ஆனா உன் பின்னாடி உட்கார்ந்துகிட்டு நான் ஹெல்மெட் போட்டிருந்ததை வெங்கட் பார்த்திருந்தால் நாலு நாள் சிரிச்சே உயிரை விட்டிருப்பான் தெரியுமா சுசி."



    “இல்லை நீ தப்புத் தப்பா அக்கவுன்ட்ஸ் காண்பிக்கிற.. என்னை சிரிக்க வைக்க சும்மாவேணும் ஒரு சீன் சொல்ற.."



    “இல்லடி நம்பு.. மாமா பொய் சொல்வேனா?
    அவள் அவனது முகத்தைப்பார்த்து “அடுத்தது சொல்லு!" என்றாள்.



    ப்ரனவ் பதில் சொல்லாமல் அவள் கைவிரல்களில் தனது மூச்சுக்காற்று கொண்டு உஷ்ணம் பரப்பினான்.



    சுசி தனது பேச்சை நிறுத்தினாள். கண்களை மூடி இந்த சுகத்தை அனுபவித்தாள்.



    “இதுதான் அடுத்தது." என்றான்.
    அவளது உள்ளங்கையில் முத்தமிட்டான்.

    “இதுதான் அடுத்தது." என்றான்.
    அவளது விரலுடன் தன் விரல்களை ஒட்டிக் கொண்டான்.



    “இதுதான் அடுத்தது." என்றான்.



    “ப்ரனவ் இனி கனவு முடிந்த பிறகு உன் மூச்சுக்காற்றுகூட என்மேல் படாதுல்ல? உன் உள்ளங்கையின் கனம் என் கையில் தெரியாதுல்ல? உன் விரல்களின் பலு என் விரல்களுக்குத் தெரியதுல்ல?"

    “சுசி.."

    “ப்ரனவ்.. நீயும் நானும்.."

    “நானும் நீயும்?" என்று அவளது கன்னங்களை விரல்கொண்டு தொட்டுப்பார்த்தான்
    “நீயம் நானும் செத்துப்போறதுக்குள்ளே மீண்டும் நிச்சயமா கனவில் பார்த்திடுவோமா? மாட்டோமா? எப்போ பார்ப்போம்?"



    “எதுவும் கற்பனை பண்ண வேண்டாமே சுசி.. மனசு வலிக்கிற மாதிரி இருக்குடா.. என்னாலும் ஏமாற்றத்தை தாங்கமுடியாது. உன்னாலும் தாங்க முடியாதுடா.."

    “கற்பனை வேண்டாம்தான் ப்ரனவ்.. எனக்கும் மனசு வலிக்குது! ஆனால்.. ஆனால் நீ ஒரு வார்த்தை சொல்லிட்டினா மனசு அமைதியாகிடும் ப்ரனவ். அடுத்து இதைப்பத்தி கேட்க மாட்டேன்."

    “நானும் நீயும் கண்டிப்பா கனவில் ஒரு நாள் பார்ப்போம். இன்னும் கொஞ்ச வருஷத்தில்.."



    “எத்தனை வருஷத்தில்?"



    “இன்னும் இரண்டு இல்லை மூனு வருஷத்தில்.. கடவுள் அதுக்குமேல் கொடுமைக்காரறாக இருப்பாரா என்ன? அதுக்குமேல் நம்மை பிரிச்சி வைக்க மாட்டார் சுசி."



    “ஓ! சரி.. இரண்டு வருஷம்.. ஆனால் இந்த இரண்டு வருஷத்தில் ஒரு தடவைகூட உனக்கு நான் கருகிப்போன சிக்கன் தந்தூரி செய்து கொடுக்க முடியாதுல்ல?"




    “ம்.. சுசி இன்னைக்கு நீ உன் கன்ட்ரோல் லூஸ் பண்ணுறடா.. ஆர் யூ ஆல்ரெட்?"



    “யெஸ்! ஐ ஆம் பெர்ஃபெக்ட்லி ஆல்ரைட்! என்னை நானே சமாதானம் செய்துக்கிறேன் ப்ரனவ். நீ இல்லாமல் எப்படி இருக்கப்போறேன்னு தெரிஞ்சிக்கிறேன். எதையெல்லாம் நான் இழக்கப்போறேன்னு தெரிஞ்சி வச்சிகிறதுல்ல தப்பில்லை. ம் இப்ப சொல்லு.. உன்கூட ஹெட்ஃபோனில் பாட்டு.."

    “உன்கூட ஹெட்ஃபோனில் பாட்டு கேட்க முடியாது. நானும் இனி வெங்கெட்டுடன் தான் வண்டியில் டபுல்ஸ் போக முடியும்.. உன்னுடன் டபுல்ஸ் போக முடியாது. இந்தப் பேச்சை விடு. நீ என்னை மறந்திட்டால் நான் எப்படி உனக்கு என்னை ஞாபகப்படுத்தணும்? அதைச் சொல்லு முதலில்!"

    உணர்ச்சிகளின் பிடியில் துவழும் சுசியிடம் பேச்சை மாற்றினான் ப்ரனவ்.

    “ம்.. சொல்றேன் ப்ரனவ்.. நீ கொஞ்ச நேரம் உன் மடியில் உட்கார இடம் கொடுப்பியா?

    “நோ.. பேபி ப்ளீஸ்.."

    “திரீ மினிட்ஸ்.."

    “நோ வே.. ஐ கான்ட் கன்ட்ரோல் மைசெல்ஃப்! பேபி என் நெஞ்சு இப்பவே பட படன்னு துடிக்குதுடி. என்னால் உன்னை அவ்வளவு பக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டு.. ஹ{ம் ஹ{ம் முடியவே முடியாது.." என்று அலறினான் ப்ரனவ்.
    “டூ மினிட்ஸ் ப்ரனவ்? ரொம்ப ரொம்ப பயமா இருக்கு."

    “சரி வா.. டூ மினிட்ஸ்தான்! "

    சுசி அவன் மடியில் உட்கார்ந்தாள்
    “ப்ரனவ்?"



    “ம்!"

    “இந்த பிரிவு எப்படி இருக்கும் தெரியுமா? என்னால் நினைச்சுக்கூட பார்க்க முடியலை.."

    “சுசி ஸ்டாப் இட். எனக்கு இந்த நிமிஷத்தை நரகமாக்குற.. இப்படி பேசிப் பேசி.."
     
    Rabina likes this.

Share This Page