டைட்டானிக் கனவுகள் / Titanic Kanavugal By Balasundar

Discussion in 'Serial Stories' started by Tamilsurabi, Feb 18, 2019.

  1. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    57
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    நன்றிம்மா
    யாராவது கருத்து தர மாட்டாங்களான்னு தவிச்சிட்டு இருந்தேன்.

    மிக்க நன்றி
     
  2. kavitha11

    kavitha11 Active Member

    Joined:
    Oct 3, 2014
    Messages:
    349
    Likes Received:
    230
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Female
    Location:
    Madurai
    Nice updates
     
    Bala sundar likes this.
  3. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    57
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    Episode 22

    In his dream. .


    வயிற்றில் இருந்தது எல்லாம் காலியாகிட ப்ரனவிடம் மெல்ல நடந்து சென்றாள்.

    “வீட்டில் யாரும் இருக்க மாட்டாங்களே? இப்ப நீ தனியா வீட்டுக்குப் போய் என்ன செய்வ? வீட்டுக்கு போயிடலாமா?" என்று ப்ரனவ் கேட்டான்.


    சரி என்று தலையாட்டினாள் சுசி. ஆனால் திரும்புகையில் அவன் காரை அறுபது ஸ்பீடில் மட்டும்தான் ஓட்டினான். தன் கைகள்கூட சுசிக்காக மெதுவாக இயங்குவதை நம்ப முடியாமல் அவளது வீடு வந்து சேர்ந்தான். சுசியின் வீட்டில் பெற்றோர்கள் இல்லாததால் அங்கேயே அவனும் தங்கிவிட்டான்.


    “வீடு வந்து சேர்ந்ததும் அவளிடம் என்ன சாப்பிடுற? தண்ணி வேணுமா?" என்று தனியாக இருப்பவளிடம் உரிமையாய் உபசரித்தான்.

    “இல்லை ப்ரனவ் படுத்துத் தூங்கிட்டா சரியாகிடும்."
    “இரு உடனே படுக்கப்போகாத.. அந்த அம்மா என்னமோ சாப்பிடச் சொன்னாங்களே? என்ன சொன்னாங்க? ம்.. ஆரஞ்சு ஜுஸ் குடிக்கச்சொன்னாங்களே.. ச்ச வரும் போது ஆரஞ்சு பழம் வாங்கிட்டு வந்திருக்கலாம்.. மறந்திடுச்சு.." என்றவன் அவளது ஸ்கூட்டி சாவி எடுத்துக்கொண்டு பழம் வாங்கிவர எண்ணி கிளம்பினான்.
    ஆனால் டைனிங் டேபிள் தாண்டிச்சென்றபோது அதிலே நிறைய பழங்கள் இருப்பதைப் பார்த்தான். உடனே அதிலிருந்த இரண்டு பழங்களை எடுத்துக்கொண்டு சுசியிடம் சென்றான்.
    “சுசி இந்தா இரண்டு ஆரஞ்சு பழம் இருக்கு. இதை ஜுஸ் போட முடியாது. அப்படியே உரிச்சி சாப்பிடுப்பா.. சரியா?"

    “ம். பழம் ரொம்ப சின்னதா இருக்கே ப்ரனவ்?"

    “ஆமா ஆமா… இப்ப யார் பழம் பெரிதாகும் வரை மரத்தில் வைத்திருக்கிறான். பிஞ்சிலேயே பறிச்சி அதைப் பழுக்க வச்சிடுறான். நூறு கோடி மக்களும் ஆரஞ்சு சாப்பிடணும் என்றால் என்ன பண்ண முடியும் சொல்லு? நான் மட்டும் நம்ம நாட்டு பிரதமர் ஆனால் அமெரிக்காவில் டெக்ஸாஸில் குவிந்து கிடக்கும் ஆரஞ்சு பழங்களை எல்லாம் நம்மநாட்டுக்கு இறக்குமதி பண்ணிடுவேன்."

    அவளிடம் பேசிக்கொண்டே உரிக்கவே முடியாத சுளைகளை கஷ்டப்பட்டு கத்தி கொண்டு உரித்து சுளைக்களைப் பிரித்து ஒரு தட்டில் போட்டான்.

    “இந்தா சுசி சாப்பிடுடா.."

    சுசி அதிலிருந்து ஒரு சுளையைத் தின்றாள்.

    “ரொம்ப புளிக்குது ப்ரனவ்."

    “அந்த அம்மா சொன்னாங்களே.. புளிப்பா ஆரஞ்சு ஜுஸ் குடிக்கச்சொன்னாங்களே.. இதைச் சாப்பிடு சுசி. வாந்தி நின்னிடும்." நான்கு சுளைகளை உள்ளே தள்ளினாள். அடுத்த சுளையை எடுத்து வாயிற்குள் வைக்கும் போதே புளிப்பு தாங்காமல் கண்ணீர் கொட்டியது.

    “என்ன சுசி சின்ன பிள்ளை மாதிரி அடம்பண்ணுற.. சின்ன மாத்திரை மாதிரி நினைச்சிக்கோ.. இங்க பார் நான் சாப்பிட்டுக் காட்டுறேன்.." என்று ஒரு சுளையை வாயில் போட்டான்.

    அவன் காதிற்குள் வண்டுகள் மொய்ப்பதுபோல ஏதோ சத்தம் கேட்டது.. “இவ்வளவு புளிப்பா?" என்று மனதில் நினைத்தவன் அதை அவளிடம் சொல்லாமல்.. “சுசி இது தான் சித்த வைத்தியம் என்று சொல்றது. மருந்து சாப்பிடும்போது கஷாயம் மாதிரி கஷ்டமாத்தான் இருக்கும். ஆனால் உனக்குப் பிடிக்காத பாராசிட்டமால் சாப்பிடுவதற்கு இது எவ்வளவோ மேல். சித்த மருந்துடா இது.. நாமளே இதை பிடிக்கலைன்னு சொன்னா நம்ம ஜெனரேஷன் எப்படி இந்த மாதிரி கை மருந்துகளை எல்லாம் சாப்பிடும்? நீயே சொல்லு? இன்னும் ஒண்ணே ஒண்ணு சாப்பிடு.. சரியா?"

    “ம்.. ஒண்ணு போதும். நாலு சாப்பிட்டுட்டேன். போதும். ரொம்ப புளிக்குது."

    “சரி ஒண்ணுதான்." என்று ஒரு சுளை எடுத்து அவள் கைகளில் கொடுத்தான் ப்ரனவ்.

    அப்போது ருத்ரவ் தனது ஸ்போர்ட்ஸ் ஷுவை ஒரு மூலையில் எரிந்து தள்ளிவிட்டு தடபுடலாக வீட்டிற்குள் நுழைந்தான். ஹாலில் ப்ரனவ் செய்யும் வைத்தியத்தை கண் இமைக்காமல் பார்த்துவிட்டு, “என்ன வாந்தி எடுத்தாளா? அவளுக்கு காரில் பத்து கிலோமீட்டர் தாண்டிப் போனாலே வாந்தி வந்திடும். கோல்டன் பீச்சிலும் வாந்தி எடுத்து ரகளை பண்ணிட்டாளா?"
    அப்போதுதான் அந்த வீட்டின் வேலைக்கார பெண்மணி சுதா அங்கே வந்தார்.

    மேஜையில் ஏதோ தேடினார். உடனே அடுக்களைக்குள் சென்றார். அங்கேயும் தேடினார். பிறகு ஃபிரிஜிற்குள் தேடினார். அங்கேயும் அவர் தேடிய பொருள் கிடைக்கவில்லை. புலம்ப ஆரம்பித்துவிட்டார்.

    “எங்க வச்சேன்னே தெரியலை. தேடித் தேடி என் காலே நோவுது. நாள் முழுதும் கால் ஒடிய வேலை பார்த்திட்டு வீட்டுக்கு போகலாம் என்று நினைத்தா நடக்குதா? நினைத்தது நடக்காதே.. என் கிரகம் அப்படி.."

    தனது தேடல் கிடைக்காத ஆதங்கத்தில் ப்ரனவ் அங்கிருப்பதையே அவர் கவனிக்கவில்லை. ப்ரனவ் எதற்கு வீண் வதந்தியைக் கிளப்பணும்? என்ற எண்ணத்தில் ருத்ரவ் அருகே டி.வி பார்ப்பதுபோல உட்கார்ந்து கொண்டான்.

    சுதா சுசியின் அறைக்குள் இருந்த மேஜையில் வந்து தேடினார். அடுத்தக்கட்ட புலம்பல் ஆரம்பித்தது.
    சுசியின் வாயெல்லாம் புளிப்பு நிறைந்த பழத்தின் சாரினால் பிசு பிசு என்று இருந்தது. தனது அறைக்குள் சென்று வாயை கொப்பளித்தவிட்டு முகத்தையும் கழுவிக்கொண்டு சுதாவிடம் சென்றாள்.

    “என்ன சுதாக்கா ஏதோ தேடுவது போல இருக்கே?"

    “ஆமாம்டா சுசிம்மா.. நான் வாங்கி வச்சிருந்த பழத்தைக் காணலை.. இரண்டே இரண்டு பழம்தான். உங்க மேஜையில் வச்ச ஞாபகம்தான் இருக்கு. ஆனால் காணலை.. அதான் தேடிட்டு இருக்கேன். நல்லா பழுத்து இருந்தது அந்த நார்தங்காய்."
    சுசி ப்ரனவைப் பார்த்தாள்.
    ப்ரனவ் சங்கடமாக நெளிந்தான்.
    சுசி சுதாவிடம் ஐம்பது ரூபாய் கொடுத்து “சுதாம்மா நாங்கதான் அந்தப் பழத்தை எடுத்திட்டோம்.. இந்தாங்க கையில் ஐம்பது ரூபாய் வச்சிக்கோங்க. எதிர் ரோட்டில் இருக்கும் பழக்கடையில் வாங்கிட்டு வீட்டுக்குப் போங்க.."

    “எதுக்குமா ஐம்பது ரூபாய்? "

    “பழத்துக்கு.. "

    அட்டகாசமாக சிரித்துவிட்டு சுசியிடம் கேட்டார் “ஐம்பது எதுக்குமா? "
    “ஒரு ஜுஸ் வாங்கி குடி சுதாக்கா.. அந்தப் பழம் இருந்திருந்தா நீங்க ஜுஸ் போட்டிருப்பீங்கல்ல? அதான் இந்தாங்க வச்சிக்கோங்க."

    “ஜுஸா? நான் அதை ஊறுகாய் போடத்தான்ம்மா வச்சிருந்தேன். ஊறுகாய் போடவா?"

    “ஆமாம் சுசிம்மா. நார்தங்காய் கேட்டால் கெடாரங்கா கொடுக்கிறான் கடைக்காரன்.நல்ல நார்தங்காய் வாங்கித் தரச்சொல்லி அந்த கீரைக்கார பாட்டியிடம் சொல்லி வச்சேன்.. ஊறுகாய் போடத்தான் நல்லா பழம்மா பார்தது ரெண்டு நார்த்தங்காய் வாங்கி வச்சிருந்தேன். ஊறுகாய் போட ரெண்டே பத்தாது.சரி பரவாயில்லை கிடைச்சதில் போடலாம்ன்னு நினைச்சேன். நீ அந்தப்பழத்தை என்னம்மா செய்த?"

    “நானா?"

    “?"

    “நான் அதை சுளை சுளையாகப் பிரிச்சி சாப்ட்டேன்" என்றாள் ப்ரனவை முறைத்துக்கொண்டு.
    “ஆ?"

    “கோயம்பேடு மார்க்கெட்டிலேயே உங்களுக்கு நான் நார்த்தங்காய் வாங்கித்தர்றேன். சரியா சுதாக்கா?"

    “அதையா நீ அப்படியே சாப்பிட்ட சுசி?"

    சுசி தலையை மேலும் கீழும் ஆட்டுவதைப் பார்த்து அதிர்ச்சி விலகாமல் வீட்டை விட்டுச் சென்ற சுதா வாசல் செல்லும் முன் சுசியை பரிதாபமாகப் பார்த்துவிட்டுச் சென்றார்.

    சுதா கிளம்பியதும் ப்ரனவ் அமைதியாக சோபாவை விட்டு எழுந்தான். வீட்டிற்கு உடனே செல்வதுதான் அவன் மனதுக்கு சரி என்று பட்டது. அதனால் பாக்கெட்டில் இருந்த சுசியின் வண்டிச் சாவியை கையில் எடுத்துக்கொண்டு மெல்ல வாசல் பக்கம் திரும்பினான். ஆனால் கதவை எதிர்ப்பார்த்து திரும்பியவன் முன்னால் சுசியின் திரு உருவம் தெரிந்தது.

    “வேண்டாம் சுசி.. சின்ன தப்பு நடந்திடுச்சு.."

    “பழம் சிறிசா இருக்குன்னு சொன்னேனே?"

    “சின்ன சைஸ் ஆரஞ்சுன்னு நினைத்தேன்டி.."

    “பழம் பயங்கரமா புளிச்சப்ப என்ன சொன்ன? அதுக்கு நீ என்ன விளக்கம் சொன்ன? சித்த வைத்தியத்தில் வரும் கஷாயம் போல நான் அதை நினைக்கணுமா?"

    “சும்மா ஒரு கம்பாரிசன் சொன்னேன்.. அதையெல்லாம் பெரிசா நினைசுக்காதடி.."

    “டீயா? ஆனால் நீ பிரதமர் ஆனா என்ன செய்வ?"

    ??

    “நூறு கோடி மக்களுக்கு இதே மாதிரி நார்தங்காய் கொடுப்ப.. அப்படித்தானே?"

    “நான் ஆரஞ்சு பழம் கொடுப்பேன்னு சொன்னேன். அது இரத்தத்தை விருத்தி பண்ணும் கிட்னிக்கும் நல்லது. அதனால் கொடுப்பேன்னு சொன்னேன்.."

    “ஆனால் எனக்கு கொடுத்தது நார்த்தங்காய்தானே? பிரிக்கவே முடியாத சுளையை கத்தி வச்சி கஷ்டப்பட்டு பிரிச்சு.. அதையும் நான் சாப்பிட்டு.. என் வாயெல்லாம் எரிந்து நான் முகத்தைக் கழுவிய பிறகும் இன்னும் எரியுது.. உன்னை என்ன செய்யலாம்?"
    “சாரிடி.."

    “மறுபடியும் டி?"

    “சாரி சாரி டென்ஷனில் வந்திடுச்சு.."

    “எனக்கு சாரியெல்லாம் வேணாம்.."

    “வேற என்ன வேணும்? ஒரு ஐநூறு ரூபாய் தரவா? உன்கூட காலேஜில் சுற்றும் கூட்டத்திற்கு ட்ரீட் வைக்கலாம்… என்ன சொல்ற?"

    “நோ பேபி.."

    பேபி என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் அவனுக்கு பேதி வருவதுபோல் இருந்தது. மனதில் அபாய மணிஓசைக்கூட கேட்டது. அவள் கைகளை பின்னே கட்டிக்கொண்டு பேசும்போது உறுதியாக “என்னமோ பெரிய ப்ளான் வைச்சிருக்கா!" என்று மனதில் நம்பினான். அதனால் அவள் அசந்த நேரத்தில் அவளைத் தள்ளிக்கொண்டு வாசல் தாண்டி லிஃப்டிற்குள் புகுந்தான்.
    ஆனால் அவனது வேகத்திற்கு ஈடாக அவளும் அவனுடன் ஓடிவந்து லிஃப்டிற்குள் புகுந்தாள்.

    லிஃப்டிற்குள் மேலும் இருவர் இருந்தனர். அதனால் அமைதியாக கைகளை பின்னே கட்டிக்கொண்டு சுசி பவ்வியமாக நின்றாள். அவன் எட்டிப்பார்த்தான் ஆனால் அவள் கைக்குள் இருந்தது என்ன என்று தெரியவில்லை.. லிஃப்டில் இருந்த ஒரு பெண்மணி கையில் வாளி நிறைய துவைத்த துணிமணிகள் வைத்திருந்தார்.

    “எங்க மேடம் போகணும்?" என்று லிஃப்ட் தாத்தா கேட்க..

    “டெரேஸ்" என்றார் அந்த பெண்மணி.

    “மாடிக்குதான் முதலில் லிஃப்ட் போகப்போது." என்றார் தாத்தா எல்லோருக்கும் பொதுவாக. மாடிக்குச்சென்ற பிறகு ப்ரனவை தள்ளிக்கொண்டு சுசி லிஃப்டைவிட்டு வெளியே வந்தாள். ப்ரனவும் அவள் இடித்த இடியில் லிஃப்டைவிட்டு வெளியே வந்தான். துணிகளை உலர்த்த வந்த பெண்மணி அவர்கள் இருக்கும் இடத்தைவிட்டு நகர்ந்ததும், “சரி என்னைத் துரத்தாத.. நான் இப்ப என்ன செய்யணும் சொல்லு.. செய்யிறேன்.."

    பின்னால் கட்டிவைத்திருந்த கைகளை முன்னே கொண்டு வந்தாள். மடக்கிவைத்த விரல்களை விரித்தாள். அவளது உள்ளங் கைக்குள் இருந்ததைப்பார்த்து ப்ரனவ் எச்சில் விழுங்கினான்.
     
    jayalashmi and Prabha_kannan like this.
  4. Prabha_kannan

    Prabha_kannan Well-Known Member

    Joined:
    Oct 25, 2017
    Messages:
    605
    Likes Received:
    371
    Trophy Points:
    63
    Location:
    trichy
    Super update... hahaha sema narthangai epdi orange nenachu sapitanga..
    Pranav kum narthangai treatment a?
     
  5. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    856
    Likes Received:
    537
    Trophy Points:
    93
    Gender:
    Female
    nice update... pranav narthangavukum oranjukum vityasam theriyalaya..
     
  6. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    57
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    Episode 23


    நிஜ உலகில்..



    அந்த ஐ.சி.யு வில் ஒரு நிசப்தம் இருந்தது. ப்ரனவ் இன்னும் தனது கண்களை இங்கும் அங்கும் அசைக்கவில்லை. நர்ஸ் வந்து ப்ரனவின் நோயாளிகளின் பெயர் சிகிச்சை விபரம் அடங்கிய ஃபைலை தேடினாள். ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை. அட்டென்டா ராமசாமியைத் தேடினாள். அவனும் கையில் அகப்படவில்லை. இன்டர்காமில் எமர்ஜென்சி எண்ணிற்கு தொடர்பு கொண்டாள். அவர்களும் அவளது அழைப்பை ஏற்று ஹலோ என்று கூறவில்லை.
    ப்ரனவின் சிறுநீர் அளவை சரிபார்க்க எண்ணி அவள் அந்தக் “கத்தீட்ரல் பாக்" எங்கே என்று பார்த்தாள்.

    நோயாளியின் சிறுநீர் அளவைப் கணக்கிடுதல் ஒரு வழக்கமான பதிவு எண்பதாலும் அது அவளது முக்கியப் பணி என்பதாலும் அதனைப் பதிவுசெய்ய எண்ணி அவனது கட்டிலுக்கு அருகே வந்து அவனது கட்டிலைச் சுற்றிச் சுற்றிப் பார்த்தாள். ஆனால் அது அவனது உடலுடன் பொருத்தப் படவில்லை. அட என்ன இது? இந்த ஆள் உயிருடன்தான் இருக்கானா? இவனுக்கு சிகிச்சை நடக்குதா இல்லை சும்மா ஐ.சி.யுவில் வைத்து காசு கறக்குறாங்களா? என்ன நடக்குது இந்த ஹாஸ்பிட்டலில். தனது சந்தேகங்களைக் கேட்க மற்றொரு டியுட்டி நர்ஸைத் தேடி ஓடினாள் வாணி.

    ஆனால் அவள் வெளியேறும் முன்னே அந்த ஐ.சி.யுவின் ஒரு நோயாளி அவளிடம் மூச்சு முட்டுவதுபோல் சைகை செய்தார். அவருக்கு சுவாசம் சீராக முதலுதவிகளைச் செய்துமுடித்து, படபடத்த தனது இருதயத்தை சமன் படுத்தி, மருத்துவருக்கு அழைத்து விஷயத்தைக்கூறி, மருந்துகளைக் கொடுத்து அப்பாடா என்று அவள் அந்த அறையில் ஓரமாக இருந்த நாற்காலியில் உட்காரும்முன் இன்னும் ஒரு மணி நேரம் கடந்திருந்தது. ப்ரனவைப் பற்றி அவள் அறிந்துகொள்ள நினைத்தது அவளுக்கே மறந்துபோனது.
    சுசி தனது கைகளைப் பின்னால் கட்டியவாறு நின்றத்தோற்றம் நோயாளியின் படுக்கையில்கூட ப்ரனவின் மனதில் பசுமையாய் நினைவில் இருந்தது.


    அவளது கைகளுக்குப் பின்னால் என்ன இருந்தது என்று அவன் தேடியது ஐ.சி.யு வின் மருந்து நெடியைக் காட்டிலும் அழகாய் அவனது எண்ணங்களில் நிறைந்து இருந்தது.

    அதே நினைவுகளுடன் தன்னை மறந்து, தன் அருகே சுவாசிக்க கஷ்டப் பட்டுக்கொண்டு அபாய நிலையில் படுத்திருந்த நோயாளியை மறந்து கண்கள் மூடிப்படுத்திருந்தான் ப்ரனவ்.


    ***///******
    அவனது கனவில்..

    ***********
    மாடிக்குச்சென்ற பிறகு ப்ரனவை தள்ளிக்கொண்டு சுசி லிஃப்டைவிட்டு வெளியே வந்தாள். ப்ரனவும் அவள் இடித்த இடியில் லிஃப்டைவிட்டு வெளியே வந்தான். துணிகளை உலர்த்த வந்த பெண்மணி அவர்கள் இருக்கும் இடத்தைவிட்டு நகர்ந்ததும், “சரி என்னைத் துரத்தாத.. நான் இப்ப என்ன செய்யணும் சொல்லு.. " செய்யிறேன்..


    பின்னால் கட்டிவைத்திருந்த கைகளை முன்னே கொண்டு வந்தாள். மடக்கிவைத்த விரல்களை விரித்தாள். அவளது உள்ளங் கைக்குள் இருந்ததைப்பார்த்து ப்ரனவ் எச்சில் விழுங்கினான்.
    தனது கைகளை விரித்து சுசி அந்த நார்தங்காயின் மிச்சம் இருந்த சுளைகளைக் காட்டியபோது ப்ரனவ் ஆடிப் போய்விட்டான்.


    “என்னடி இது?"

    “அதுக்குள்ள மறந்திட்டியா?"

    “ஏய் சுசி .. வேண்டாம்டி ரொம்ப புளிக்குதுடி.."

    “சித்த வைத்தியரின் கஷாயம் என்று நினைச்சுக்கோ.."

    “சுசி நான் பாவம் தான?
    “ஹும்.. ஹும்… என்னை ஐந்து சுளைகள் திங்க வச்சதால் பாவம் கிடையாது.."

    “சுசி சுசி சுசி.."

    அவன் அவளிடம் கெஞ்சுவதைப் பார்த்து அவளுள் ஒரு குரல் அவளிடம் ஐ லவ் ஹிம் என்றது.
    “சரி சரி விடு.. உன்னை சாப்பிட வைக்க மாட்டேன்." என்றாள்.

    அவன் அப்பாடா என்று ஒரு நொடி கண்களை மூடித்திறந்தபோது அவனது முகத்தில் அந்த நார்தங்காய் சுளைகளை கசக்கிப் பிளிந்து தடவினாள்.

    அவன் முகமெல்லாம் நார்தங்காயின் சாரு பிளியப்பட்டு மூக்கின் நுனியிலிருந்து ஒரு சொட்டு சாரும் வழிந்துகொண்டிருந்தது. எரிச்சல் தாங்காமல் அவன் ஆவென்று கத்தியபோது அவள் வயிற்றைப் பிடித்துக்கொண்டு சிரித்தாள்.

    அவளது சிரிப்பை கண்கொட்டாமல் பார்த்தவன் புளித்த நார்தங்காயின் சாரு படிந்த, பிசு பிசுத்த தனது நெற்றியை அவளது நெற்றியோடு ஒட்ட வைத்து அவளது சிரிப்பை நிறுத்தினான்.

    அவளுக்குள் ஒரு குரல் சத்தமாக ஐ லவ் ஹிம் என்றது. அந்த ஒலியின் உந்துதலில் சுசி அவனிடம், “ப்ரனவ் ஐ லவ் யூ" என்றான்.

    ஒட்டிக்கொண்ட நெற்றியை பிரித்துக்கொண்டு அவளிடமிருந்து பார்வையை பிரித்துக்கொண்டு வானத்தில் பறந்த குருவி ஒன்றைப் பார்த்தபடி “சரி!" என்றான்.

    “ப்ரனவ் நான் ரொம்ப சீரியஸா இருக்கேன்."

    “நானும் சீரியஸாகத்தான் இருக்கேன்."

    “அப்பன்னா நீ என்னிடம் ஐ லவ் யூ டூ என்று திரும்பச் சொல்லணும்."

    “சுசி இது கனவு!"

    “எனக்கு இதை எத்தனை தடவை நீ சொன்ன என்று ஞாபகம் இல்லை. ஆனால் இனிமே எண்ணப் போறேன் ப்ரனவ்."

    “சுசி டோன்ட் டெம்ட் மீ!"

    “உன்னை நான் டெம்ட் பண்ணலை. லவ் பண்றேன் ப்ரனவ். எப்போது இருந்து என்று என்னிடம் கேட்காதே.. நீ அந்த சித்த வைத்தியரைப் பற்றிப் பேசும்போது காதல் வந்துச்சான்னு தெரியலை.. இல்லை அந்த அமேஜான் புக்கை என்னிடம் நீ கொடுக்க வந்தபோதே வந்ததா என்று கேட்டால் அதுவும் தெரியலை.. ஆனால் ஒண்ணு மட்டும் நல்லா தெரியுது.. நான் உன்னை லவ் பண்றேன். " என்றாள் சிரித்துக் கொண்டே கண்களில் எதிர்பார்ப்புடன்.



    “சுசி உனக்கு எப்படி புரிய வைக்கன்னே தெரியலை."

    “எனக்குப் புரியுது ப்ரனவ். இது ஒரு கனவு! அழகான கனவு.. இம்சையான கனவு.. நம்மை அணு அணுவாய் கொல்லப் போகும் கனவு.. உன் கண் முன்னே நான் சாம்பலாய் துகள் துகளாய் காற்றோடு கலக்கப்போவதை நிச்சயம் ஒரு நாள் நீ பார்க்கப் போகும் கனவு.."

    சுசிக்கு இன்னும் சொல்ல வார்த்தைகள் இருந்தது.. ஆனால் நிஜத்தை நினைத்து பயம் கொண்டவன் அவளின் பேச்சை நிறுத்தினான். அவள் முடிக்கும் முன் அவன் அவளது இதழை தனது இதழால் இறுக்கமாய் மூடி போட்டு மூடினான்.

    மற்றுமொரு அணைக்குள் சிக்கிக்கொள்ளும் மடையிலிருந்து பாயும் அணையின் நீராய் அவளது வார்த்தைகள் அவனது இதழ் அணைக்குள் அடங்கியது.

    அந்த இதழ் அணைப்பிற்குப் பிறகு ப்ரனவ் “சுசி நான் உன்னை உண்மையாக காதலிக்கிறேன்" என்று சொல்லாமல் இருந்தாலும் சுசி ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு ஐ லவ் யூ சொல்லிவிடுவாள். நாட்கள் செல்லச் செல்ல அது குட் மார்னிங் போல ஆனது சுசிக்கு.
    ஆனால் அவன் அந்த இதழ் அணைப்பை தான் உணர்ச்சிமிகுதியால் செய்த தவறு என்று தான் எண்ணினான்.
    அவளிடம் சாரி கூடச்சொன்னான்.
    “சாரி சுசி." என்றான்.


    அவள் பதில் சொல்லாமல் நகர்ந்தபோது “நெஜமாத்தான் சாரி" என்றான் அவசரமாக.


    ஆனால் அவள் அவன் எதிரிலேயே நின்றுகொண்டு அவனது செல்பேசிக்கு அழைத்தாள். அவள் எதிரேயே அழைப்பை ஏற்று அவன் அவளது கண்களைப் பார்த்தபோது கைபேசிக்கு இச்சென்று முத்தம் கொடுத்தாள் சுசி. முத்தம் வாங்கிக்கொண்டு செய்வதறியாது திகைத்த ப்ரனவிடம் “நான் சாரி சொல்ல மாட்டேன் ப்ரனவ்."
    என்றாள்.

    ப்ரனவ் அவளிடம் பதில் சொல்லத் தடுமாறினான்.

    ஆனால் சுசி அவனைக் காதலிப்பதில் தெளிவாக இருந்தாள். செல்பேசியில் அவனது அழைப்பு வந்ததும் அவளது முதல் உரையாடல் ஐ லவ் யூ ப்ரனவ் என்பதுதான்.

    தனது நாவல் அனுபவங்களை அவனிடம் பரீட்சை செய்து பார்க்க விரும்பினாள் சுசி.

    காதலன் தொட்டால் உருகிடுவோமா? என்பதை கண்டுபிடிக்க எண்ணினாள்.
    காதலன் காதலியை தூக்கிக்கொண்டு ரங்கராட்டினம் போல சுற்றுவானா?
    காதலன் இரவு ஒரு மணிக்கு குல்ஃபி வாங்கிக் கொடுப்பானா? பகலிலேயே நாய் துரத்துதே.. இரவில் தெருவில் திரிந்தால் கடித்து குதறுமா? குதறாதா? என்னும் விபரங்கள் சுசிக்குத் தேவையாக இருந்தது.

    காதலைப் பற்றியும் காதலர்களைப் பற்றியும் பல பல சந்தேகங்கள் இருந்தபோதும் சுசி ப்ரனவை நேசித்தாள்.
     
    HELEN MARY and Rabina like this.
  7. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    856
    Likes Received:
    537
    Trophy Points:
    93
    Gender:
    Female
    nice ud
     
    Bala sundar likes this.
  8. Tamilvanitha

    Tamilvanitha Well-Known Member

    Joined:
    Dec 26, 2017
    Messages:
    476
    Likes Received:
    329
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    Nice update
     
    Bala sundar likes this.
  9. Bala sundar

    Bala sundar Member

    Joined:
    Feb 15, 2019
    Messages:
    57
    Likes Received:
    59
    Trophy Points:
    18
    Gender:
    Female
    Episode 24

    கனவில்...
    காதலைப் பற்றியும் காதலர்களைப் பற்றியும் பல பல சந்தேகங்கள் இருந்தபோதும் சுசி ப்ரனவை நேசித்தாள்.

    கதைகளில் வரும் காதல் போல ஆரம்பித்த அவளது காதல், நாட்கள் செல்லச் செல்ல அவனிடம் நிறைய சலுகை எடுத்துக்கொண்டது. அவனது ஷர்ட் சைஸ் முதல் பெல்ட் சைஸ் வரை அவனிடம் விபரம் கேட்டாள். உரிமையாக!

    அவனிடம் உரிமை வேண்டினாள். அவனாக ஒரு முத்தம் கொடுத்தபிறகு உரிமையை கேட்டா பெற வேண்டும்? அது தானாக வந்துவிடாது? ஜம்போ பாப்கார்னுடன் வரும் பெப்ஸி போல..

    ஆனால் அவன் தர மறுத்தான். உண்மையாக உன்னை நேசிக்கிறேன் என்பதைச் சொல்லாமல் மழுப்பினான். “இது கனவு இது கனவு" என்று மந்திரம் ஓதினான். அவன் ஓதிய மந்திரம் செவிடன் காதில் ஊதிய சங்கின் நிலையானது.
    கனவோ கனவில்லையோ சுசிக்குத் தேவை அவனது உண்மையான ஐ லவ் யு தான்!


    இரவு ஏழு மணிக்கு ருத்ரவும் சுசியும் ப்ரனவுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். முன்பெல்லாம் சுசிதான் ப்ரனவுடன் பேசும்போது ருத்ரவ் உடன் இருப்பது போல் பார்த்துக் கொள்வாள். ஆனால் அந்த இதழ் தொடுகைக்குப் பிறகு (ஒன்று அவனாக நேரிடையாகக் கொடுத்தது மற்றொன்று அவள் கைபேசியில் கொடுத்தது) ப்ரனவும் ருத்ரவின் தேவையை நன்குணர்ந்தான்.

    பஞ்சும் நெருப்பும் என்ற பழமொழியை அவனும் நம்ப ஆரம்பித்திருந்தான். அதான் தண்ணீரை, அதாவது ருத்ரவை அருகிலேயே இருத்திக்கொண்டான்.
    இருவராலும் வழக்கம்போல பேச முடிந்தது.

    இயல்பான பேச்சுகள் பேச முடிந்தது. ஒரு முறை சுசியின் வீட்டில் அரட்டை அடித்தபோது ருத்ரவ் தனது கணினித்திரையில் மூழ்கி இருந்தான். சுசியும் ப்ரனவும் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் பாடல் ஒன்றைப் பார்த்தபோது அதில் நாயகன் நாயகியுடன் இதழ் வழியே பேசிக்கொண்டான்.
    ப்ரனவ் ஓரக்கண்ணால் சுசியைப் பார்த்து கம்மியான குரலில், “நாம தியரி கிலாஸ் அட்டென்ட் பண்ணுறோம். அவுங்க ப்ராக்டிகல் கிளாஸ் அட்டென்ட் பண்றாங்க சுசி!" என்றான்.


    சுசி அவனிடம் அதைவிடக் கம்மியான குரலில் சொன்னாள், “அதெப்படி ஐ லவ் யூ ட்ரூலி என்று சொல்லாமல் ப்ராக்டிகல் கிளாஸ் அட்டென்ட் பண்ண முடியும்?அது மட்டுமில்லாமல் ப்ராக்டிக்கல் கிளாஸ் அட்டென்ட் பண்ண லைசன்ஸ் வேணும் சார்.. ஆடு புலி ஆட்டத்தைக் கட்டத்தைவிட்டு வெளியே விளையாட முடியாது ப்ரனவ்! அப்புறம் நீ இன்னும் ஒரு விஷயம் புரிஞ்சிக்கணும். நான் சம்மதிக்hகமல் இனி என்னை கிஸ் பண்ணக்கூடாது.. ப்ரனவ் நான் உன்னை லவ் தான் பண்றேன்.. ஃப்ளர்ட் பண்ணலை! I DONT FLIRT WITH BOYS!!!"
    முத்தத்தைப் பற்றி அவன் பேசவும் விரும்பவில்லை. நினைக்கவும் விரும்பவில்லை. அதனை அவன் ஒரு நொடி சபலம் என்று ஒதுக்கி வைத்திருந்தான்.



    “சரி சரி வேறு ஏதாவது பேசுறேன்! திரும்ப ஐ லவ் யுன்னு ஆரம்பிச்சிடாத.. உன் சமையல் புக்கை கொடேன்.. என்றான் அவள் அருகில் இருந்த சமையல் புக்கைப் பார்த்தபடி."

    “எதுக்கு?" (அவளுக்கு என்ன கோபமோ?) என்று அவள் அவனிடம் சின்ன கோபத்துடன் கேட்டாள்
    “சும்மா தாயேன்!" (அவனுக்கு என்ன காரியமோ?) அவன் அந்த சமையல் புத்தகத்தைக் மீண்டும் கேட்டான்.


    “எதற்கும் சும்மா என்னும் வார்த்தை உபயோகிக்காதே. ஏன் என்று கேட்டால் தெளிவா காரணம் சொல்லணும். சும்மா என்று பதில் சொல்லக்கூடாது! சமையலில் சும்மா பழுஇல்லாமல் செய்யும் உப்புமாகூட எனக்குப் பிடிக்காது தெரியுமா? ஆனா உனக்கு இது எங்க மண்டையில் ஏறப்போகுது? நீதான் சும்மாகாச்சு லவ் பண்ணக் கூப்பிட்ட ஆள் ஆச்சே?"

    “அது உன் நல்லதுக்காக சுசி! ஆனால் சும்மா சொல்லக்கூடாது ஏதாவது ஒரு எக்சாம்பிள் தந்து அசரடிக்கிற தெரியுமா? இப்ப அந்த சமையல் புக்கை கொடுக்கிறியா?"

    “அதான் எதுக்குன்னு கேட்டேன். சும்மான்னு பதில் சொன்ன.. கெட்ட வார்த்தையில்.."

    “வேண்டா வேண்டா.. நீ முகத்தை சுளிச்சிக்கிட்டு உப்புமான்னு சொன்னதே ரொம்ப பெரிய கெட்ட வார்த்தை போல இருந்திச்சுடி.. இதுக்கு மேல் கெட்ட வார்த்தையா? வேண்டாம்ப்பா.. குடு புக்கை.."

    “அதென்ன டி? தரமாட்டேன் போ. நான் என்ன உன் பொண்டாட்டியா? டி போட்டு பேசுற?"

    “பொண்டாட்டி இல்லைதான். ஆனா அதுக்கு இரண்டு ஸ்டெப் கீழே.. ஃப்ரண்ட்க்கு இரண்டு ஸ்டெப் மேலேன்னு வச்சிக்கலாம். ஆனால் ஒரு ஃப்ளோவில் வந்திடுச்சு. கோபத்தில் தான் டி போட்டு பேசக்கூடாது. கொஞ்சும்போது டி போட்டுப் பேசலாமே? என் அப்பாகூட என் அம்மாவிடம் கொஞ்சும்போது டி போட்டுத்தான் பேசுவார். முறைக்காதம்மா உண்மையைத்தான் சொன்னேன். சரி இப்ப சாரி சொல்றேன்.. புக் ப்ளீஸ்.. "

    அவள் அந்த புத்தகத்தை தனது அலமாரியில் வைத்து மூடினாள். காரணம் சொல்லாமல் அவள் அந்த புத்தகத்தைத் தரப்போவதில்லை என்று சைகையால் அவள் உணர்த்திய பிறகு,
    “நல்ல பிரியாணி சாப்பிடத்தான். வேற எதுக்கு சமையல் புக்கை கேட்கப்போறேன்?"


    “பிரியாணி சமைக்க போறோமா? உனக்கு சமைக்கத் தெரியுமா? உன்னை லவ் பண்றேன்னு சொன்னதுக்கு எனக்கு வாய்க்கு ருசியா சமைச்சிப்போடப்போற.. அநியாத்திற்கு நல்லவனா இருக்கியே ப்ரனவ்.. என்றவாறே தனது புக்கை அலமாரியில் இருந்து எடுத்து அவன் கையில் திணித்தாள்.
    “சின்ன கரெக்ஷன். பிரியாணி சாப்பிடப் போறோம்!"

    “இதைத்தானே நானும் சொன்னேன்?"

    “இல்லை நீ சமைக்கப் போறோளமான்னு கேட்ட… நான் சாப்பிடப் போறோம் என்று சொன்னேன். பிக் டிஃப்ரென்ஸ் இருக்கு சுசி.. நான் சொல்றதை தெளிவா கவனமா கேள்!"

    “என்ன?"

    “நாம் முதலில் அந்த புக்கை பழைய புக் கடைக்காரன்கிட்ட கொடுத்தா புக்கின் பாதி விலை அதாவது இருநூறு ரூபாய் தருவான். அதை வச்சி ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் பிரியாணி வாங்கிச் சாப்பிடலாம்.. என்ன சொல்ற? "

    “உன்னை.. உன்னை…"

    “என்னை என்ன வேணும்னாலும் செய்யலாம் பேபி.. இறுக்கி அணைச்சு ஒன்று கூட கொடுக்கலாம்."

    “யு ஆர் சிக்! " (அவளுக்கு கோபம் போயிடுச்சு..)
    “நோ! ஐ ஆம் நாட்!" ( அவனுக்கு காரியம் ஆகிடுச்சு.. அவளிடம் ஆசை தீர வம்பிழுத்துவிட்டான். ஐ லவ் யு சொல்லாமல் அன்றைய நாளையும் கடத்திவிட்டான்.)
    “யஸ் யு ஆர்இ வெரி வெரி சிக் மை ப்ரனவ் பேபி. என்கிட்ட எக்குத்தப்பா சிக்கிக்கிட்ட ப்ரனவ் பேபி!" என்றாள் சுசி. ஆனால் அந்த பதிலில் இருந்த உண்மையில் அவனது இதயம் சிக் ஆனது.



    பாலா சுந்தர்
     
    HELEN MARY, Rabina and dharshini like this.
  10. dharshini

    dharshini Well-Known Member

    Joined:
    Oct 10, 2017
    Messages:
    382
    Likes Received:
    293
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    Nice story
     
    Bala sundar likes this.

Share This Page