தொடரும் கொலைகள் / Thodarum Kolaigal By Anug Sathya

Discussion in 'Serial Stories' started by Tamilsurabi, Oct 1, 2018.

  1. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    158
    Likes Received:
    116
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    '' சேகர் என் கையால செத்துருக்கனும்... என் அப்பா அம்மாவை கொலை பண்ணியிருக்கான்... ஃபாதரையும் கொன்னு என்ன அதுல மாட்ட வச்சிட்டான்... ''

    '' நீ ஃபாலோ பண்ணிட்டு வரலனு தெரிஞ்சதும் அங்கையே அவன் பேக்கை செக் பண்ணி தூக்கி போட்டுட்டு போயிட்டான்... ''

    '' அப்புறம் எப்படி அது ஃபாதர் ஆபிஸ்க்கு வந்துச்சு... '' என்றவன் எஸ்.த்ரியை பார்க்க,

    '' உன் பைலை எடுக்க போனவன் ஃபாதரை கொலை பண்ணிட்டு நீ தான் நான்னு நினைச்சி என் கிட்ட வந்து மாட்டி கிட்டான்.. அப்புறம் நான் தான் அங்க போய் பேக்கை வச்சிட்டு வந்தேன்... '' சாதரணமாக கூறினான் அவன்...

    இதை ஹரிஷ் எதிர்பார்க்கவில்லை என்பது அவன் முகத்தில் தெரிய,
    '' எதுக்காக...? '' என்று காரணம் கேட்டான்...

    '' நீ என்னோட கண் பார்வையிலயே இருக்கனும், எனக்கு முன்னாடி நீ அவங்க கிட்ட மாட்ட கூடாதுனு தான்... அதனால தான் ஃபாதர் வீட்டுல ஸ்மோக் பாம் போட வச்சி உங்கள சுதாரிக்க வச்சேன்... ''

    '' அந்த பழைய போலிஸ்காரர எதுக்காக கொலை பண்ண...? '

    சிறிது நேரம் அமைதியாய் இருந்தவன் பழைய நினைவுகளை நினைத்து மூச்சை இழுத்து விட பின் '' பூஜாவுக்காக '' என்றான்...

    ஜெனியின் தலைக்கு அருகே தோட்டா படுக்கையை துளைத்துக் கொண்டு சென்றிருக்க, '' உனக்கு ஒரு நிமிஷம் தான் டைம்... '' என்றவன் பிஸ்டல் முனையை ஜெனியின் நெற்றியில் பதித்தான்...

    சில நொடிகள் அமைதியாகவே இருந்தவள் வேறு வழியில்லை என்பதை புரிந்து கொண்டு '' எனக்கு வேலை போன சில மாசம் கழிச்சு தான் நான் அவனை ஃபர்ஸ்ட் டைம் பார்த்தேன்.. என் கார்ல அடிபட்டு மயங்கி விழுந்துட்டான்... ''

    '' அது யாரு ஹரிஷா இல்ல லவின் குமாரா... ஏன்னா அவரோட டெட்பாடி கடைசி வரைக்கும் யாருக்கும் கிடைக்கல... ''

    '' எனக்கு தெரியாது... கருணை இல்லத்தில ஹரிஷை பார்க்கும் போது நானும் சந்தேகபட்டேன்.. ஆனால் கொஞ்ச நேரத்திலயே அது சப்ஜக்ட்.த்ரீ கிடையாதுனு புரிஞ்சிகிட்டேன்....''

    '' என்ன சப்ஜக்ட்.த்ரீ-யா..? ''

    '' ஆமா... என் மேல குழந்தை சம்மந்தமா புகார் இருந்ததால, அடிபட்ட நிலையில அவன எங்க கூட்டிட்டு போறதுனு தெரியாம, என் ஃப்ரண்டோட அப்பார்மென்ட்ல வச்சி அவனுக்கு சிகிச்சை கொடுத்தேன்... அடுத்த நாள் அவன் கண் விழிச்சதும் என் கிட்ட அது தான் தன்னோட பேருனு சொன்னான்... ''

    '' இது முட்டாள் தனமா இருக்கு... '' என்று உதடுகள் கூறினாலும் அவள் கூறிய வார்த்தைகள் ராஜின் மனதை நச்சரிக்க ஆரம்பித்தது...

    '' தனக்கு யாரும் இல்லனு சொன்னான், அவனை சில பேர் தேடுறதா சொன்னான்...மத்த விஷயங்களை நேரம் வரும் போது தானே சொல்றதா சொன்னான்... ''

    '' அவனுக்கு நீ உதவி பண்ணியா...?
    '' அவனை அந்த நிலையில விட்டு போக எனக்கு மனசு வரல... அவன் குணமானதும் என் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போனேன்... ''

    '' யாருனே தெரியாம சந்தேகம் படும்படியா இருந்த ஒருத்தனை நீ உன் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போனனு சொன்ன நம்புற மாதிரி இல்ல... சொல்லு அவனுக்கு உதவி பண்ண என்ன காரணம்..? ''

    '' ஏன்னா.... நா.... நான்... அவனை காதலிச்சேன்... அவனை பார்த்த கொஞ்ச நாள்லயே '' என்றவள் தலையை தாழ்த்திக் கொள்ள,
    மனம் உடைந்து போனவன் '' நானும் உன்னை காதலிச்சேன்.... '' என தனக்குள்ளேயே சொல்லிக் கொண்டான்...

    '' சரி சொல்லு அந்த குழந்தை எங்களால தான் இறந்து போனச்சுனு உங்களுக்கு எப்படி தெரிய வந்தது... ''

    '' அதை அவன் தான் கண்டுபிடிச்சான்... அந்த கேஸை பத்தி நான் சொல்லும் போது... அதை ஹேண்டில் பண்ண இன்ஸ்பெக்டர் மேல அவனக்கு சந்தேகம் வந்தது... அதனால அவருக்கே தெரியாம அவரை ஃபாலோ பண்ணான்... ''

    '' அப்போ தான் என் ஹாஸ்பிடல் டீனும் அவரும் பேசுறத கேட்டு குழந்தை இறந்ததுக்கு காரணம் வேற ஆளுனு புரிஞ்சிகிட்டோம்... ''

    '' இன்ஸ்பெக்டர் பண்ண எல்லா தப்பான காரியத்தையும் அவருக்கே தெரியாமல் ரெக்கார்ட் பண்ணி அதை நெட்ல விட்டு அவரை வேலையை விட்ட தூக்க வச்சான்...

    என் விஷயத்தை வெளியிட்டா காரணமானவங்க சுதாரிச்சுடுவாங்கனு அது சம்மந்தமான வீடியோவை மட்டும் வெளியிடாம மறைச்சிட்டு உங்களை தேட ஆரம்பிச்சோம்... ''

    '' அதனால தான் எங்க வேலை பத்தின டீடைல்ஸை கலெக்ட் பண்ண டாக்டரோட ஹாஸ்பிடல்ல சேர்ந்துருக்க... ஹூம்ம்ம்... '' என்று ராஜ் முறைக்க...

    '' ஆமாம்... '' என்றாள்...

    '' சரி நீ வேலைக்கு சேர்ந்துட்ட அவன் எங்க போனான்...? '' கேள்வி கேட்டபடி நடந்து சென்றவன் பூஜாவின் ஹாண்ட் பேக்கில் இருந்த பொருட்களை ஒரு ட்ரேயில் கொட்டினான்...

    மொபைல், ஐ லென்ஸ்கள், அழகு சாதன பொருட்கள் மற்றும் சில பொருட்கள் அதில் கிடக்க சந்தேகத்தோடு அனைத்தையும் ஆராய்ந்தான்...

    சந்தேகபடும்படியான பொருட்களை மட்டும் தனியாக பிரித்து வைத்தவன் இப்போது அழகிய வடிவமைப்புடன் மெட்டலால் ஆன லிப்ஸ்டிக் ஒன்றை எடுத்து அடி பாகத்தை திருக,
    மென்சிவப்பு நிற மை தன் தலையை வெளியே நீட்டியதும் அதை கீழ வைத்தான்...

    எல்லா பொருட்களையும் நோட்டமிட்டு முடித்து '' இந்த ஹை டெக்னாலஜி டிவைஸையும் அவன் தான் குடுத்துருப்பான் இல்ல... '' என்றவன்,

    பிரித்து வைத்த பொருட்களை விட அந்த லிப்ஸ்டிக் மீதே பூஜாவின் பார்வை அடிக்கடி விழுந்தது கவனிக்க தவறினான்..

    கடைசி முடிச்சை அவிழ்த்து கொண்டிருந்த ஹரிஷ் எழுந்து சென்று தாக்குவதற்கு தயாராக இருக்க, '' அவுத்துட்டியா...? '' என்றான் எஸ்.த்ரீ...

    '' தெரிஞ்சும் ஏன் சும்மா இருக்கான்...!! '' ஹரிஷ் குழப்பத்தில் அசையாமல் அமர்ந்திருந்தான்..

    '' யோசிக்காத... கொஞ்சம் கையை மேல கொண்டு போ தெரியும்... ''
    ஹரிஷ் கையை முதுகுக்கு பக்கமாக மெதுவாக மேல கொண்டு செல்ல ஏதோ ஒரு பொருள் அவன் கையில் தட்டுபட்டது...

    நடுங்கியபடி கையை அதன் மீது படர விட மேற்பரப்பு சமமாக இல்லாத அந்த பொருளுடன் சிறு சிறு ஒயர்களும் தட்டுப்பட பட்டென கையை நீக்கினான்...

    '' ரொம்ப சின்ன பாம் தான்... ஆனால் எந்திருச்சா நீ மட்டும் பீஸ் பீஸா செதரிடுவ... '' என அவன் அருகில் வந்தவன் பழைய படி அவன் கையை கட்டிப் போட ஹரிஷ் எதிர்ப்பு காட்ட முடியாமல் அமர்ந்திருந்தான்...

    கையை இறுக்கி கட்டி விட்டு எழுந்து நின்றவன் '' உனக்கே தெரியாத உன்ன பத்தின ஒரு விஷயத்தை சொல்லவா ஹரிஷ்... '' என தோளில் தட்டிக் கொடுத்துவிட்டு தாண்டி சென்றான்...

    '' உன் உடல் உறுப்புல எதை வெட்டுனாலும் அது சீக்கிரமே மறுபடியும் வளர்ந்துடும்... ஆனா வெடிச்சு சிதறுனா பிழைக்கவே மாட்ட '' என்றவன் டேபிள் மீதிருந்து கையை பார்த்தான்..

    அதன் பின்பே அது தன்னுடைய கை என்பதை புரிந்த கொண்டு அதிர்ந்து போனான் ஹரிஷ்...

    '' இந்த மாதிரியான டிவைஸ் நம்ம இன்டியன் ஆர்மி கிட்ட கூட கிடையாது... சொல்லு அவன் எங்க போனான் ? '' என்று பழைய கேள்வியை கேட்டான் ராஜ்...

    அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும் என திட்டமிட்டவள் மெதுவாக கையை பின்னே கொண்டு சென்றபடி '' நான் ஹாஸ்பிடல்ல சேர்ந்த ஒரு வாரத்துல அவனை தீவிரவாதினு சொல்லி நாலு ஆர்மி ஆளுங்க அவனை பிடிச்சுட்டு போயிட்டாங்க... '' என்றவளின் குரலில் உண்மையான வருத்தம் இருந்ததை உணர்ந்தான்...

    அதை கேட்டு சில நொடிகள் அவள் கண்களை மட்டுமே பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் அவள் பொய் சொல்லவில்லை என்பதை புரிந்து கொண்டு '' ஒரு தீவிரவாதிய லவ் பண்ண உன்ன எப்படி அவங்க சும்மா விட்டாங்க...!! '' என்று சந்தேகமாய் கேட்க,

    '' எனக்கு தெரியாது... '' என்று சத்தமாக கூறியவளின் கண்கள் கலங்கியது...

    '' நான் அவன் கிட்ட என் காதல கடைசி வரைக்கும் சொல்லவே இல்ல... ''

    '' அவன மறந்துட்டு என் கூட வந்துடுறேன்னு சொல்லு... உன்ன உயிரோட விடுறதுக்கு நான் ஏற்பாடு பண்றேன் '' என்றவன் அவளை நெருங்கி வந்தான்...

    பின் பக்கம் அவசரமாக துளாவிக் கொண்டிருந்தவளின் கையில் ஏதோ தட்டுப்பட அதை சட்டென பிஸ்டலை பிடித்திருந்த கையில் அடித்தாள்...

    இதை எதிர்பார்க்காதவன் வலியில்
    அதை கீழே போட்டுவிட, அவன் சுதாரிப்பதற்குள் அவனை தள்ளி அதை எடுத்து அவனை குறி வைத்தாள் பூஜா...

    மூச்சு வாங்கியபடி பூஜா அவனை குறி பார்த்துக் கொண்டிருக்க, வலது கையின் மணிக்கட்டை பிடித்தபடியே இரண்டு கைகளையும் மேலே தூக்கி அவளை தடுப்பதற்கான வழியை யோசித்தான்...

    '' தேவையில்லாம எதையும் யோசிக்காத... எனக்கு யாரையும் கொல்ல விருப்பம் இல்ல... ஆனா பண்ணிடுவேன்... '' என்றபடி ஜெனியை நோக்கி கை காட்டினாள்..

    செய்கையை புரிந்து கொண்டவன் ஜெனியை நோக்கி செல்லும் போது அவளை மடக்க நினைக்க, சுதாரித்து கொண்டு நகரந்து நின்றாள் பூஜா...

    '' இங்கிருந்து உன்னால தப்பிக்க முடியாது...'' தயக்கத்துடன் ஜெனியின் உடலில் பொருத்தியிருந்த அனைத்து இணைப்புகளையும் எடுத்துவிட்டான்...

    '' என்னோட கை ரேகையை செக்யூரிட்டி சிஸ்டத்துல இருந்து அழிச்சிருப்பீங்கனு எனக்கு தெரியும் ராஜ்... '' என்றவள் குழந்தையை ஒரு பக்கமாக தோளில் போட்டுக் கொண்டு ராஜை முன்னே நடக்கவிட்டாள்...

    வேறு வழியின்றி முன்னே சென்றவன் தன் அடையாளங்களை வைத்து ரகசிய அறையில் இருந்து அவர்களை வெளியே கொண்டு வந்தான்...

    காவலுக்கு இருந்து சிலர் அவனை கண்டு ஓடி வந்ததும் பூஜா அவர்களை நோக்கி ஒரு முறை சுட, பயத்தில் சிதறி ஓடிய அனைவரையும் ராஜின் மூலம் ஒரே அறைக்குள் வைத்து பூட்ட வைத்தாள்...

    ஆனால் அவள் கழுத்தை நெறித்தவன் மட்டும் இருந்த இடத்திலேயே மறைந்து நின்று கொண்டு ராஜ் அவனை தாண்டியதும் சட்டென பூஜாவை தாக்க வந்தான்,

    திடீரென்று அவன் வந்ததில் பதட்டம் அடைந்தவள் தன்னை அறியாமல் டிரிகரை அழுத்த வெளியேறிய புல்லட் அவன் நெஞ்சில் பாய்ந்தது...

    குண்டு பாய்ந்த இடத்தில் கைவைத்தபடி அவன் கீழே சரிய, இருவரும் அதிர்ச்சியில் அவனையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றனர்...
     
    kannamma 20 likes this.
  2. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    158
    Likes Received:
    116
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    விழுந்தவன் உயிர் உடனடியாக பிரிந்ததும் ராஜ் அவன் மீதிருந்த பார்வையை மாற்றி பூஜாவை பார்க்க, அவன் கண் முன்னே அவளும் தலையில் பாய்ந்த புல்லட்டால் ஜெனியுடன் தரையில் விழுந்தாள்...

    நடந்ததை உணராமல் அவளின் உயிரற்ற உடலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் புல்லட் வந்த திசையை கவனிக்க தன் காரில் இருந்து இறங்கி கையில் பிஸ்டலுடன் தட்டு தடுமாறி நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார் ஸ்டீபன்...

    குறிப்பிட்ட தூரத்திற்கு மேல் நடக்க முடியாமல் ஒரு கட்டத்தில் அவர் தடுமாறி கீழே விழ ஓடிப் போய் உதவி செய்தவன்,

    '' என்ன ஆச்சு டாக்டர்...? '' என்று சட்டையை மேலேற்றி அவர் கையை பார்க்க சில இடங்கள் வெந்து போயிருந்தது...

    அவரின் கைகடிகாரம் இரவு பணிரெண்டை தாண்டியாத காட்டிக் கொண்டிருக்க '' ஓ மை காட்... இன்னைக்கி போட வேண்டிய டேப்ளட்டை நீங்க போடலயா...? '' என கேட்டபடி அவரை தூக்கி சென்ற ஷவரின் அடியில் உக்கார வைத்தான்...

    எதிர்ப்பு சக்தி இல்லாமல் பிணம் போல ராஜ் இழுத்த இழுப்புக்கு எல்லாம் அவரின் உடல் சரிந்து விழுந்தது... அதை சமாளித்துக் கொண்டு ஷவரை திறந்து விட குளிர்ந்த நீர் அவர் உடல் முழுவதும் நனைத்து சில நிமிடங்களுக்கு பின்பே சுயநினைவை அடைந்தார் ஸ்டீபன்...

    பின் அங்கிருந்து சென்றவன் விரைவாக அவருக்கான மாத்திரையை எடுத்து வந்து கொடுக்க அதை வெறுமனே முழுங்கி கொண்டு எழுந்து வந்தார்...

    அதற்குள் என்ன நடந்தது என்பதை ராஜ் கூறி முடித்து விட, '' விடியும் போது இந்த இடத்தை விட்டே போகனும்... அதுக்கான ஏற்பாடுகளை ஆரம்பி... '' என்று எப்போதும் போல லவின் குமாரால் ஏற்பட்ட கழுத்திலிருந்த தழும்பை தொட்டு பார்த்தார்...

    '' எங்க போக போறோம்... '' என்றவன் விபரம் தெரியாமல் கேட்க,

    '' சிம்ளா...'' அதற்கு மேல் எதுவும் பேசாமல் அப்படியே படுக்கையில் சாய்ந்தார் ஸ்டீபன்...

    தொந்தரவு செய்யாமல் அங்கிருந்து வெளியே வந்தவன் மற்றவர்களை அடைத்து வைத்திருந்த அறையின் கதவை திறந்து விட்டான்...

    ஜெனியை பழைய இடத்திற்கு கொண்டு சென்று இறந்தவர்களின் உடலை அப்புறபடுத்த சொல்லி அவர்களுக்கு உத்தரவிட்டவன் இடத்தை காலி செய்வதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்யவதற்வாக அங்கிருந்து கிழப்பினான்...

    உடல்களை அப்புறபடுத்திய இடத்தில் ஒருவனின் காலில் ஏதோ மிதிபட கீழே குனிந்து பார்த்தான்
    அது மென்சிவப்பு நிற மை... பாதி நசுங்கிய நிலையில் உருளை வடிவ மை மட்டுமே இருந்ததே தவிர சுற்றியிருந்த மெட்டல் பொருள் இல்லை...

    அதை பற்றி யோசிக்காதவன் அலட்சியமாக கால் விரலால் சுண்டி அதை புதர்களுக்கு மத்தியில் விழ வைத்து காலை கழுவ சென்று விட்டான்...

    ஆனால் அதன் வெளிப்புற மெட்டல், இறந்து போன பூஜாவின் மூடிய கை விரல்களுக்கு மத்தியில் மை வெளியே வரும் பகுதியின் உள்ளே மிக மெல்லிய வெளிச்சத்தை ஏற்படுத்தி தன்னுள் இருக்கும் ஐ.பி.எஸ் ஆன் செய்யபட்டு விட்டதாக உறுதிபடுத்தியது...

    ஆச்சரித்திலும் சந்தேகத்திலும் ஹரிஷ் தன் உடலை கவனிக்க கையை வெட்டி எடுத்ததற்கான எந்தவித சிறு தடையமும் அதில் இல்லை என்றாலும் புதியாய் வளர்ந்த கையில் மச்சம் இல்லாதது அவனுக்கு உண்மையை உணர்த்தியது...

    ஹரிஷ் தன் உடலையே ஆச்சரியாமாய் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, எஸ்.த்ரீ யின் மொபைல் '' ப்ளிங்.... ப்ளிங்... '' என்ற சத்தத்தை ஏற்படுத்த இருவரும் அதை கவனித்தனர்...

    மொபைலை எடுத்துப் பார்த்தவன் பூஜாவின் ஜி.பி.எஸ் ஆன் ஆகியிருந்ததை கண்டு '' நம்பவே முடியல... '' என்று விட்டு விரு விருவென அனுவை நோக்கி சென்றதும் ஹரிஷ் பதறினான்...

    '' என்ன பண்ற...? '' என்ற ஹரிஷ் கோபத்தில் சேரோடு சேர்ந்து உடலை உலுக்க அவனை கண்டு கொள்ளாமல் அவளின் உடலில் ஒரு மருந்தை செலுத்திவிட்டு திரும்பினான்...

    '' சலீன் பாட்டில் வழிய ஏற்கனவே வைரஸை செலுத்தியிருக்கேன்... பத்து மணி நேரத்துக்கு செயல்படும்... அதுவரைக்கும் இவ நார்மலா இருப்பா... வைரஸ் செயலிழந்த அடுத்த நிமிஷம் அதை எதிர்த்து முழு பலத்தோட செயல்பட்ட நானோமைட் செல்ஸ் இவளை கொண்ணுடும்... '' என்றவன் பரபரப்பாக இயங்க ஆராம்பித்தான்...

    அவன் கூறியதை கேட்டு அதிர்ந்து ஹரிஷ் ஆத்திரத்தில் உடலை வேக வேகமாக குலுக்கி சேரை அவனை நோக்கி நகர்த்த மூன்றாம் முறையில் சேரோடு கீழே விழுந்தான்...

    எழுந்து கொள்ள முயற்சி செய்து முடியாமல் போகவும் எரிச்சல் அடைந்தவன் வேக வேகமாக முடிச்சுகளை மீண்டும் விடுவிக்க போராடினான்...

    அவனை கண்டு கொள்ளாமல் தேவையான பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டிருந்தவன் தன் வேலையிலேயே கவனமாக இருந்தான்...

    அனைத்தையும் எடுத்துக் கொண்டவன் கைணிணியால் ஹாக் செய்த அனைத்து இணைப்புகளை துண்டிக்க தேடுதல் வேட்டையில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு இருந்த தடை நீங்கியது....

    பின் அந்த இடத்தின் தகவல்களை அவர்களுக்கு அனுப்பி விட்டு அதை கீழே போட்டவன் அவனை தான்டி செல்ல பார்த்தான்...

    முடிச்சுகளை அவிழ்க்க சிரமபட்டுக் கொண்டிருந்தவன் அனுவை கண்டதும் கண்ணில் நீர் வடிய
    '' போகத நில்லு... உன்னை கெஞ்சி கேக்குறேன்... தயவு செஞ்சு அவளை காப்பாத்து... ப்ளீஸ்... '' என தலையை தரையில் அடித்துக் கொண்டு கதறினான்...

    அவன் முன்னால் வந்து குத்துகாலிட்டவன், அவன் கண்ணத்தை இறுக்க பிடித்து ஹரிஷின் தலையை தன்னை நோக்கி தூக்கி பார்த்து,

    '' சாகடிக்கிறதை விட இப்படி பண்றது எனக்கு ரொம்ப புடிச்சியிருக்கு... '' என்றான்..

    '' என்ன எதுவேனும்னாலும் பண்ணு அவள விட்டுடு... '' என இயலாமையில் அவனை பார்க்க முடியாமல் ஹரிஷ் கண்களை மூடிக் கொள்ள,

    '' நாலு கலர்ல ஒயர் இருக்கும்... ஆனா ப்ளாக் கலர் மட்டும் ரெண்டு இருக்கு... சரியானத கட் பண்ண தப்பிப்ப... உன் முடிச்சை அவிழ்க்க அரை மணி நேரம் ஆகும் ஆனால் அது இருபது நிமிஷத்துல வெடிக்கும்... முடிஞ்சா அவ சாகுறதுக்குள்ள என்ன தேடி கண்டுபுடிச்சு அவளை காப்பாத்து... '' என்றவன் அதற்கு மேல் அங்கு நிற்காமல் ஹரிஷை தாண்டி அங்கிருந்து சென்றுவிட்டான்...

    ஹரிஷ் எப்படியும் சாக போவது உறுதி என புரிந்ததும் தப்பிப்பதற்கான முயற்சியை கைவிட்டு அமைதியாக அனுவை மட்டுமே பார்த்தபடி கிடந்தான்....

    ஷடோவ் டீமை சேர்ந்தவர்கள் அறையை விட்டு வெளியேற தீவிரமாக முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தனர்.... மறுபுறம் காவல்துறையுடன் சேர்ந்து நண்பர்கள் அந்த இடத்தை நோக்கி விரைந்து கொண்டிருந்தனர்....

    நிமிடங்கள் கடந்து கொண்டே சென்றது... இன்னும் மூன்று நிமிடங்களில் பாம் வெடிக்கும் என்ற நிலையில் மயக்கத்திலிருந்த அனுவின் உடலில் சிறு அசைவு...

    அதை கண்டதும் சாக போவதை மறந்து சந்தோஷபட்டவன் இதழ்கள் விரிய, '' அனு... அனு... எந்திரிடி... '' கூக்குரலிட ஆரம்பித்தான்....

    அசைவுகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரித்து மெதுவாக குரல் கேட்ட பக்கமாக அவள் தலை திரும்ப ஹரிஷ் குரல் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தான்....

    அடுத்த சில நொடிகளில் கண்களை திறந்தாள்.... கண் பார்வை பழையபடி திரும்பியிருக்க தரையில் கிடந்த தன் காதலன் கண்களில் பட்டதும் சோர்ந்து போன உடலில் பயம் தொற்றி கொள்ள அவனை நோக்கி தட்டுத் தடுமாறி எழுந்து ஓடினாள்...

    அனு தன்னை நோக்கி வரவும் அவள் கண் பார்வை திரும்பியதை புரிந்து கொண்டவன் தலையை ஆட்டி '' என் பக்கத்துல வராத அனு... தள்ளி போ... இங்க இருந்து போயிடு...'' என்று பதறினான்...

    காரணம் புரியாமல் அவனை நோக்கி சென்றவள் '' என்ன ஆச்சு ஹரிஷ்... இது என்ன இடம்... '' என அவன் கூறுவதை காதில் வாங்கிக் கொள்ளாமல் கட்டுகளை இழுத்து பார்த்தாள்...

    அது முடியாமல் போகவும் அவன் பின்னால் பார்த்தவள் ஒன்றரை நிமிடத்தில் வெடிக்கப் போகும் வெடிகுண்டை கண்டு அதிர்ந்து
    '' ஹரிஷ் '' என்று அவனை நோக்கினாள்...

    '' நான் எந்திரிச்சாலும் இது வெடிச்சுடும் அனு... என்னை காப்பாத்த முடியாது.... உடனே இங்கிருந்து போ அந்த கொலைகாரனை கண்டுபிடி அவனால தான் உன்னை காப்பாத்த முடியும் '' என்றவன் அவளை காப்பாற்றுவதற்காக போராட அவளோ அவனை விட்டுச் செல்லாமல் அவனை கட்டிக் கொண்டு அமர்ந்து கொண்டாள்...

    நண்பர்கள் குழு ஸ்டேடியத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்க ஒரு நிமிடம் மட்டுமே அவகாசம் இருந்தது....

    ஹரிஷ் எவ்வளவு கூறியும் அனு எழுந்து செல்ல மறுத்து அவனை மேலும் மேலும் இறுக்கிக் கொண்டு அவனை பேச அனுமதிக்காமல் இதழை சிறைபிடித்தாள்...

    சரியாக நண்பர்கள் ஸ்டேடியத்தின் வாசலை அடைய பலத்த சத்தத்துடன் வெடி குண்டு வெடித்துச் சிதறும் சத்தம் கேட்டது...

    அனைவரும் உள்ளே ஓடிப் போய் வெடித்துச் சிதறி கிடந்த உடலை பார்க்க முடியாமல் முகத்தை திருப்பி கொள்ள, அனைவரும் முழவதுமாய் மனம் உடைந்து போயினர்...
     
    kannamma 20 and Prabha_kannan like this.
  3. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    661
    Likes Received:
    414
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    interesting update
     
    Anug sathya likes this.
  4. Prabha_kannan

    Prabha_kannan Well-Known Member

    Joined:
    Oct 25, 2017
    Messages:
    578
    Likes Received:
    357
    Trophy Points:
    63
    Location:
    trichy
    Omg. Anu harish ku ennachu ? Iranthiduvangala ?
     
    Anug sathya likes this.
  5. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    158
    Likes Received:
    116
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    பாகம் 50 : ஊட்டி

    '' என்னடி ஆச்சு...? ''

    '' எடுக்கவே மாட்டேங்குறான்... '' பொறிந்து கொண்டே வர்ஷினி மீண்டும் பீட்டருக்கு அழைப்பு விடுத்தாள்... ரிங் முழுவதுமாக சென்று கட் ஆனது...

    '' எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்குடி... ''

    கையை பிடித்து கொண்டு '' அனுவுக்கு ஒன்னும் ஆகியிருக்காது பிரியா...'' என்று ஆறுதல் கொடுத்தாள்...

    ஆறுதல் கூறினாலும் எதிர்மறையான எண்ணங்கள் அவ்வப்போது அவள் மனதிலும் ஓடிக் கொண்டிருக்க நேரம் ஆக ஆக கண்ணீர் முட்டியது...

    சிறிது நாளே பழகியிருந்தாலும் அனுவுக்கு ஒன்று என்றதும் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல் வெளியே வந்து ஹாஸ்பிடலின் கார்டனில் தவிப்புடன் காத்திருந்தனர்..

    நொடிகளே கடந்திருக்க விரல்களை பிசைந்தபடி '' மறுபடியும் ட்ரை பண்ணு... '' என்றாள்...

    வர்ஷினி மொபைலை எடுக்க, வெளி கேட்டை தாண்டி அடுத்தடுத்ததாக சில வாகனங்கள் உள்ளே நுழைந்தது...

    '' பிரியா உன் அப்பா... '' வந்து நின்ற வாகனங்களில் ஒன்றில் இருந்து இறங்கியவரை பார்த்து கூற, இருவரும் அவரை நோக்கி ஓடினர்...

    ஓடி வந்து நின்றவர்களை கண்டு கொள்ளாதவர் அவர்களை கடந்து, பின் வாகனங்களிலிருந்து இறங்கிய ஷடோவ் வீரர்கள் மூவரை நோக்கி சென்றார்...

    மூவரும் அவரை தள்ளி அழைத்துச் சென்று தீவிரமாக பேச்சு வார்த்தை நடத்த, ஊமை படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த இருவரும் கடைசி வண்டியிலிருந்து இறங்கியவர்களை கண்டதும் அங்கே விரைந்தனர்...

    '' எத்தனை தடவை போன் அடிக்குறது... ஏன் போன்.... '' திருட்டு முழியுடன் சட்டையை சரி செய்து கொண்டிருந்த பீட்டரின் பின்னால் பார்த்ததும் முற்று பெறாமலே முடிந்தது வார்த்தைகள்...

    அதிர்ச்சியா.. ஆனந்தமா.. அழுகையா...சிரிப்பா... தேர்ந்தெடுக்க முடியாமல் இருவரும் பார்த்துக் கொண்டே இருக்க,

    அவர்களை அடையாளம் கண்டு சினேகமாய் சிரித்தபடி அனு ஹரிஷின் அரவணைப்பில் நடந்து வந்தாள்...

    மயக்கம் தெளிந்து அனுவின் அம்மா கண் முழிக்க அனைவரும் அவரை சுற்றி நின்று கொண்டிருந்தனர்...

    '' ம்மா... '' வேறு ஏதும் பேச தோனாமல் அனு அவர் அருகில் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள்...

    அவர்களுக்கு இடையூறு அளிக்காமல் மற்றவர் வேடிக்கை பார்க்க அறையிலிருந்து வெளியேறி சென்றான் ஹரிஷ்..

    '' எதுக்காக அப்படி பண்ணாரு...? ''

    '' உன் உயிரை காப்பாத்த... '' மூவரில் ஒருவர் எங்கோ பார்த்தபடி கூற,

    '' அதான் ஏன்... '' மீண்டும் மீண்டும் அதே கேள்வியை கேட்டுக் கொண்டிருந்தான் ஹரிஷ்...

    '' ஏன்னா எங்க உயிர விட உன் உயிர் எங்களுக்கு முக்கியம் ஹரிஷ்... ''

    '' என்ன சொல்றீங்க... ''

    '' நேரம் வரும் போது புரியும்... '' கூறி விட்டு அமைதியானார் லீடர்...

    '' அவரால திரும்ப வர முடியும்ல... ''

    '' குண்டு வெடிச்சதுல மெமரியை ட்ரான்ஃபர் பண்ற சிப் டேமேஜ் ஆகிடுச்சு.. இனி க்ளோனிங் பண்ணாலும் அவரோட நினைவுகள திரும்ப கொண்டு வர முடியாது... ''

    '' பேக்கப் மாதிரி எதும் வச்சில்லையா..? ''

    '' இருந்தது.. போன வருஷம் எஸ்.த்ரீ தப்பிச்சப்போ அதை எல்லாம் ஹாக் பண்ணி, அதை வச்சு எங்களை பத்தின எல்லாத்தையும் தெரிஞ்சிகிட்டான்... நாங்க எப்படி சண்டை போடுவோம், எங்களோட திறமைகள் என்ன..இப்படி எல்லாத்தையும் தெரிஞ்சிகிட்டான்... ஒருவேளை இதுவே எதிரிகள் கைக்கு கிடைச்சா அதனால பெரிய அளவுல பாதிப்பு வரும்னு எல்லாத்தையும் அழிச்சிட்டோம்... ''

    '' அதனால தான் உங்கள சீக்கிரம் மடக்கிடுறானா...? ''

    '' ம்ம்ம்... ''

    '' நீங்க எப்படி சரியான டைம்க்கு என்ன காப்பாத்துனீங்க..? '' முதலாவது ஆளிடம் இருந்து மீண்டும் தொடங்கினான்...

    காதை தொட்டு காட்டிவிட்டு, " அவன் இயர்போனை ஆப் பண்னாம தான் பேசிட்டு இருந்தான்... ''

    '' வெளிய வர எவ்வளவோ ட்ரை பண்ணோம்... வேற வழியில்லைனு தான் அவர் தன்னோட உயிர பத்தி கவலைபடமா கதவை திறந்து எனக்கு வழியை ஏற்படுத்தி கொடுத்தார்... ''

    நேற்று இரவு அவனை சுவரோடு அனைத்து தரையிலிருந்து தூக்கி நிறுத்தியவர் இன்று அவன் உயிரை காப்பாற்ற தன் உயிரையே கொடுத்திருந்தார்...

    அந்த இடத்தை தான் நண்பர்களும் காவலர்களும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சமயத்தில், அறையிலிருந்து பத்திரமாக வெளியேறி இருந்தவர் ஹரிஷையும் மற்றவர்களையும் காப்பாற்றியிருந்தார்...

    '' நீ ஏன் நடந்ததை மத்தவங்க கிட்ட சொல்ல...? ''

    '' அனு குனமாகிட்டானு நினைச்சிட்டு இருக்காங்க... அவங்களை மறுபடியும் கஷ்டபடுத்த விரும்பல...''

    '' ஆனா அனுவுக்கு தெரியுமே...!! ''

    '' ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து தான் இந்த முடிவை எடுத்தோம்... '' என்றவன் வாட்சை பார்த்தான்...

    மணி இரவு ஒன்று... '' இன்னும் 9 மணி நேரம் தான் இருக்கு... அதுக்குள்ள அவனை கண்டுபிடிக்கனும்... ''

    '' கண்டுபிடிச்சாச்சு... '' என்றவர் கைகணிணியின் டிஸ்ப்ளேவை காட்டினார்...

    மேப் வியூவில் சிவப்பு புள்ளி ஒன்று துடித்துக் கொண்டிருந்தது '' இது பூஜா கிட்ட அவன் கொடுத்துட்டு வந்த ஜி.பி.எஸ்...''

    '' இந்த இடம்...!!! '' லீடர் இழுக்க...

    ஹரிஷ், வார்த்தையில் அழுத்தத்தை கூட்டு '' ஊட்டி... '' என்றான்...

    மணி காலை ஒன்பது, அனுவிற்கு இன்னும் ஒரு மணி நேரமே இருக்க ஊட்டியின் காட்டு பங்களாவில் இடத்தை காலி செய்வதற்கான ஏற்பாடுகள் தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது...

    சிறிது, பெரிது என சொல்ல முடியாத நடுத்தற அளவு N/P ட்ரக்குகள் மூன்று வரிசை கட்டி நிற்க, வேலையாட்கள் லேப் சம்மந்தப்பட்ட பொருட்களை ஏற்றிக் கொண்டிருந்தனர்...

    துப்பாக்கி ஏந்திய அடியாட்கள் இடத்தை சுற்றி நாலா பக்கமும் நோட்டமிட்டுக் கொண்டு காவலில் ஈடுபட்டிருக்க வீட்டின் பின் புறத்தில் புதரில் சிறு சலசலப்பு...

    அங்கிருந்தவன் மட்டுமே கவனித்து விட்டு அருகில் சென்றான்...

    சலசலப்பு நின்று விட, துப்பாக்கியை முன்னால் தூக்கிக் கொண்டு, காலடியில் நசுங்கும் சறுகுகளின் சத்தம் கேட்காத அளவிற்கு மெதுவாய் நெருங்கினான்...

    '' யார் அங்க...? '' எச்சரிக்கை விடுவது போல கேட்டதும், சட்டென காட்டுமுயல் ஒன்று காலுக்கு இடையே புகுந்து ஓடியது...

    திடீரென ஓடிய முயலை கண்டு திடுக்கிட்டவன் ஓடிய முயலை கண்டு கடுப்பில் குறி வைக்க, இரும்பு கரம் ஒன்று வாயை பொத்தி புதருக்குள் இழுத்து போட்டது...

    ஆர்மி வீரரை போல நெஞ்சை நிமித்துக் கொண்டு வந்த இன்னோருவன் கண்ணில், புதிரின் அருகில் கிடந்த துப்பாக்கி பட்டது...

    சுற்றும் முற்றும் பார்த்துக் கொண்டு துப்பாக்கியை எடுக்க கீழே குனிய, எஸ்.த்ரீ புல் தரையில் தேய்த்தடி உடலை வெளியேற்றி சுட்டான்...

    சைலன்ஸரை பயன்படுத்தி சுட்டவன், செத்தவனை புதருக்குள் போட்டு விட்டு சுற்றி பார்த்தான்...

    மாடிப் பகுதியில் உளாவியவர்கள் யாரும் அந்த சமயம் அங்கு இல்லை...

    சுற்றிலும் நோட்டமிட்டுக் கொண்டே கிடைத்த இடத்தில் எல்லாம் மறைந்து சென்று, வீட்டின் மூன்று பக்கமும் முக்கிய இடத்தில் மட்டும் சதுரவடிவ வெடிகுண்டுகளை சுவரில் ஒட்டி விட்டு மொபைலை பார்க்க, சிவப்பு புள்ளி சுவருக்கு அடுத்த பக்கம் காட்டியது...

    பின் பக்க வாசல் வழியாக உள்ளே நுழைந்தான்... முன்னால் பொருட்களை ஏற்றிக் கொண்டிருந்ததால் பின் பக்கம் ஆள் நடமாட்டம் இல்லை...

    அறையை கண்டு பிடித்து கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்றவன் கண்டது, பூஜாவின் இறந்த உடலை தான்...

    ஓடிப் போய் பூஜாவின் அருகில் விழுந்தான்.. இறுக்கி பிடித்த கையில் அவன் கொடுத்த ஜி.பி.எஸ் பொருள் இருக்க, அப்படியே கிடந்தாள்...

    மெயின் ரோட்டில் பிரிந்து வலது புறம் திரும்பிய மண் பாதையில் போலிஸ் வாகனங்கள் அதிரடியாய் நுழைய, ஷடோவ் டீமின் வாகனம் கடைசியாய் சென்று கொண்டிருந்தது...

    கேட்டின் வாசலில் காவலுக்கு நின்று கொண்டிருந்தவர்கள் புழுதியை பரப்பியபடி வந்த போலிஸ் வாகனங்களை கண்டதும் சுட ஆரம்பித்தனர்...

    தோட்டாக்கள் கண்ணாடியை துழைத்துக் கொண்டு சென்றது...
    முன் சென்ற வாகனத்தை ஓட்டியவரின் தோளில் தோட்டா பாய்ந்து விட கட்டுப்பாட்டை இழந்த கார் காட்டுக்குள் நுழைந்த பாதை ஒன்றில் சென்று மரத்தில் மோதியது...

    பின் தொடர்ந்து வந்த வாகனங்கள் தங்களை பாதுகாத்துக் கொள்ள ஓரமாய் ஒதுங்க ஆரம்பிக்க, வேகத்தை கூட்டிய ஷடோவ் டீமின் வாகனம் ஒதுங்கிய வாகனங்களை சற்று உரசியபடி முன்னேறி போனது...

    துப்பாக்கிச் சூட்டின் சத்தம் கேட்டதும் வீட்டை சுற்றி நின்ற துப்பாக்கி ஏந்திய அனைவரும் முன்னால் வந்து தாங்களும் சேர்ந்து சுட ஆரம்பிக்க மற்றவர்கள் உயிரை காப்பாற்ற சிதறி ஓட ஆரம்பித்தனர்...

    தங்கள் பங்கிற்கு எதிர் தாக்குதல் நடத்தியபடி முன்னேறி வந்த வாகனத்தை அனைவரும் குறிவைத்து சுட, வெளியேறிய தோட்டாக்கள் புல்லட் புரூஃப் கண்ணாடியில் பட்டு தடைபட்டு தரையில் விழுந்தது...

    புரிந்து கொண்ட மற்ற வாகனங்கள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாய் முன் சென்ற வாகனத்தை தொடர்ந்து பின் செல்ல, சுட்டுக் கொண்டிருந்தவர்கள் தங்களை பாதுகாத்துக் கொள்ள இறும்பு கதவை மூடிவிட்டு பின் வாங்கினர்...

    முன்னேறி வந்த வாகனம் வேகத்தை குறைக்காமல் நொடிக்கு நொடி அதிகரிக்க இறும்பு கேட்டை இடித்து தள்ளிவிட்டு நுழைந்ததும் மற்ற வாகனங்களும் ஆங்காங்கே நிறுத்தப்பட்டன..

    நிறுத்திய வாகனங்களை மறைவிடத்திலிருந்து நின்று கொண்டு அடியாட்கள் தாக்க ஆரம்பிக்க, அனைவரும் எதிர் தாக்குதல் நடத்தியபடி வாகனங்களின் பின்னால் சென்று மறைந்தனர்...

    '' போலிஸ் வந்துட்டாங்க... '' மூச்சிறைக்க ரகசிய லாபினுள் ஓடி வந்தான் ஒருவன்...

    உள்ளிருந்த ஸ்டீபன் அதிர்ச்சி அடைய, '' எப்படி...? '' என்று பதறினான் ராஜ்...

    '' யோசிக்க நேரமில்ல... உடனே வண்டியை எடுங்க... '' வந்தவனுக்கு கட்டளை கொடுத்து அனுப்பி வைத்தவர் கண்ணாடி அறைக்குள் சென்றார்...

    நானோமைட் செல்ஸ் அடைக்கப்பட்டிருந்த பொருளை எடுத்தவர் அதை இரு பாகங்களாக பிரித்தார்...

    '' மாட்டிக்க கூடாது ராஜ்... பத்திரம்... '' ஒன்றை வாங்கிக் கொண்டு அங்கிருந்து வெளியேறினான்...

    மற்றொன்றை தன் கோர்டின் உள்ளே வைத்துக் கொண்டார் ஸ்டீபன்...

    '' சமாளிக்க முடியல... ஆளுங்க எப்போ வருவாங்க... '' காரின் பேனட்டில் கை வைத்து சுட்டுக் கொண்டே டி.சி.பி குரல் எழுப்பினார்...

    '' வந்துட்டே இருக்காங்க... '' பதில் வந்த திசையே தெரியவில்லை...

    '' முடிஞ்ச வரைக்கும் எல்லாரையும் உயிரோட பிடிக்கனும்...'' அருகில் பட்டு சிதறிய தோட்டாக்களின் சத்தத்தில் காதினுள் விரலை நுழைத்து ஆட்டினார் மூர்த்தி...

    ஷடோவ் லீடர் தலையை தாழ்த்தி உயர்த்தியதும் மூவரும் எழுந்து வீட்டை நோக்கி ஓட, மேலிருந்து தாக்கியவர்களை நோக்கி சுட்டு அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு கொடுத்தனர் காவலர்கள்...

    உள் நுழைந்தவர்களில் இருவர் மேலே செல்ல ஒருவர் அறைகளை சோதனையிட்டார்..

    '' கொல்ல கூடாது, காயபடுத்தனும். '' மந்திரத்தை ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து கூறி, காற்று ஊதி தள்ளி விட்டு கதவை உடைத்துக் கொண்டு மேலே நின்று தாக்கியவர்களின் கை, கால்களில் இருவரும் சுட்டனர்...

    சுதாரித்துக் கொண்டு சமாளிப்பதற்குள் மேல் தளத்தில் இருந்த அனைவரும் சுடப்பட்டனர்...

    '' இங்க எல்லாம் க்ளியர்... '' கைகணிணிகாரர் கூறிவிட்டு திரும்ப, சுடபட்டுக் கிடந்த ஒருவன் அவரை குறி பார்த்தான்...

    சுடுவதற்குள் கீழ் பகுதியில் இருந்த வெடிகுண்டு வெடிக்க, அந்த பகுதி மட்டும் நொருங்கி போய் விழுந்தது...
     
    kannamma 20 likes this.
  6. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    158
    Likes Received:
    116
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    '' அவன் வேலை தான்... '' வெடித்த இடத்திற்கு வந்த லீடர் குரல் இயர்போனில் ஒலிக்க,

    சந்தர்ப்பத்தையும் திறமையையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு ரகசிய அறையுனுள் நுழைந்தான் எஸ்.த்ரீ...

    மீண்டும் இன்னொரு பாமை வெடிக்க வைத்ததும் அனைவர் கவனமும் கலைந்திருக்க, அதை பயன்படுத்திக் கொண்டு ட்ரக்குகள் குறுக்கே நின்ற காரை இடித்துக் கொண்டு வெளியேறியது...

    தப்பிப்பதற்காக தள்ளிச் சென்று விழுந்தவர்கள் துப்பாக்கியை தூக்க, புழுதியில் மறைந்து போனது மூன்றும்...

    தனக்கு தேவையான சிலவற்றை எடுத்துக் கொண்டு ஸ்டீபன் திரும்ப, முன்னால் எஸ்.த்ரீ நின்று கொண்டிருந்தான்...

    '' சப்ஜக்ட் த்ரீ... '' ஸ்டீபன் கூற, தலை ஆட்டி ஆமோதித்தான்..

    '' பாவம் பூஜா கடைசி வரைக்கும் உன் கிட்ட லவ்வ சொல்லாமலயே போய் சேர்ந்துட்டா.. '' கையிலிருந்த பொருட்களை போட்டவர் தன் துப்பாக்கி எடுக்க, நொடியில் கையை தட்டிவிட்டு அவன் பிடுங்கினான்...

    '' நீ இப்புடி சாக கூடாது... '' துப்பாக்கியை எறிந்து விட்டு கையை இறுக்கினான்..

    வேகமாக நெருங்கி வந்தவன் ஒங்கி முகத்தில் குத்த வர, ஒரே பிடியில் அப்படியே கையை தடுத்து நிருத்தினார்...

    '' நீ என்ன சுட்டு இருக்கனும்...'' பல்லை கடித்துக் கொண்டே கையை திருப்பி விட சுழன்று விழுந்தான் எஸ்.த்ரீ....

    நெருங்கிவந்தவர் ஆக்ரோஷத்துடன் முகத்தை மிதிக்க காலை தூக்க, கையை உந்தி பின் பக்கமாக எம்பியவன் அவர் முகத்தில் உதைத்து விட்டு தடுமாறி பின் நின்றான்...

    உதடு கிழிந்து ரத்தம் வெளியே எட்டிப்பார்த்தது... இருவரும் சரி சமமாக ஒருவர் மற்றொருவரை தாக்கிக் கொண்டு, அங்கும் இங்கும் இடித்துக் கொண்டு உடலில் காயம் ஏற்பட, இடத்தையே நொருக்க ஆரம்பித்தனர்...

    '' மூனு ட்ரக் தப்பிச்சு போகுது தடுத்து நிருத்துங்க, ஓவர்... மறுபடியும் சொல்றேன்... மூனு ட்ரக்... '' பங்களாவை நோக்கி சென்ற போலிஸ் கார்களில் இருந்த வாக்டாக்கியில் ஒலிக்க, ட்ரக் பக்கவாட்டில் கடந்து சென்றது...

    சடன் ப்ரேக் அடித்த கார்கள் உடனடியே சாலையில் வட்டத்தை போட்டு வேகமாக திருப்ப, ட்ரக் அதிவேகத்தில் செலுத்தப்பட்டது...

    குறிப்பிட்ட தூரம் வரை ஒன்றன் பின் ஒன்றாய் சென்ற ட்ரக் வேறு வேறு பாதையில் பிரிந்து செல்ல, கார்களும் பிரிந்து சென்று துரத்த ஆரம்பித்தது...

    பங்களாவின் வெளியே இரண்டு பிரிவிலும் பலர் தாக்கப்பட்டிருக்க துப்பாக்கி சூடு முடிந்து ஒருவழியாக அனைவரும் கைது செய்யபட்டனர்...

    ரகசிய லாபில் ஒருவருக்கு ஒருவர் இன்னும் தாக்கிக் கொண்டிருக்க எஸ்.த்ரீ வாட்ச், அலாரத்தை அடித்தது...

    '' உன் பலம் இவ்ளோ தானா... '' தலையை பிடித்து வேகமாக மோத வர, எஸ்.த்ரீ முழங்கையை கொண்டு தாடையில் தாக்க நிலை குழைந்து போய் கீழே விழுந்தார் ஸ்டீபன்...

    சுருண்டு விழுந்தவர் அரை மயக்கத்தில் கண்கள் இருட்டிக் கொண்டு கலங்கி போய் கிடக்க, காலை பிடித்து இழுத்து கண்ணாடி அறையை நோக்கி ஒரே மூச்சாக தூக்கி வீசினான்...

    கண்ணாடியை உடைத்துக் கொண்டு விழுந்தவர் உடல் முழுவதும் கண்ணாடி துண்டுகள் கிழிக்க சத்தமிட சக்தி இல்லாமல் மயங்கினார்...

    மூச்சிரைக்க நின்று கொண்டிருந்தவன் சண்டையின் போது கீழே விழுந்திருந்த நானோமைட் செல்ஸை எடுத்துக் கொண்டு நேரம் குறைவாக இருந்ததால் அங்கிருந்து ஓடினான்...

    அவ்வளவு சண்டைகளிலும் சிறப்பான முறையில் வலுவாக வடிவமைக்கபட்டிருந்ததால் அது மட்டும் பத்திரமாகவே தப்பித்திருந்தது...

    '' ரெண்டு பேரையும் கண்டுபிடிச்சீங்களா..? '', லீடர்...

    மொட்டை மாடியில் இருந்து கொண்டு சுற்றும் முற்றும் பார்த்தபடி '' ஹூஹூம்... '' என்றனர் இருவரும்...

    இயர்போனை '' அழுத்தியவர் எங்க போயிருப்பாங்க..? '' என்றபோது எஸ்.த்ரீ ஓர் அறையிலிருந்து வெளியேறி ஓடுவதை கவனித்தார்...

    '' அவன் மேற்கு பக்கமா ஓடுறான்... பிடிங்க... '' குரல் ஒலித்ததும் மாடியிலிருந்தவர்கள் ஓடிச் சென்று அங்கிருந்து லாவகமாக கீழே குதித்தனர்....

    காட்டினுள் நுழைந்து ஓடியவன் கண்மூடி தனமாக ஓடிக் கொண்டே மொபைலின் பட்டனை அழுத்த வீட்டை சுற்றி வைத்திருந்த வெடிகுண்டுகள் ஒவ்வொன்றாக வேலையை காட்டியது...

    சந்தேகபட்டு எஸ்.த்ரீ வெளியேறிய அறையினுள் நுழைந்தவர் ரகசிச லாபை கண்டுபிடித்து நுழைந்திருக்க குற்றுயிராய் கிடந்தார் ஸ்டீபன்...

    முதல் பாம் வெடித்ததும் கட்டிடம் முழுவதும் அதிர்வு ஏற்பட்டு குலுங்க, ஸ்டீபனை தோளில் தூக்கிக் கொண்டு வெளியே வர ஆரம்பித்தார்...

    சில நொடி இடைவெளியில் அடுத்தடுத்த பாம் வெடித்துக் கொண்டே போக கட்டிடம் இடிந்து விழு ஆரம்பித்தது...

    தூண்களும், பாறைகளும், புகை மண்டலங்களும் வழியை மறைக்க ஒருவழியாக வெளியே வந்தவர் திரும்பி பார்த்தார்...

    சிறிது நேரத்திற்கு முன் பிரம்மாண்டமாய் காட்சியளித்த பங்களா இப்போது புழுதிக்கு நடுவே கரும்புகையை ஏற்படுத்திய நெருப்புடன் முழுவதுமாய் உறுகுழைந்து போயிருந்தது...

    காரை அடைந்தவன் மருந்தை செலுத்திக் கொண்டு வண்டியை விரட்டினான்...

    துரத்திவந்தவர்களில் ஒருவர் சரியாக முன்னே வந்து சுட ஆரம்பித்தார்...

    புல்லட் புரூஃப் கண்ணாடியை ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை... கார் வேக வேகமாக நெருங்கிக் கொண்டே இருந்தது... நெருங்கி வந்ததும் பின் பாக்கெட்டில் இருந்த வட்ட வடிவ பொருளை தூக்கி வீசினார்...

    கைக்கு எட்டாத தூரத்திற்கு கண்ணாடியில் போய் சரியா ஒட்டிக் கொள்ள காரில் இடிபடாமல் அவரை கடைசி நொடியில் காப்பாற்றினார் இன்னொருவர்... ஆனால் கையிலிருந்த மற்றொரு பொருள் புதரில் சென்று விழுந்தது...

    முன்னேறி சென்று முக்கிய சாலையை அடைந்து விரைந்து சென்றவன் உலுக்கலுடன் வண்டியை சட்டென நிறுத்தினான்...

    சாலையின் குறுக்கே வெகு தூரத்தில் நண்பர்கள் மூவரும் தனி தனியாக பைக்கை உறுமிக் கொண்டு நின்றனர்...

    குறுக்கு சாலைகள் கிடையாது...
    இடப்பக்கம் சாலைக்காக குடைந்த மலையின் பாறைகள், வலப்பக்கம் காடு அதை தாண்டி சிறு குளத்தை கொண்ட பள்ளம், அதையும் தாண்டினால் ஹரிஷ் முன்பு விழுந்த அதே பள்ளத்தாக்கு...

    எல்லாவற்றையும் கவனித்தான்.. பின்னாலும் ஓர் மெல்லிய உறுமல் சத்தம்... கண்ணாடியில் பார்த்தான்.... சற்று தூரத்தில் ரோகனின் கார்...
    பட்டனை அழுத்த கார் டயரை குறி வைக்க முடியாதபடி தடுப்புகள் வெளியேறியது... சவால் புன்னகையுடன் கண்ணாடிகளை கீழே இறக்கி நானோமைட் செல்ஸை தூக்கிக் காட்டினான்...

    '' என்னாது அது... '' கண்களை கூற்மையாக்கினான் பீட்டர்...

    '' அது நமக்கு தேவை...'' ஹரிஷ் தீர்க்கமாய் கூற,

    '' என்ன பண்ண போறோம்... '' என்றான் ஜான்..

    '' நீங்க இல்ல நான்... அவனை தடுத்து நிருத்துறேன்.. எப்படியாவது அதை எடுத்துகிட்டு உடனே டாக்டர் சக்திவேல் கிட்ட போங்க... ''

    '' ஏதுக்கு டா...? '' இருவரும் ஒன்றாய் கேட்க,

    '' அது இல்லனா அனு செத்துடுவா... '' சொல்லி முடிக்கும் முன்பே முழு வேகத்தில் பைக்கை செலுத்தினான்...''

    அதிர்ந்து போன இருவரும் பைக்கை விரட்ட ஹரிஷ் சில நொடிகளில் உச்சகட்ட வேகத்தை அடைந்திருந்தான்...

    '' மோதி பார்த்துடலாம்... '' கியரை போட்டு எஸ்.த்ரீ காரை செலுத்த ரோகனும் பின் தொடர்ந்தான்...

    வாகனங்கள் காற்றை கிழித்துக் கொண்டு நெருங்கிக் கொண்டிருந்தன..

    ஹரிஷின் திட்டம் புரிந்ததும் ஜான் தடுக்க நினைத்து முன்னேறி செல்ல, அவன் காதுக்கு அருகில் தாண்டிச் சென்ற தோட்டா கார் கண்ணாடியில் பட்டது...

    பின்னால் திரும்பி பார்க்க, ஹேன்பாரை பிடிக்காமல் எழுந்து நின்ற நிலையில் ஸ்டேடியத்திலிருந்து வரும் போது எடுத்து வைத்திருந்த துப்பாக்கியுடன் காரை நோக்கி மீண்டும் சுட்டான் பீட்டர்...

    செல்லும் வேகத்தில் காரில் போதினால் பிழைப்பது கடினம் என்பது தெரிந்தும் ஹரிஷ் முன்னேறிக் கொண்டே இருக்க, எஸ்.த்ரீ அவனை நோக்கி சுட ஆரம்பித்தான்...

    சாதுர்யமாக அதில் மாட்டிக் கொள்ளாமல் சென்று கொண்டிருந்தவனின் பின் சக்கரத்தில் கடைசி புல்லட் பட்டு விட, வந்த வேகத்தில் வண்டி அலச ஆரம்பித்தது...

    அதுவரை ஹரிஷை தடுக்க விரைந்து கொண்டிருந்தவன் அனுவை பற்றி கூறியது நினைவு வரவும் அதை கைவிட்டு விட்டு வேகத்தை அதிகரித்தான்...

    ரோகன் அவன் செயலை உணர்ந்து கொண்டு தன் வேகத்தை கூட்டினான்...

    '' ஹரிஷ், அனு... '' இது மட்டுமே மனதை நிறைத்திருக்க காரை நெருங்கியதும் எம்பி மேலே அமர்ந்து கொண்டு வந்த வேகத்தில் மோதினான்...

    மோதிய வேகத்தில் பறந்து சென்றவன் காரை அந்தரத்தில் தாண்டி சென்று கொண்டிருக்க, தன் காரை குறுக்கே கொண்டு வந்த ரோகன், காரின் மீது அவனை விழ வைத்து தரையில் விழுந்து விடாமல் அவன் கையை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டான்....

    காரின் வேகத்தில் நிலை தடுமாறியவன் ரோகன் பிடித்திருந்த கையை விலக்கி காரின் பாகங்களை பிடித்துக் கொண்டு '' நிறுத்தாத..போ... '' என்று கத்தினான்....

    ரோகன் கார் மீண்டும் தொடர்ந்து சென்றது... ஜானின் பைக் முழுவதுமாய் நொருக்கிய போது மட்டும் வேகம் குறைந்திருந்த கார் பழைய படி வேகமெடுத்துச் சென்று ஹரிஷின் பைக்கில் மோத,

    ஜானை போல தப்பித்தவன் அந்த காரின் மேல் பாகத்தை ஒரு கையால் பிடித்துக் கொண்டு அங்கும் இங்கும் உருண்டு பின் சமாளித்துக் கொண்டு தப்பித்தான்...

    புதரில் சென்று விழுந்த பொருளை கண்டு பிடித்து எடுத்தவர் அதிலிருந்த பட்டனை அழுத்த காரின் கண்ணாடியில் பதிந்த பொருள் கண்ணாடியில் அதிர்வை ஏற்படுத்தி சில நொடியில் அதை சுக்கு நூறாக்கியது...

    சீட்டில் அமர்ந்து கொண்டு வந்த பீட்டர் அதை கண்டதும் வேகத்தை அதிகரித்து மறுபடியும் துப்பாக்கியை எடுத்து சுட ஒன்று மட்டும் குறி தவறாமல் எஸ்.த்ரீ-யின் தோள்பட்டையை முதன் முறையாக தாக்கியது...

    அடுத்த நிமிடம் கார் அவனை நெருங்கி விட, அவனை இடிக்காமல் விழகி சென்றவன் பீட்டரின் கழுத்தை பிடித்தான்...

    பீட்டரின் பைக்கை பின் சக்கரத்தில் நசுக்கி ஏறி இறங்கிய வாகனம் வேகம் எடுக்க, தொடர்ந்து வந்த வாகனமும் அதை கவனிக்காமல் ஏறியிறங்கியது...

    ஜான் சமாளித்துக் கொண்டு ஒரு காலை முட்டி போட்டும் மறு காலை குத்துகாலிட்டுக் கொண்டு ரோகனின் கார் மேல் அமர்ந்திருக்க, ஹரிஷ் எஸ்.த்ரீ-யின் காரின் வேகத்திற்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் கெட்டியாக பிடித்தபடி படுத்துக் கொண்டிருந்தான்...

    '' பர்ஸ் டைம் புல்லட்டால அடிபட்டு இருக்கேன்... '' என்று பீட்டரின் கழுத்தை நெறித்தான்
    பீட்டர் ஒரு கையால் காரை பிடித்துக் கொண்டு அவனிடம் இருந்து தப்பிக்க முயல, ஹாரனை அடித்தபடி லாரி ஒன்று எதிரே வந்தது...

    கையில் புல்லட் பாய்ந்திருத்தால் பீட்டரை பிடிக்க முடியாமல் போக,
    '' போய் சேரு... '' என்று லாரியை நோக்கி காரை செலுத்தினான்...

    பீட்டர் எவ்வளவு முயற்சி செய்தும் முடியாமல் போக, லாரியில் இடிபடும் முன்னே அவனை பிடித்து மேலே தூக்கி வானத்தை பார்த்து ஹரிஷ் புரள அவன் அருகில் வந்து விழுந்து காரின் ஓரத்தில் சென்று நின்றான் பீட்டர்...

    ஹரிஷ் இன்னும் அவனை பிடித்துக் கொண்டிருந்ததால் கீழே விழாமல் தப்பித்தான்...
     
    kannamma 20 likes this.
  7. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    158
    Likes Received:
    116
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    அவர்களை கீழே தள்ளிவிட முயன்று காரை அங்கும் இங்கும் திருப்ப அவன் அருகில் கிடந்த நானோமைட் செல்ஸ் பீட்டரின் கண்களில் பட்டது...

    பீட்டர் ஹரிஷுக்கு கண் காட்ட தன் பக்கமாய் மேலிருந்து கீழ் இறங்கி கதவை பிடித்துக் கொண்டு எஸ்.த்ரீ-யை தாக்கினான் அவன்...

    காரின் வேகத்தை குறைக்காமல் ஓட்டியபடி ஹரிஷை சமாளித்தவன் மறு பக்கம் வழியாக இறங்கிய பீட்டரை கவனிக்க தவறவில்லை...

    சீட்டில் அங்கும் இங்கும் உருண்டு கொண்டிருந்த நானோமைட் செல்ஸ் பீட்டரின் கையில் பட்டதும் எடுத்துக் கொண்டு கையை வெளியே எடுக்க, ஹரிஷை விட்டு விட்டு பீட்டரை பிடித்தான் அவன்...

    காரின் இரண்டு பக்கமும் இருவரும் காற்றின் வேகத்தை எதிர்த்துக் கொண்டு அவனோடு போட்டிக் போட்டுக் கொண்டிருந்தனர்...

    ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் பாதி உடலை உள்ளே நுழைத்த ஹரிஷ் பீட்டரை பிடித்த கையை தாக்கிவிட்டு ஸ்டேரிங்கை பிடித்து அதை தன் பக்கமாக வேகமாய் திருப்ப உச்சகட்ட வேகத்தில் சென்று கொண்டிருந்த கார் திடீர் திருப்பத்தால் அந்தரத்தில் சுழன்றது...

    கீழே விழுந்த வேகத்தில் பீட்டர் தன்னிச்சையாக கையிலிருந்த பொருளை விட்டுவிட சாலையில் உருண்டு ஓட ஆரம்பித்தது...

    பீட்டரும் கார் வந்த வேகத்தின் காரணமாய் உருண்டு சென்றான்...

    தடுப்பதற்கான எந்த முயற்சியும் மேற் கொள்ளமால் மாறாக, அதை பிடிப்பதற்காக மேலும் தொடர்ந்து உருண்டான்...

    சாலையை தாண்டி புல் பகுதியை அடைந்த பொருள் சரிவுகளில் விழும் முன் பீட்டர் இறுக்கி பிடித்து விட்டான்... ஆனால் தன்னை சமாளிக்க முடியாமல் மேலும் சென்று சரிவுகளில் விழுந்தான்...

    மண்டிக் கிடந்த செடி கொடிகள் அவன் உடலை கிழிக்க, தடுக்க முடியாமல் சரிவுகளில் வேக வேகமாக உருண்டவன் முக்கால் வாசி மண்ணில் புதைந்து போன ஓர் பாறையில் போதியதும்,

    இடித்த வேகத்தில் தரையை விட்டு மேலேறி முப்பது அடி ஆழத்தில் இருந்த அந்த குளத்தில் போய் விழுந்தான்...

    பின் தொடர்ந்து வந்த கார் நடந்த சம்பவத்தில் அதிர்ந்து போய் வந்த வேகத்தில் பீட்டர் விழுந்த இடத்திற்கு நேரே வந்து தேய்த்துக் கொண்டு நிற்க, கிழே என்ன இருக்கும் என்பதை பற்றிய எந்த சிந்தனையும் இல்லாமல் வண்டி நிற்கும் முன்பே வந்த வேகத்திலேயே, பீட்டர் விழுந்த பள்ளத்தில் குதித்தான் ஜான்...

    ஹரிஷின் செயலால் நிற்காமல் சுழன்றபடி சாலையில் உருண்டு கொண்டிருந்த கார் சாலையின் வளைவில் இருந்த தடுப்பில் மோதி ஹரிஷ் முன்பு விழுந்த அதே பள்ளத்தாக்கில் சென்று விழுந்தது...

    பற்றி எரிய தொடங்கிய காரின் பக்கவாட்டில் சிதிலமடைந்த பாறைகளுக்கு இடையே விழுந்து கிடந்தான் ஹரிஷ்...

    பாசி படிந்த பாறையும் அடர்ந்த மரங்களும், ஓங்கி உயர்ந்த மலைகளும், படர்ந்து சென்ற பனி மூட்டத்தையும் பார்த்தபடியே கண்ணை மூடினான்....
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    '' ஹரிஷ்... ஹரிஷ்... என்ன பாரு... '' இமைகள் கனத்து போயிருக்க உடல் முழுவதும் எலும்புகள் நொறுங்கிய வலியில் மிகவும் கஷ்டபட்டு கண்களை திறந்தான்...

    அனு அழுகையுடன் அருகில் அமர்ந்து அவனை எழுப்ப முயற்சித்து செய்து கொண்டிருந்தாள்...

    '' அனு... '' வேற எந்த வார்த்தைகளும் நினைவுக்கு வராமல் அவளை இறுக்கிக் கட்டிக் கொண்டு கண்ணீர் விட்டான் ஹரிஷ்...

    மூச்சு வேகவேகமாக வெளியேறியது... உடல் நடுங்கியது... பிரிந்து சென்று விடுவாளோ என்ற பயத்தில் மேலும் மேலும் தன்னோடு இறுக்கிக் கொண்டான்...

    உடல் வலித்தாலும் அவன் பயம் முழுவதும் அதில் உணர்ந்தவள்
    '' எனக்கு ஒன்னும் ஆகல... '' என்று முடி கோதி தடவி கொடுத்தாள்...

    ஆம் பீட்டர் நானோ செல்சை பத்திரமாக காப்பாற்றி இருந்ததால், அதை அனுவின் உடலில் செலுத்தி அவளை காப்பாற்றி விட்டனர்... இனி அவளை பற்றி எந்த கவலையும் நமக்கு இல்லை...

    சில நிமிடங்களுக்கு பின்பே சுற்றியிருந்தவர்களை கவனித்து நிதானத்திற்கு வந்தான்...

    கருப்பு உடையில் கமோன்டோ வீரர்கள்... காக்கி உடையில் ரோகன், மூர்த்தி மற்றும் டி.சி.பி, அருகில் அனுவின் அம்மா... முழுவதுமாய் நனைந்து போன நிலையில் ஜான் அவன் கையை பிடித்தபடி ஜெனி...

    தப்பிச் சென்ற ட்ரக்கை துரத்திச் சென்ற காவலர்கள் அவளை காப்பாற்றி இருந்தனர்... ஆனால் ஒரு ட்ரக்கில் இருந்தவன் மட்டும் வண்டியை நிருத்தி விட்டு தப்பித்து ஓடியிருந்தான்..

    ஹரிஷை பார்த்துக் கொண்டிருந்த எவர் முகத்திலும் புன்னகை என்பது துளியும் இல்லை, உணர்வுகளை இழந்த பினம் போல நின்று கொண்டிருந்தனர்...

    வேறு ஒருவரை தேடி கண்களை பின்னால் செலுத்தினான்...
    பிரியாவின் அருகில் அமர்ந்து கொண்டு வர்ஷினி இடைவிடாது அழுது கொண்டிருந்தாள்...

    ஏதோ ஒன்று உறுத்தியது அவனுக்கு...

    '' அனு... பீட்டர்... '' எழுந்து அமர முயன்று முடியாமல் மீண்டும் படுக்கையில் விழுந்தான்...

    '' பாத்து ஹரிஷ்... '' பதறியவள் முகத்திலும் அதே சோகம்...

    இதயம் துடிப்பு வேகமெடுக்க '' பீட்டர் எங்க...? '' சத்தமிட்டுக் கொண்டே இம்முறை எழுந்து அமர்ந்தான்...

    அழுது கொண்டிருந்தவள் சத்தம் கேட்டு எழுந்து ஓட, தடுத்தடுமாறி எழுந்து பின்னால் ஓடினான்...

    ட்ரிப்ஸ் பிடுங்கிக் கொண்டு ரத்தம் வெளியேறியது... தடுத்தவர்களை தள்ளிவிட்டு தரையில் ரத்தம் சொட்ட ஓடினான்...

    ஓடியவள் ஒரு கட்டத்தில் சுவரை தேய்த்தபடி சரிந்து போய் மேலும் மேலும் அழுதாள்...

    காரணம் புரியாமல் நின்றவன் பக்கத்திலிருந்த கதவை நோக்கினான்...

    உள்ளே டாக்டர் சக்திவேல் தீவிரமாக சிகிச்சை செய்து கொண்டிருக்க பீட்டர் சுயநினைவுகளை முழுவதுமாக இழந்து உயிருக்கு போராடிக் கொண்டிருந்தான்...

    '' ஏய்... '' பதறியவன் கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே செல்ல முயல, பின்னால் வந்தவர்கள் தடுத்து நிருத்தினர்...

    உடல், வலிமையை இழந்திருந்ததால், அவர்கள் பிடியிலிருந்து விடுபட முடியாமல் அழுதபடியே வர்ஷினியின் அருகில் சரிந்தான்...

    பீட்டரின் நிலையால் அனைவர் கண்ணிலும் கண்ணீர் சுரக்க, அவனுக்கு சம்மந்தமில்லாத காவலர்களின் கண்கள் கூட கலங்கி போனது...

    '' ஒன்னும் ஆகாது... பிழைச்சிடுவான்... '' ஹரிஷ் கூற, வர்ஷினி அவன் தோளில் சாய்ந்து ஆறுதலாய் அழுதாள்...

    அனு அவன் ரத்தம் வெளியேறியதை தடுத்து விட்டு மறு பக்கத்தில் அமர்ந்து கொண்டாள்...

    பீட்டரின் நினைவில் மற்றதை மறந்தவன் சில நிமிடங்களுக்கு பின் '' அவன் எங்க...? '' என கோபத்தில் கனலாய் எரிந்தான்...

    ஹரிஷை அழைத்துச் சென்று மூவரும் அவனை காட்டினர்...

    ஆக்சிஜன் மாஸ்க் முகத்தை பாதி மறைக்க உடல் முழுவதும் வெட்டுக் காயங்களுடன் சுயநினைவின்றி கிடந்தான் எஸ்.த்ரீ... அதே நிலையில் திரையின் பின்னால் ஸ்டீபன்...

    '' குணமடைய நேரம் ஆகும்... ''

    '' இவனை இப்பவே கொன்னுடுறேன்...'' வேகப்பட்டனை தடுத்து நிருத்தினர்...

    '' உயிரோட பிடிச்சுட்டு வர சொல்லி எங்களுக்கு உத்தரவு கொடுத்துருக்காங்க ஹரிஷ்...''

    '' இவனால பல பேர் செத்துருக்காங்க... ''

    '' ஆனா அவங்க யாரும் நல்லவங்க இல்ல ஹரிஷ்... இவனால தான் பல உண்மைகள் தெரிய வந்துருக்கு... ''

    '' அதுக்காக தான் இவனை காப்பத்த பாக்குறீங்களா..? ''

    '' இல்ல... உன் அப்பாவோட நினைவுகளை காப்பத்த நினைக்கிறோம்...''

    வெகு நேர பேச்சு வார்த்தைக்கு பிறகு ஸ்டீபனும் அவர் சம்மந்தப்பட்ட அனைத்து ஆதாரங்களும் மூர்த்தியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு, எஸ்.த்ரீ-யை தங்கள் இடத்திற்கு கொண்டு செல்ல அனைவரிடமும் விடை பெற்று சென்றனர்...

    '' அவனை எதுக்காக உயிரோட போக விட்ட... '' பீட்டரின் நிலையை மனதில் வைத்து, வெகு நேரமாய் அடக்கி வைத்திருந்த கேள்வியை கேட்டனர்..

    '' பீட்டர் என்னைக்கும் தனக்காக யாரையும் காயம்படுத்த நினைக்கமாட்டான்... '' ஹரிஷ் கூறிய பிறகு யாருக்கும் பதில் கேள்வி கேட்க தோன்றவில்லை....

    சில மணி நேர சிகிச்சை முடிந்து சக்திவேல் வெளியே வந்தார்....

    '' அவன் ஆயுசு கெட்டி... சில இடத்துல எலும்பு முறிச்சு இருக்கு... பட் சீக்கிரமே குணமாகிடுவான்... '' வேலையின் காரணமாக தோள் தட்டி விட்டு நகர, அனைவரும் நிம்மிதி பெருமூச்சு விட்டனர்...

    பீட்டர் கண் முழித்ததும் அனைவரும் அவன் முன்னால் வந்து நிற்க வர்ஷினி யாரை பற்றியும் யோசிக்காமல் அவனை வலியில்லாமல் கட்டிக் கொண்டாள்...

    பீட்டரை இந்நிலையில் பார்த்த அனைவரும் சோகமாகவே நிற்க,
    '' ரொம்ப பயந்துட்டேன்... ஏன்டா இப்படி பண்ண...? '' கேட்டபடி முகத்தை நீக்கினாள்...

    உடல் வலியின் காரணமாய் அவன் உதடு அசைந்தாலும் பேச்சு வரவில்லை....

    '' என்ன சொல்ற... '' காதை அருகில் கொண்டு செல்ல முயல, அனுவை பார்த்து மீண்டும் கூறினான்...

    உதட்டின் அசைவை கூர்ந்து கவனித்து புரிந்து கொண்டு அந்த நிலையிலும் மெல்ல சிரித்தாள் அனு...

    '' என்ன சொன்னான்..? '' எல்லாரும் அனுவை நோக்கினர்...

    '' காலைல குளிக்கலயாம்... அதான் குளிக்கிறதுக்காக குதிச்சானாம்...''

    சிரிப்பை மறந்திருந்த அனைவரும் க்ளுக் கென சிரிக்க ஆரம்பிக்க, எப்போதும் போல வலியை மறைத்து தானும் சத்தமில்லாமல் சேர்ந்து சிரித்தான் பீட்டர்....
     
    kannamma 20 and Rabina like this.
  8. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    661
    Likes Received:
    414
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    nice update
     
    Anug sathya likes this.
  9. Prabha_kannan

    Prabha_kannan Well-Known Member

    Joined:
    Oct 25, 2017
    Messages:
    578
    Likes Received:
    357
    Trophy Points:
    63
    Location:
    trichy
    Nice update. Interesting story
     
  10. kannamma 20

    kannamma 20 Well-Known Member

    Joined:
    May 14, 2017
    Messages:
    475
    Likes Received:
    353
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    Wow.nice story. Ipo s3 uyiroda iruntha marubadi avan thappikka ninaikka mattana?
     
    Anug sathya likes this.

Share This Page