தொடரும் கொலைகள் / Thodarum Kolaigal By Anug Sathya

Discussion in 'Serial Stories' started by Tamilsurabi, Oct 1, 2018.

  1. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    167
    Likes Received:
    124
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    Haha kadhai innum mudiyala pa... Just wait and watch.. thank you..:smile1:
     
  2. dharshini

    dharshini Well-Known Member

    Joined:
    Oct 10, 2017
    Messages:
    376
    Likes Received:
    289
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    Super suspense .
     
    Anug sathya likes this.
  3. kavitha11

    kavitha11 Active Member

    Joined:
    Oct 3, 2014
    Messages:
    348
    Likes Received:
    228
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Female
    Location:
    Madurai
    What next ?
     
  4. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    167
    Likes Received:
    124
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    பாகம் 51 : முடிவின் ஆரம்பம்
    '' இந்த 20 நாள்ல என்ன என்னமோ நடந்துடுச்சு இல்ல '' ஹரிஷ் பெருமூச்சு ஒன்றை இழுத்துவிட,

    ஃபாதரின் கல்லறைக்கு மலர் வைத்து நிமிர்ந்த ஜான் '' எல்லாம் கனவு மாதிரி இருக்கு... '' என்றான்..

    ஸ்டிக்கின் துணையோடு நின்ற பீட்டர் '' என்ன பார்த்துமா அந்த மாதிரி இருக்கு '' நக்கலாக தன் ஸ்டிக்கை தூக்கிக் காட்ட,

    '' இன்னும் ஆறே மாசத்துல அதை தூக்கி போட்டுடலாம் '' என கையை கோர்த்து தோளில் தலை சாய்த்தாள் வர்ஷினி...

    '' லேட் ஆகுது போலமா...? '' அனுவும் பிரியாவும் ஒன்றாய் கேட்க அங்கிருந்து நகர்ந்தனர்...

    ஒரு கல்லறையை கடுக்கும் போது நின்ற ஹரிஷ் '' எல்லாத்துக்குமே ஏதோ ஒரு காரணம் இருக்குல... '' என்றான்...

    அனைவரும் திரும்பி பார்க்க,
    '' இதோ இந்த கல்லறையை சொன்னேன்... '' பெயர் இல்லாத கல்லறையை காட்டினான்...

    '' என் அப்பா இன்னும் எஸ்.த்ரீ மூலமா வாழ்ந்துட்டு இருக்கார்... இறந்து போனது அவரோட உடல் மட்டும் தான்... அதனால தான் பெயர் இல்லாம, உடல் இறந்து போன தேதி மட்டும் இருக்குல... '' அவன் புரிதல் வித்தியாசமாய் இருந்தது அவர்களுக்கு...

    ஹரிஷ் அந்த கல்லறைக்கும் மலர் வைக்க, பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர்களின் கவனத்தை ஜான் ரிங்டோன் ஈர்த்தது...

    பேசி முடித்தும் '' ஸ்டீபனை இன்னைக்கி நைட் விசாரிக்க போறாங்களாம் மாமா நம்மல வர சொல்லி இருக்கார்.. '' மொபைலை பாக்கெட்டில் நுழைத்துக் கொண்டு கூறினான்....

    '' நீ இவ்வளவு சீக்கிரம் அவர ஏத்துபனு நான் நினைக்கல... '' அனு கூற,

    ''எல்லாத்துக்கும், தோ இவன் தான் காரணம்... பேசியே மனசை மாத்திடுறான்...'' என பீட்டரை போலியாய் குறை கூறினான் ஜான்..

    '' அப்போ தான எங்க ரூட் க்ளியர் ஆகும்... '' வர்ஷினியை தன்னோடு அனைத்தபடி பீட்டர் மெல்ல சிரிக்க,

    '' அதுக்கு தான் ரோகன் பொருப்பு ஏத்துக் கிட்டானே.... இனி அவனாச்சு நீங்களாச்சு... '' என்றாள் பிரியா...

    '' எங்க போயிருக்கான் என் போலிஸ் மச்சான்...? ''

    '' அப்பாவை பார்க்க தான் போயிருக்கான்.... ''

    பேசியபடியே சர்ச்சை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தனர்...

    அனுவின் அம்மா ஃபாதரின் அலுவலகத்திலிருந்து வெளியே வர, கருணை இல்லத்தின் புதிய பொருப்பாளராக நியமிக்கப்பட்ட சிஸ்டர் ஷோபியா ஜெனியை பின்னோடு அழைத்து வந்தார்...

    பிரியாவின் காதல் விஷயங்களை பீட்டரின் மூலம் தெரிந்துக் கொண்ட மூர்த்தி எதிர்காமல், மன நிறைவுடன் சம்மதம் தெரிவித்து இருந்ததால்,
    பிரியாவும் ஜானும் எதிர் காலத்தில் ஜெனியை தத்தெடுத்துக் கொள்ளலாம் என்ற எண்ணத்தில் இருந்தனர்...

    ஆனால் ஜெனியின் மனநிலையை மனதில் கொண்டு அனுவின் அம்மா அதை இப்போதே செய்து முடித்திருந்தார்...

    '' எல்லாம் முடிஞ்சா...? '' அம்மாவின் அருகில் வந்தாள் அனு...

    '' முடிஞ்சு மா... நாம எப்போ ஊட்டிக்கு கிழம்புறோம்..? '' ஜெனியை தூக்கிக் கொண்டு பின்னால் வந்த ஹரிஷை நோக்கினார்...

    '' நைட் கொஞ்சம் வேலை இருக்கு, அதை முடிச்சிட்டு... விடிஞ்சதும் கிழம்பலாம்... '' என்றதும் தலை ஆட்டி சம்மதம் தெரிவித்தார்...

    '' நாளையில இருந்து மறுபடி காலேஜ் போகனுமா... ச்செ '' ஜான் சலித்துக் கொள்ள..

    '' அட ஆமா...!!! நாம எல்லாம் ஸ்டூடன்ட்ஸ் இல்ல.... '' என்று அதிர்ந்து தலையில் கை வைத்தான் பீட்டர்...

    கலகலப்பாக சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தவர்கள் அனைவரிடமும் விடைபெற்று ஃபாதரின் இல்லத்திற்கு சென்று விட, இருட்டியதும் நண்பர்கள் மட்டும் விசாரணை நடக்கவிருக்கும் இடத்திற்கு சென்றனர்...

    ராணுவ எல்லைக்கு உட்பட்ட அந்த பகுதியில் ஹெலிகாப்டர் தரையிறக்கபட்டதும் எஸ்.த்ரீ முதலில் கீழ் இறங்க, துப்பாக்கி ஏந்திய நிலையில் பின் தொடர்ந்து இறங்கினர் ஷடோவ் வீரர்கள் மூவரும்...

    கைகள் பின் பக்கமாக விலங்கிடபட்டிருக்க, சந்தோஷமாக நடந்து சென்றவன் '' ஹலோ திலிப்...'' என்றான் அவர்களுக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தவரை கண்டு...

    '' நீ இப்படி பண்ணிருக்க கூடாது.. '' வருத்தமாய் கூறியவரின் முன்னால் வந்து நின்றனர் அனைவரும்...

    '' எல்லாம் தயாரா இருக்கா...? '' லீடர் கேட்க,

    '' ரெடியா இருக்கு.. '' என்றார் திலிப்...

    '' நான் உருவாக்குன மெஷனுக்குள்ளயே என்ன அனுப்ப போறிங்க இல்ல.... ''

    '' அதை உருவாக்குனது லவின் குமார்...'' கைகணிணிகாரர் அழுத்தி கூற,

    '' அப்போ நான் யாரு...? '' திரும்பி பார்த்து கூறி விட்டு முன்னேறி சென்றான்..

    ஆராய்ச்சி மையத்தை நோக்கி லிஃப்ட் கீழிறங்க, '' உனக்கு லவின் நினைவுகள் முழுசா வந்துடுச்சா..? '' கேள்வியுடன் அவனை பார்த்தார் திலிப்...

    '' இன்னும் இல்ல... ஆனா கூடிய சீக்கிரம் முழுசா என் நினைவுகளும் அவரோட நினைவுகளும் ஒன்னு சேர்ந்துடும்... ''

    '' அப்படி ஆகவே கூடாது... அவர் யாரையும் கொலை பண்ண நினைக்கமாட்டார்... ஆனா நீ பல பேரை கொன்னுருக்க... '' ஹரிஷை பாம் வெடிக்காமல் காப்பாற்றியவர் கடுகடுத்தார்...

    '' பழி வாங்குனேன்... அதுல நல்லவங்க யாராவது செத்துருக்காங்களா என்ன..? ''

    '' இல்ல தான்... ஆனா உன்னால ஒரு திறமையான சோல்ஜரை நாங்க இழந்துருக்கோம்... ''

    '' அதுக்கு காரணம் அவனோட அவசர புத்தி... '' பதிலுக்கு பதில் தொடர்ந்து பேச ஆரம்பித்தான் எஸ்.த்ரீ...

    அவன் செய்தவற்றை எல்லாம் நினைவுபடுத்தி குற்றம் சுமற்ற ஆரம்பித்தார் அவர்...

    '' அவன் அப்படி செய்யலனா ஹரிஷ் செத்துருப்பான்... அரை மணி நேரம் அவிழ்க்கிற மாதிரி முடிச்சை போட்டுட்டு இருபது நிமிஷத்தில வெடிக்குற மாதிரி பாமை செட் பண்ண... ''

    '' மூனு நிமிஷதுக்கு முன்னாடியே அனுவை முழிக்க வைக்க மயக்கத்தை தெளிய வைக்கிறதுக்கான மாத்து மருந்தை செலுத்தியிருந்தேன்... ''

    '' எதுக்காக அவனை காப்பாத்த ரெண்டு ப்ளாக் ஒயர்ல தப்பானதை கட் பண்ணி அவளும் அவனோட சேர்ந்து சாகவா..? '' அதிகாரத்தில் குரலை உயர்த்த,

    '' ரெண்டுல எதை கட் பண்ணாலும் பாம் வெடிச்சுருக்காது...'' என சலித்துக் கொண்டே லிஃப்டில் இருந்து வெளியேறினான்...

    நண்பர்கள் மூவரும் மூர்த்தியுடன் ஒரு அறையில் நிற்க சுவரில் பதித்திருந்த கண்ணாடியின் பின் பக்க அறையில் வீல் சேரில் அமர்ந்திருந்தார் ஸ்டீபன்...

    கைகளால்களில் கட்டுகள் போடப்பட்டிருக்க, முகத்திலும் ஆங்காங்கே கீரல்கள் விழுந்து காய்ந்து போயிருந்தது...

    சண்டையின் போது ஏற்பட்ட காயங்களின் காரணமாக உடல் வலிமையை இழந்திருக்க சோர்வாய் காணப்பட்டார்...

    கதவை திறந்து கொண்டு அரசாங்க உத்தரவின் பேரில் விசாரணைக்காக உள் நுழைந்த கோவை கமிஷ்னர் தன் இருக்கையில் அமர இருவருக்கும் இடையில் டேபிள் ஒன்று கிடந்தது...

    '' நீங்க தான் விசாரணை பண்ணுவீங்கனு நினைச்சேன்...''

    '' இல்ல ஹரிஷ்... என் விசாரணை முறை கொஞ்சம் கடுமையா இருக்கும்... இந்த ஆள் பாடி கன்டிஷன் வீக்கா இருக்கதால மேலிடம் அனுமதி தரல... ''

    '' அப்போ ரோகன்...? '' பீட்டர் நினைவுபடுத்த,

    '' ஊட்டியில இருந்து சில ஃபேக்ஸ் வந்துருக்குனு, அதை கலெக்ட் பண்ண ஸ்டேசன்க்கு போயிருக்கான்... '' என்றார் மூர்த்தி...


    பின் அவர் அருகில் இருந்த பட்டனை அழுத்தி கேமராவை ஆன் செய்து நடப்பவற்றை பதிவு செய்ய, நண்பர்கள் கையை கட்டிக் கொண்டு வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தனர்...

    '' எனக்கு நேரம் குறைவா இருக்கு... நான் கேட்டது என்ன ஆச்சு சார் ..?? '' வலியின் காரணமாய் மெதுவாய் வெளியேறிய வார்த்தைகள் முழுவதுமாய் கம்பீரத்தை இழந்து அடிபணிந்தே இருந்தது...

    '' எதை கேக்குறான்..? '' பீட்டர் இங்கு கேட்க '' தெரியல'' என்றனர் அனைவரும்...

    '' வந்துகிட்டே இருக்கு... ஏன் அது ரொம்ப முக்கியமானதா....? ''

    '' எங்க கிட்ட இருந்து தப்பிக்கும் போது லிவன் குமார் ஆராய்ச்சியோட ஆரம்பகட்ட நானோமைட் செல்ஸை எனக்குள்ள செலுத்திட்டார்... அது உடலோட வெப்பத்தை அதிகரிச்சு என் உறுப்புகளை செயலிழக்க வைக்கும்... அப்படி ஆகாம இருக்க அந்த டேப்லெட் போட்டுக்கனும்...''

    '' உன்னால மூனு குழுந்தைங்க உட்பட பல பேர் செத்து போயிருக்காங்க... அப்போ உனக்கு என்ன ***க்கு அதை நான் தரனும்... நீ சாக வேண்டியவன் தான...''

    கமிஷ்னரின் வார்த்தையிலிருந்த கடுமை பயத்தை ஏற்படுத்த, '' சார் ப்ளீஸ்... நான் எல்லாத்தையும் ஒத்துக்கிட்டா அதை கொண்டு வரதா சொன்னீங்க... எனக்கு சாக விருப்பம் இல்ல சார்... ப்ளீஸ் '' உயிர் பயத்தில் கெஞ்ச தெரியாமல் முதன் முறை திண்டாடினார் ஸ்டீபன்...

    பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன்,
    '' மாமா... '' என இழுக்க,

    அருகில் நின்றவர், '' இப்படி எல்லாம் பண்ணா தான் ஜான், உண்மையை ஒத்துக்குவான்... ''

    '' ஆனா அவன் செத்துட்டான்னா...!! ''

    '' அவன் எந்த அளவுக்கு உயிர் மேல ஆச வச்சிருக்கானு பார்க்க தான் அப்படி பண்றோம்... சாக விட மாட்டோம்... '' மற்றவர்கள் தொடர்ந்து கவனிக்க ஆரம்பிக்க அறையில் இருந்த பொருட்களின் மீது பார்வையை செலுத்தினான் பீட்டர்...

    ஸ்டீபனுக்கு எதிராக எஸ்.த்ரீ மூலம் கொடுக்கப்பட்ட அனைத்து ஆதாரங்களும் அங்கு வைக்கப்பட்டிருக்க ஒரு மொபைலை எடுத்து நோட்டமிட்டான்... அது எஸ்.த்ரீ-யின் மொபைல்...

    '' உனக்கு டைம் கம்மியா இருக்குனு சொன்னீல... கேக்குற கேள்விக்கு உண்மையா பதில் சொன்னா உன் உயிருக்கு நான் உத்திரவாதம் தரேன்... ''

    ''எல்லாத்தையும் சொல்லிடுறேன்... '' குரல் பதட்டத்தில் நடங்க ஆரம்பித்தது...

    '' டாக்டர் லவின் குமார்க்கும் உனக்கும் என்ன சம்மந்தம்...''

    வேலை விஷயமாக சந்தித்தையும் பழகியதையும் ஸ்டீபன் கூற,
    '' எதுக்காக அவரை கொலை பண்ணீங்க...? '' அடுத்த கேள்வி கேட்கப்பட்டது..

    '' அந்த ஆராய்ச்சிக்கு பண உதவி பண்ண கோடிஸ்வரர் அதை தன்னோட சுய நலத்துக்காக பயன்படுத்த நினைச்சார்... ஆனா அதுக்கு லவின் தடையா இருப்பாருனு தான் அவரை கொலை செய்ய பார்த்தோம் ஆனா அவர் எங்களை தாக்கிட்டு தப்பிச்சு போயிட்டார்... '' என்று கழுத்தின் தழும்பை தடவினார்...

    '' அதை வச்சு அவர் என்ன பண்றதா இருந்தாரு..? ''

    '' தெரியாது சார்... '' என்றதும் கமிஷ்னர் முறைக்க,

    '' நான் எத்தனையோ தடவை முயற்சி பண்ணியும் என்னால அதை தெரிஞ்சிக்க முடியல சார்...'' என்று தெளிபடுத்தினார்...

    '' ஹூம்... சரி விடு, அதான் ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடியே அந்த ஆளு செத்து போயிட்டானே... '' கமிஷ்னரின் வார்த்தையினால், மனதில் தோன்றிய நிம்மதியை வெளிக்காட்டாமல் அமர்ந்திருந்தார் ஸ்டீபன்...

    '' தப்பிச்சு போனவரை சேகரை வச்சி கொன்னு இருக்கீங்க... அந்த கேஸை ரீ ஓப்பன் பண்ண இன்ஸ்பெக்டரையும் கூலிபடையை வச்சி கொன்னுருக்கீங்க... '' மூர்த்தி கடுகடுத்த முகத்துடன் கேட்க,
    தலையை உயர்த்தி பார்த்தவர் தலையை அசைத்து அதையும் ஒப்புக் கொண்டார்...

    '' தலையை ஆட்டாதா... என்ன பண்ணணு தெளிவா சொல்லு... '' கமிஷ்னர் டேபிளை வேகமாய் தட்ட எச்சிலை முழுங்கிக் கொண்டு கூற ஆரம்பித்தார்...

    எஸ்.த்ரீ-யின் மொபைலை நோண்டிக் கொண்டிருந்தவன் ஒரு வீடியோவை பார்த்ததும் நண்பர்களிடம் காட்டினான்...

    அதில் பழைய இரும்பு ஃபாக்டரியில் வைத்து சேகரை எஸ்.த்ரீ தீயினால் பொசுக்கி துன்புறுத்தி, ஸ்டீபன் மற்றும் லவின் குமார் கொலை உட்பட்ட அனைத்து வாக்குமூலங்களையும் வாங்கிக் கொண்டு கடைசியாய் கொலை செய்தது வரை அனைத்தும் பதிவாகியிருந்தது...

    நடந்த விஷயங்களை ஸ்டீபன் கூறிக் கொண்டிருந்ததும் வீடியோவில் இருந்ததும் ஒத்துப் போக, அடுத்து மாணிக்கம் பற்றிய விபரங்கள் கேட்கபடும் போது அவரின் வீடியோவை ஓட விட்டான் பீட்டர்...

    '' உங்களுக்கு தேவையானயது ஹரிஷ் உடம்புல இருக்குனு தெரிஞ்சிடுச்சு... இருந்தாலும் ஏன் அவனை கொலை பண்ண பார்த்தீங்க, ஜெனியை எதுக்காக பயன்படுத்துனீங்க...? ''

    கமிஷ்னரின் கேள்விக்கு ஸ்டீபன் அமைதியாய் இருக்க, '' பதில் சொல்லு... திரும்ப திரும்ப கேட்டுட்டு இருக்க மாட்டேன்... '' என எழுந்து அருகில் சென்றார் மூர்த்தி...

    '' லவின் குமார் உருவாக்குனது குணப்படுத்துற வகையை சேர்ந்தது... ஆனா நான் உருவாக்குனது எதிர் மறையானது... '' கடகட வென ஒப்பித்தார்...

    '' எதிர் மறையானதுனா..? ''

    தயங்கியபடியே, '' அதை செலுத்துனா குறிப்பிட்ட நாள்ல செலுத்தப்படவங்க உடல் உறுப்புகள் செயலிழுந்து இறந்து போயிடுவாங்க... போஸ்மாட்டம் பண்ணும் போது கூட கண்டுபிடிக்க முடியாது... '' என்றதும் அனைவருமே அதிர்ந்து போயினர்...
     
    Rabina likes this.
  5. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    167
    Likes Received:
    124
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    எஸ்.த்ரீ சொன்னதில் குழம்பியவர்கள் அவனை பின் தொடர்ந்து செல்ல, '' அப்போ எதுக்காக ஹரிஷை சுட்ட...? '' என்றனர் சந்தேகத்தோடு...

    '' சுட்டா அவன் சாகமாட்டானு தெரிஞ்சு தான் சுட்டேன்... ''

    '' அதான் ஏன்...? '' இந்த முறை அழுத்தமாய் கேட்க,

    '' அவன் உடல் உறுப்பு வளர்ச்சி எந்த அளவுக்கு வேகமா இருக்குனு தெரிஞ்சிக்க தான் '' என்றான்...

    ஹரிஷின் கையை வெட்டி எடுத்து ஆராய்ந்ததும், அந்த தகவலை அவனுக்கே தெரிவித்ததும் நினைவில் வந்து போக,

    அவன் சொல்வதில் உண்மை இருப்பதாய் உணர, '' ஆனா நீ அந்த பொண்ணு உடம்புல வைரஸை செலுத்தி கொள்ள பார்த்த...!! '' என்றார் இன்னொருவர்...

    '' ஒரு மணி நேரத்தில சாக இருந்தவள பத்து மணி நேரம் உயிர் பிழைக்க வச்சேன்... நான் ஸ்டீபனை கண்டு பிடிச்சு நானோமைட் செல்ஸை எடுக்கலனா அவ செத்து போயிருப்பா... ''

    '' அப்போ சேகரை துரத்திட்டு போகாம தடுத்தது, அவன் தங்கியிருந்த வீட்டுல ஸ்மோக் பாம் போட்டது எல்லாமே அவன் அவங்க கிட்ட மாட்டி செத்துட கூடாதுனு செஞ்சதா..? '' என்றவர் அதிர்ச்சியாய் கேட்க,

    அதை ஆமோத்தித்தவன்,
    '' மாணிக்கத்தை கொல்லும் போதே லாரியில் அடிபட இருந்தவனை நான் தான் காப்பாத்துனேன்... ''

    '' எதுக்காக இதை பண்ண..? ''

    '' ஒரு சூப்பர் பவர் உள்ளவனை உருவாக்குற முயற்சியில தான் நாங்க ரெண்டு பேருமே உருவானோம் .. நான் வாழனும்னு நினைச்ச சுதந்திரமான வாழ்க்கையை அவன் வாழ்றான்... ஆனா நான்... '' பின்னால் இருந்த கையின் நிலையை காட்டி நின்றான்...

    '' ஒவ்வொரு முறையும் மருந்தை செலுத்திகிட்டு சாபத்தோட நான் வாழ்றேன்... சுட்டாலும் சாகாத வரத்தோட அவன் வாழ்றான்...

    ஒவ்வொரு முறையும் அவனை பார்க்கும் போதும் அவனை கொல்லனும்னு வெறி வரும்... ஆனா லவின் குமாரோட நினைவுகளால அவன் விஷயத்துல மட்டும் என்னால அதை பண்ண முடியல...

    'மத்தவங்க விஷயத்துல எங்க ரெண்டு பேர் எண்ணமும் பழி வாங்கனும்னு ஒன்னா இருந்துச்சு...

    ஆனா ஹரிஷ் விஷயத்துல கோபம், பாசம்னு வேற வேறயா இருந்துச்சு...
    அதனால தான் அவன் விஷயத்துல ஒரே மாதிரி நடந்துக்க முடியல...''

    '' அவரோட நினைவுகள் உன்ன முழுசா கட்டுபடுத்த ஆரம்பிச்சுடுச்சா...? ''

    '' நினைவுகளுன்றது உணர்வுகள் தான்... இப்போ என்னை நானே அவரா உணருறேன்... அவரோட திறமைகள் எனக்கு இருக்கு... அவர மாதிரியே நடந்துக்குறேன் யோசிக்கிறேன்... அதை எல்லாம் என் வழியில உபயோகபடுத்துறேன்... அவரும் நானும் வேற இல்ல... அவரோட நினைவுகள் எனக்கு வந்துட்டதால தான் என் திறமைகளை பயன்படுத்தி பழி வாங்குனேன்.. ''

    '' ஆனா நானோமைட் செல்ஸை நீயா ஹரிஷ் கிட்ட கொடுக்கலயே அவன் தானா சண்ட போட்டு எடுத்துகிட்டான்...'' கைகணிணிகாரர் யோசனையாய் கேட்க,

    '' பூஜாவோட பாடியை பார்த்தும் என்னோட கோபம் அதிகமாகிடுச்சு அந்த சில மணி நேரத்துக்கு மட்டும் தான் நான் நானாவே இருந்தேன்... அதனால தான் அந்த ஆக்சிடன்ட் ஆனுச்சு... ''

    '' அதுக்கு காரணம் உன்னோட குணமும் அவரோட குணமும் வேற, அவர் புத்திசாலி நீ திறமைசாலி... இது ரெண்டுமே ஒன்னு சேர சில நாள் ஆகும்... அதுவரைக்கும் நீ தூக்கத்துல இருக்கது தான் நல்லது...'' திலிப் கூற,

    '' அதனால தான் நானும் தப்பிச்சு போக யோசிக்கல... '' என்றான் எஸ்.த்ரீ...

    பேச்சை முடித்துக் கொண்டு அனைவரும் தொடர்ந்து செல்ல ஆரம்பித்தனர்
    நண்பர்கள் இருவரும் ஹரிஷை பார்க்க கலவரம் அடைந்த முகத்துடன் நின்று கொண்டிருந்தவன் அறையில் இருந்த ஸ்பீக்கர் மூலம் '' அப்போ அனுவுக்கு என்ன ஆகும் '' என்றான் சத்தமாய்....

    அறையினுள் இருந்த ஸ்பீக்கரில் அவன் குரல் ஒலிக்க அப்போது தான் அவன் அங்கிருக்கிறான் என்பதை புரிந்து கொண்டார் ஸ்டீபன்...

    '' சொல்லு அனுவுக்கு என்னவாகும்...? '' கமிஷ்னரின் வார்த்தையில் அதிகாரம் சற்று குறைந்திருந்தது...

    கண்ணாடியில் தெரியும் தன் பிம்பத்தை பார்த்தவர், '' அனு உன்ன மாதிரி கிடையாது, அவளோட செல்ஸ் நார்மலானது... அவ உடம்புல இருக்க நானோமைட் செல்ஸ்,

    அதுக்கு எதிர்த்து போராடுர குணம் இருக்கு... ஆனா எதிர்த்து போராட எந்த விஷயமும் இல்லாம போகும் போது அது உடல் உறுப்புகளையே தாக்க ஆரம்பிக்கும்... அதனால தான் அவளுக்கு கண்ணும் நுரையீரலும் பாதிக்கப்பட்டது... ''

    '' ஆனா இப்போ நான் கண்டுபிடிச்ச செல்ஸ் அவ உடம்புல இருக்கதால ரெண்டும் போட்டி போடும்... ஆனா ரெண்டுமே ஒரே அளவு சக்திவாய்ந்தது... அதனால, குறிப்பிட்ட நாளுக்கு அப்பறம் ரெண்டுமே செயலிழுந்து உடலை விட்டு வெளியேறிடும்... அது வரைக்கும் காயம் ஏற்பட்டா கூட சாதாரண மனுஷங்க மாதிரி தான் குணமடையும்... ''

    '' அப்போ ஜெனி உடம்புலயும் அந்த செல்ஸ் இருக்கா...? ''

    '' கொஞ்சம் கொஞ்சமா அவள கொன்னுகிட்டு இருக்க... ஜெனிக்கும் ஹரிஷோக்கும் பிளட் குரூப் ஒன்னு தான்... அவன் பிளட் கொடுத்தா அவள காப்பாத்தலாம்... ஆனா வேற குரூப் ஆளா இருந்தா யாராலயும் அவங்க சாகுறதை தடுக்க முடியாது '' குரலில் நடுக்கும் அதிகமாக ஆரம்பித்திருந்து...

    '' அவர் கூட இருந்தானே அந்த ராஜ்... அவனுக்கு என்ன ஆச்சு மாமா... '' ஜான் பதட்டமாய் கேட்க,

    '' அந்த கட்டிட இடிபாடுகள்ல இருந்து சில பாடி கிடைச்சிருக்கு அதுல ஒன்னு நெருப்புல பாதி எரிஞ்சி போயிடுச்சு... அது அவனா இருக்கும்னு சந்தேகபடுறோம்...'' என்றதும் மீண்டும் கவனத்தை கண்ணாடி பக்கம் திரும்பினர்...

    '' லவின் இறந்து போனதுமே கைவிட்ட ஆராய்ச்சிய, எதுக்காக இதுக்கு எல்லாம் காரணமா இருந்த அந்த கோடிஸ்வரர் இறந்ததுக்கு அப்பறம் மறுபடியும் ஆரம்பிச்ச...? ''
    பதில் கூற ஸ்டீபன் வாயை திறக்க முயல, முகம் முழுவதும் வேர்த்து கொட்ட ஆரம்பித்தது...

    ஸ்டீபனின் சட்டையை பிடித்தவர்,
    '' சொல்லு யாருக்காக இந்த ஆராய்ச்சியை ஆரம்பிச்ச...? இதுக்கு எல்லாம் எங்க இருந்து பணம் கிடைச்சது '' என்று உச்சகட்ட கோபத்தில் கேட்டார்....

    உடல் வெப்பம் அதிகரிக்க ஆரம்பித்ததன் காரணமாக சுய நினைவை இழந்து கொண்டிருந்தவர் தன் சட்டையை பிடித்திருந்த கரத்தின் மீது தன் கையை வைத்ததும், அவருக்கு தீயில் சுட்டது போல இருக்க சட்டென கையை உறுவிக் கொண்டார்....

    சட்டையை விட்டதும் ஸ்டீபன் தரையில் சரிய பதறி போனவர்,
    '' என்ன ஆச்சு... '' என்று அருகில் செல்ல ஸ்டீபனின் உடல் முழுவதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா வெந்து போக ஆரம்பித்தது...

    உயிர் வலியில் '' டேப்லெட்.... டேப்லெட்... '' என ஸ்டீபன் கதற ஆரம்பித்தார்....

    விபரீதத்தைபுரிந்து கொண்டு ரூமை விட்டு வெளியேறினார் அவர்...

    நண்பர்களும் பதட்டத்துடன் வெளியே வர, அதற்குள் வெளியே நின்று கொண்டிருந்த ஆட்களை உள்ளே அனுப்பியிருந்தார் கமிஷ்னர்...

    தன் கண்ணாடி கதவை திறந்து கொண்டு லவின் குமார் உருவாக்கிய உருளை வடிவ மெஷின் செங்குத்தாக நின்று கொண்டிருக்க சிலர் அதன் இணைப்புகளை சரி பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்...

    '' எல்லாம் சரியா இருக்கு '' முன்னால் இருந்த கம்ப்யூட்டர் டிஸ்ப்ளேவை பார்த்து கூற, எஸ்.த்ரீ-யின் கை விலங்கு கலட்டிவிடப்பட்டது...

    '' எல்லாரையும் பழி வாங்கிட்டதால நான் திரும்ப வர மாட்டேன்னு நினைக்காதீங்க...நிச்சையம் வருவேன்... ஏன்னா நான் உங்களுக்கு தேவை...'' புன்னைகையுடன் கூறியபடி தன் உடலை அந்த மெஷினுக்குள் நுழைத்துக் கொண்டான்..

    அவன் கையில் ஊசியை இறக்கி மருந்தை செலுத்திய திலிப் அருகில் இருந்தவருக்கு கண் காட்ட, அவர் ஒரு பட்டனை அழுத்தியதும் கண்ணாடி கதவு காற்று புகாத அளவிற்கு அடைத்துக் கொண்டது...

    முன்னால் வந்து நின்ற லீடர், '' நீ பழி வாங்குறதுல ஒருத்தனை மட்டும் உயிரோட விட்டுட்டியே...!!! '' என சந்தேகமாக கேட்க,

    '' ப்ளான் பி... '' என்று விட்டு கண்களை மூடி உறங்கிப் போனான்...

    அடுத்த நொடி மெஷனில் நுழைக்கப்பட்ட காற்று விரைவாக அவன் உடலை வெள்ளை நிற புகை மண்டலம் கொண்டு மறைத்ததும் உடல் மெல்ல மெல்ல உறைய ஆரம்பித்தது...

    முழுவதுமாக உடல் உறைந்ததும் உணர்ச்சிகள் அற்று அவன் உயிரோடு மயக்கத்திலிருக்க, டிஸ்ப்ளேவில் விரலை தட்டியதும் மெஷின் தரையின் அடியில் சென்று புதைந்தது...
     
    Rabina likes this.
  6. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    167
    Likes Received:
    124
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    '' என்ன ஆச்சு...? '' மூர்த்தி கமிஷ்னரை நெருங்க,

    '' பிரச்சனையில்ல டாக்டர்ஸை அனுப்பிட்டேன் '' என்றார் அவர்...

    ஸ்டீபனுக்கு டாக்டர் ஒருவர் ட்ரீட்மென்ட் கொடுத்துக் கொண்டிருக்க, கதவை பாதி திறந்து பார்த்தவர் மீண்டும் கமிஷ்னரிடம் வந்தார்...

    '' நிலமையை ஏன் இவ்ளோ சீரியஸ் ஆக்குற..? ''அனைவரையும் வெளியே அழைத்து வந்தார்...

    '' நான் என்ன பண்ண அந்த டேப்லெட்ஸ் வெளியில கிடைக்காது... அத அவனே தனக்காக ஸ்பெஷலா ரெடி பண்ணியிருக்கான்... ''

    '' அத போட்டுக்கலனா செத்துடுவேன்னு சொன்னாரு... ஆனா அடிபட்டதுல இருந்து எப்படி உயிரோட இருக்கார்..? '' பீட்டர் குழப்பாய் கேட்க,

    '' மயக்கத்துல இருந்ததால டாக்டர்ஸ் கொடுத்த ட்ரெட்மென்டே அவனோட எதிர்ப்பு சக்திய அதிகபடுத்தி உயிர காப்பாத்தி இருக்கு... கண் முழிச்சதும் என் கிட்ட விஷயத்தை சொன்னான்... அப்ரூவர் ஆனா அவனுக்கு டேப்லெடை கொண்டு வரதா சொல்லியிருந்தேன்... நல்லவேளை சரியான நேரத்துக்கு கிடைச்சிடுச்சு '' என்று நிம்மதி அடைந்தார் கமிஷ்னர்...

    ஹரிஷ், '' எங்க இருந்து கொண்டு வந்தாங்க...? '' என்று ஆரம்பிக்க,

    '' அதான் அந்த லாப் மொத்தமா இடிஞ்சு போயிடுச்சே.....? '' என கேள்வியை முழுமையாக்கினான் ஜான்....

    '' அவனோட வீட்டுல இருந்து ''

    '' மை காட்... '' என கத்திவிட்டு அந்த அறையை நோக்கி ஓட ஆரம்பித்தார் மூர்த்தி...

    ஸ்டீபனின் அறையில் இறந்து கிடந்த திருடன், '' புட் பாய்சன் ஆகி இறந்துட்டான்... '' என டாக்டர் கூறியது,

    '' அவனை எதையுமே திருடல... அவன் பாடியில எம்டி கவர் ஒன்னு இருந்துச்சு... அதுல என்ன எடுத்துட்டு வந்தான்னு தெரியலை '' என கைரேகை நிபுணர்கள் கூறியது,

    ப்ளாஸ்டிக் கவரில் பார்த்த சிறிய கத்தி, சிறப்பு வகை ஒட்டும் திரவியம் என எல்லாம் ஓடிச் சென்றவரின் மனதில் வந்து போக வேக வேகமாய் சென்று கதவை திறந்தார்...

    ஆனால் அதற்கு முன்பே ஸ்டீபன் அந்த டேப்லெட்டை முழுங்கி விட விஷயம் தெரியாமல் ஓடி வந்த அனைவரும் அறைக்குள் வந்ததும்,

    அவர்களின் கண் முன்னே உடல் வெப்பம் கட்டுக்கடந்தா அளவிற்கு மேலும் அதிகரித்து சோதனை எலி போல, உடல் உருகுழைந்து உருகி இறந்து போனார் டாக்டர் ஸ்டீபன்...

    அரைமணி நேரத்தில் அந்த இடமே மிகவும் கலவரமாய் கடந்தது...

    ஸ்டீபனின் உருகுழைந்த உடலை சிறப்பு வகை தடிமனான ப்ளாஸ்டிகால் ஆன ஒரு கவர் போன்ற அமைப்பில் எடுத்துக் கொண்டு ஆம்புலன்ஸ் அங்கிருந்து வெளியேற படியில் அமர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர் அனைவரும்...

    '' அவன் தான் காரணம்... '' ஷடோவ் டீமிடம் பேசிவிட்டு அங்கு வந்து அமர்ந்தான் ஹரிஷ்...

    '' அரைமணி நேரத்திற்கு முன்னாடி உயிரோட இறந்தான்னு சொன்னா நம்பவே முடியல... '' ஆம்புலன்ஸ் சென்ற பாதை பார்த்தபடி கமிஷ்னர் கூற,

    '' இதுல இருந்த எல்லா டேப்லெட்ஸையும் அந்த திருடனை வச்சி மாத்திருக்கான்... அவனுக்கும் புட் பாய்சன் ஆகுற மாதிரி சாப்பிட வச்சு இவரை மாட்ட வச்சுருக்கான்... '' என்று அதை கையில் வைத்து திருப்பிக் கொண்டிருந்தார் மூர்த்தி...

    '' அவன் நினைச்சதை செஞ்சு முடிச்சிட்டான்... எல்லாம் முடிஞ்சு... '' விரக்தியில் பீட்டர் கூற,

    '' இன்னும் முடியல... '' என அங்கு வந்து சேர்ந்தான் ரோகன்...

    '' என்ன ஆச்சு..? '' என அனைவரும் எழுந்து கொள்ள ஃபேக்சில் வந்த போஸ்மாட்டம் ரிப்போர்டை அவர்களிடம் நீட்டினான்...

    '' எரிஞ்சு போன பாடி நாம போறதுக்கு 9 மணி நேரத்திற்கு முன்னாடியே நெஞ்சுல சுட பட்டு செத்து போன ஒருத்தனோடது...

    தப்பிச்சு போன ட்ரக்ல ஒருத்தன் மட்டும் தப்பிச்சுட்டானு சொன்னாங்க நியாகம் இருக்கா... அதே நேரம் அந்த இடத்தில அடையாளம் தெரியாத ஒரு ஹெலிகாப்டர் தரையிறங்குனதா தகவல் கிடைச்சிருக்கு...''

    '' அப்போ ராஜ் இன்னும் உயிரோட இருக்கானா ??? '' அனைவரும் அதிர்ச்சியாய் கேட்க,


    '' இப்போ கேள்வி அது இல்ல... எங்க இருக்கான் அந்த ராஜ்...? '' என்றான் ஹரிஷ்...

    **********************
    அனைவரும் கோவையில் பதில் தெரியாமல் குழம்பி போய் நின்று கொண்டிருக்க,

    அதே சமயம் சிம்ளாவின் ஒரு பகுதியில் மிகப் பெரிய பரப்பளவில் தனியே பிரம்மாண்டமாய் கட்டப்பட்டிருந்த பங்களாவின் உள்ளே சென்று கொண்டிருந்தான் ராஜ்.

    பழைமையும் புதுமையும் சேர்ந்து வடிவடிமைக்கப்பட்ட உட்கட்டவமைப்பை ரசித்தபடியே சென்றவன் சுவரை அலங்கரித்துக் கொண்டிருந்த ஒரு புகைப்படத்தை பார்த்ததும் அப்படியே நின்றான்...

    அது ரகசிய லாபில் இருந்து ஹரிஷ் எடுத்த போட்டோவின் இன்னோரு நகல்... டாக்டர் லவின் குமார் சிரித்த முகத்துடன் இருக்க அருகில் நின்று கொண்டிருந்தார் அந்த கோடிஸ்வரர்...

    '' அந்த போட்டோ அவ்ளோ சுவராஷ்யமா இருக்கா என்ன..? ''

    குரல் கேட்டு திரும்பி பார்க்க,
    ஒரு கையை பாக்கெட்டுக்குள் நுழைத்துக் கொண்டு மறு கையால் ஸ்டைலாக முகத்தை மறைத்த முடியை பின்னால் செலுத்தினான் ஆதியன்த்...

    இருவரும் கை கோர்த்துக் கொள்ள,
    '' அந்த லைவ் ஸோ-ல உங்க ஸ்பீச் ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சு '' என பாராட்டினான் ராஜ்...

    '' எல்லாமே என் அப்பாவோட வார்த்தைகள் '' கோடிஸ்வரரை பார்வையில் தழுவினான்...

    அருகில் இருந்த ஷோபாவில் இருவரும் அமர்ந்து கொண்டதும் எடுத்து வந்த நானோமைட் செல்ஸை அவனிடம் நீட்டினான்...

    கைகளில் வாங்கிக் கொண்டவன்
    '' இதுக்காக தான் ரெண்டு வருஷம் காத்திருந்தேன்...'' என முழுவதுமாக ஆசையுடன் தொட்டு பார்த்தான்...

    '' நீங்க நினைச்சபடி ஸ்டீபனை வச்சி இதை உருவாக்கிடீங்க... எல்லாம் முடிஞ்சுல சார்...'' சொன்னவன் வேலை முடித்துவிட்ட பெருமிதத்தில் இருக்க,

    '' இந்த கதையோட வில்லனே இப்போ தான ராஜ் வந்துருக்கேன்... இனி இது ஆரம்பிக்கும்... '' என்றான்...

    '' இதை வச்சி என்ன தான் சார் பண்ண போறிங்க...? ''

    இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு ஆராய்ச்சியை மீண்டும் தொடங்க, ஸ்டீபனையும் ராஜையும் நியமித்திலிருந்து இருவரும் கேட்கும் அதே கேள்வியை கேட்டேன் ராஜ்...
    '' என் அப்பா சாகும் போது சொன்னதை..'' சாதுர்யமாய் பதில் அளித்தான் அவன்...

    ராஜ் புரியாமல் பார்க்க
    புன்னகைத்தபடி எழுந்து,
    '' என் அப்பா சொன்னதா சொன்ன வார்த்தைகள் மறந்து போச்சா ராஜ்...!! '' என்றவன்,

    '' முடிஞ்ச வரைக்கும் மனுஷங்க கிட்ட இருந்து உலகத்தை காப்பாத்து '' என்ற வரிகளை நியாகபடுத்தி,

    ''இந்தியா-ல இருந்தே ஆரம்பிக்க போறேன் '' என்றான்...

    இப்படி ஒரு பதிலை எதிர் பார்க்காத ராஜ் அதிர்ந்து போய் சட்டென எழுந்து '' சார்... '' என்க,

    '' முடியும்னு தெரிஞ்சும் முயற்சி பண்ணாதவன் முட்டாள் ராஜ்... '' என்று ராஜின் நெற்றியில் சுட்டான்,
    'முடிவின் தொடக்கம்' என்ற அர்த்ததை பெயராய் கொண்ட ஆதியன்த்...

    கொலைகள் தொடரும்....
     
    Tamilvanitha, HELEN MARY and Rabina like this.
  7. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    167
    Likes Received:
    124
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    நன்றிகள்

    வணக்கம் தோழமைகளே.... " தொடரும் கொலைகள் " முதல் பாகம் முழுமை அடைந்து விட்டது....

    இக்கதை தான் எனது எழுத்து முயற்சியின் முதல் படி... ஆனால் ஏனோ அதை சரியாக கடந்துவிட்டேனா என்பதில் எனக்கு இன்று வரை தெளிவு பிறக்கவில்லை....

    ஆகையால் தானோ என்னவோ இன்று வரை இக்கதையின் முதல் பாகத்தை முடித்துவிட்ட பிறகும் இரண்டாம் பாகத்தின் முயற்சிகளை மேற்கொள்ளாமல் மேம்போக்காக இருந்து கொண்டிருக்கிறேன்...

    அதோடு வேலை பளுவும், குடும்ப சூழ்நிலைகளும் என்னை ஓய்வெடுக்க விடாமல் விரட்டுகின்றன... எழுத வேண்டும் என்ற ஆவல் இன்னும் எனக்குள் இருந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது.... இருந்தும் என்னை நான் மேம்படுத்திக்கொள்ள சிறிது கால அவகாசம் தேவைபடுகிறது...

    ஆகையால் தற்காலிகமாக, அதே சமயம் இக்கதையின் இரண்டாம் பாகம் மட்டும் இன்றி வேறு கதைகள் எழுதுவேன் என்ற நம்பிக்கையோடு நன்றியுடன் விடை பெறுகிறேன்...

    இக்கதையை இத்தளத்தில் பதிவிட வைத்த சரவணகுமாரி சகோதரிக்கும், பொறுமையாக படித்து, ஆதரவு தந்த நல்வுள்ளங்களுக்கும் மனம் நெகிழ்ந்த நன்றிகளையும் மீண்டும் ஒரு முறை இங்கே சமர்ப்பிக்கிறேன்.... நன்றி... வணக்கம்...
     
    Tamilvanitha, HELEN MARY and Rabina like this.
  8. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    729
    Likes Received:
    458
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    super story... full storyum interestinga pochu. waiting for ur next part and next story...
     
    Anug sathya likes this.
  9. Anug sathya

    Anug sathya Active Member

    Joined:
    Oct 1, 2018
    Messages:
    167
    Likes Received:
    124
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Male
    Thanks for your support...:smile1:
     
  10. Shruthi

    Shruthi Active Member

    Joined:
    Oct 31, 2015
    Messages:
    208
    Likes Received:
    74
    Trophy Points:
    28
    Gender:
    Female
    A nice Story Anug Sathya. I just collected all the 51 parts and will make a PDF and will post it over here. Nice work, keep it up.
     
    Anug sathya likes this.

Share This Page