Evano Avan / எவனோ அவன்

Discussion in 'Short Stories' started by selvi, Sep 2, 2017.

  1. selvi

    selvi Well-Known Member Manager

    Joined:
    Dec 5, 2014
    Messages:
    6,511
    Likes Received:
    2,504
    Trophy Points:
    113
    Gender:
    Female
    எவனோ அவன்
    அலுவலக வேனில் இருந்து இறங்கிய நிகிலா இருள் சூழ்ந்த அந்த சாலையை மிரட்சியுடன் பார்த்தாள் .....

    நிகிலா மென்பொருள் நிறுவனம் ஒன்றில் பணிபுரிபவள் ....

    அவள் எப்போதும் தன் அலுவலகத்திலிருந்து முடிந்தவரை சீக்கிரம் வந்துவிடுவாள் ...மிச்சம் மீதி வேலையை வீட்டில் வந்து பார்த்துக் கொள்வாள் ....

    இப்படி இன்று போல லேட்டாகும் நாட்களில் தன் தந்தையை பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு வர சொல்லிவிடுவாள் ....

    ஆனால் இன்று அவர் தந்தை வெளியூர் சென்றிருந்ததால் வர முடியவில்லை ....

    இன்று அலுவலகத்திலிருந்தே முடித்து விட்டு வர வேண்டிய வேலை என்பதால் அதை முடித்து விட்டு வர மணி பன்னிரெண்டை நெருங்கி விட்டது ...

    பேருந்து நிறுத்தத்தில் இருந்து அவளின் வீட்டுக்கு மூன்று தெருக்களை கடக்க வேண்டும்

    "ச்சே கரண்ட் வேற இல்லையா" என்று மனதில் சிறு சலிப்புடன் நினைத்தவள் தன் கையில் இருந்த செல்போனில் இருந்த ப்ளாஸ் லைட்டை ஆன் செய்தவள் அது தந்த வெளிச்சத்தில் நடக்க ஆரம்பித்தாள் ....

    அந்த இருட்டில் தனியாக நடந்து சென்ற அவளின் மனம் படபடவென அடித்துக் கொண்டது....

    "இந்த நேரத்தில் தனியாக 'கேப்'பில் வர பயந்து தான் எல்லாரும் வரும் வேனில் வந்தேன் ... இங்க பார்த்தா இவ்வளவு இருட்டா இருக்கே" மனதிலேயே முணங்கியவள்.....அந்த முதல் தெருவை பாதி தூரம் கடந்திருப்பாள்...

    அங்கே மூன்று ஆண்கள் ரோட்டின் ஓரம் நின்றுக் கொண்டு பேசிக் கொண்டிந்தனர்...

    அவர்களை ஓரவிழியில் கண்டவளின் மனம் இன்னும் பதறியது....

    தன் நடையில் வேகத்தை கூட்டினாள்....

    அந்த மூன்று பேரின் கவனம் இவளின் புறம் திரும்பியது....

    இப்போது இவளை பார்த்துக் கொண்டே என்னவோ பேசினர்....

    "கடவுளே என்னை எப்படியாவது பத்திரமாக வீடு போய் சேர்த்துவிடுங்கள்" என்று மனதில் கடவுளை துணைக்கழைத்துக் கொண்டே பதட்டமும் பரபரப்புமாக நடந்துக் கொண்டிருந்த வேலையில்.....

    அந்த மூவரும் இவளின் பக்கம் திரும்பி மெதுவாக பின்னால் நடக்க ஆரம்பித்தனர்.....

    நிகிலா இரண்டாவது தெருவில் ஓட்டமும் நடையுமாக நடந்துக் கொண்டிருக்கும் போது அவளை கடந்து சென்றது ...ஒரு இருசக்கர வாகனம் ....

    அந்த வாகனமும் இரண்டாவது தெருவின் முடிவில் போய் ரோட்டின் ஓரம் ஒதுங்கியது......

    அதையும் கவனித்தவள் ஐயோ கடவுளே நான்கு பேரா என்று பயந்தவள் இப்பொழுது வேகமாக ஓட்டம் எடுக்க ஆரம்பித்தாள்....

    மூவரும் இப்பொழுது அவளின் பின்னால் ஓட ஆரம்பித்தனர்....

    அந்த வாகனத்தில் இருந்தவன் இவளை பார்த்துக் கொண்டே தன் போனை கையில் எடுத்தான் ... ..

    அவனைத் தாண்டி மூன்றாவது தெருவில் ஓட ஆரம்பித்தவள் திரும்பி பார்க்க அந்த பைக் காரன் அவளின் பின்னாலும் அவனுக்கு பின்னால் அந்த மூன்று பேரும் தொடர்வதை பார்த்தவள்....

    தன்னால் முடிந்த மட்டும் வேகத்தைக் கூட்டி ஓடிச் சென்று தன் வீட்டின் முன் தான் போய் நின்று படபடவென கதவை தட்டி கதவு திறக்கப் பட்டதும் வேகமாக கதவை மூடி அதில் சாய்ந்து மூச்சு வாங்க நின்றாள்....

    அப்பாடா நல்ல படியாக நான்கு பேரிடம் இருந்து தப்பிவிட்டேன் என நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டாள் நிகிலா.....

    ************†***********

    அந்த பைக் காரன் அவளின் வீட்டை பார்த்துக் கொண்டே சென்று கொஞ்சம் நேரம் கழித்து அடுத்த தெருவில் இருந்த ஒரு வீட்டின் முன் தன் வண்டியை நிறுத்தினான்.....

    அந்த வீட்டின் கதவை தட்டியவனுக்கு "என்னடா இப்பதான் வேலை முடிந்ததா" என கேட்டுக் கொண்டே கதவை திறந்து விட்டான் அவனின் நண்பன்....

    பைக்காரன் பதில் எதும் சொல்லாமல் மெலிதாக ஏதோ முணுமுணுத்துக் கொண்டு அவனை தாண்டி சென்றான்....

    'என்னடா கேட்டுகிட்டே இருக்கேன் பதில் சொல்லாம நீயா தனியா பேசிக்கிட்டு போற"....

    'ப்ச்' என சலிப்புடன் நண்பன் புறம் திரும்பியவன் ... "ஏன்டா இவனுங்க எல்லாம் இப்படி இருக்கானுங்க ?"....என்றான்..

    "டேய் நான் என்ன கேட்கிறேன் நீ என்ன சம்பந்தம் இல்லாம கேள்வி கேட்கிற... யாரு? ...எவனுங்க?... எப்படி இருக்கானுங்க? ...தெளிவா சொல்லுடா" ....

    அர்த்த ராத்திரியில் வந்து எழுப்பினதும் இல்லாம சம்பந்தம்..... சம்பந்தம் இல்லாம பேசுறானே என்ற கடுப்புடன்...

    "எல்லாம் நம்ம இன ஆண் வர்க்கம் தான் டா"....

    "இப்ப நீ புரியுற மாதிரி பேசப் போறியா இல்லையா" ....

    "இல்லடா இப்ப நான் வரும் போது ஒரு பொண்ணை மூனு தடியன்கள் துரத்தினாங்கடா ...அவனுங்களை தான் சொன்னேன் "... என்ற பைக்காரன் ...

    "பொண்ணுங்களுக்கு இந்த உலகத்தில் பாதுகாப்பே இல்லை .... நாளைக்கு அவனுங்க அக்கா தங்கச்சிகளையும் இதுபோல யாராவது துரத்தினா என்னடா பண்ணுவானுங்க"....

    "அடுத்த வீட்டு பொண்ணுன்னா ஏன்டா அவனுகளுக்கு அவ்வளவு இளக்காரம்" ....

    "குட்டி பொண்ணுங்களை கூட விட்டு வைக்க மாட்டேகிறானுங்க......ஏன் நம்ம வர்க்கம் இவ்வளவு மிருகதனமா மாறிக்கிட்டு வருது"....என்று பைக்காரன் தன் போக்கில் ஆத்திரமாக பேசிக் கொண்டே போக .......

    "டேய் டேய் அந்த பொண்ணுக்கு என்ன ஆச்சுடா அதை சொல்லு முதல ..... நீ ஏதாவது சண்டை எதுவும் போட்டியா .....அவனை ஆராய்ந்து கொண்டே"...கேட்டான் அவனின் நண்பன் ..

    "இல்லடா அவனுங்க மூனு பேர் நான் ஒருத்தன்"...என்று அவன் முழுதாக சொல்லி முடிக்கும் முன்னே ...

    "அடபாவி அப்போ அந்த பொண்ணை கண்டுக்காம அப்படியே விட்டுவிட்டு வந்துட்டாயா" என அதிர்ந்து கேட்ட நண்பனை முறைத்தவன் "என்னை முழுசா சொல்ல விடுடா"....

    "அவனுங்க மூனு பேரு இருந்தாலும் நான் சண்டை போடவும் தயாராத்தான் இருந்தேன் "...

    "ஆனா நான் வரவழில மெயின் ரோட்டுல போலிஸ் ரோந்து போய்கிட்டு இருந்தாங்க ...அதில் இருந்த கான்ஸ்டபிள் ராஜன் அண்ணே நமக்கு தெரிந்தவர் இருக்கார்ல அவர் நம்பருக்கு போன் பண்ணி விஷயத்தை சொன்னேன்".....

    "அவர் உடனே தெருக்குள்ள வண்டிய விட சொல்லிட்டார் ...... அந்த பொண்ணு அது வீடு பக்கத்தில் போகும் போது போலிஸ் வந்து அந்த மூனு பேரையும் மடக்கிடாங்க .... அந்த பொண்ணும் பத்திரமா வீட்டுக்கு போய்ருச்சு"...

    "அந்த பொண்ணு வீட்டுக்குள்ள போய் கதவை மூடினதை பார்த்துடு தான் வந்தேன் " என்று முடித்தான் பைக்காரன்.......

    "ஏன்டா நீ பைக்ல தான வந்த அந்த பொண்ணை நிறுத்தி உன் பைக்ல ஏத்திட்டு போய்ருக்க வேண்டியது தான ".... என சந்தேகம் கேட்ட நண்பனை முறைத்தவன்....


    "டேய் அவளே பயந்து ஓடிட்டு இருக்கா இதுல நான் பக்கத்துல போய் பேசி அந்த பொண்ணுக்கு புரிய வைத்து இத்தனையும் செய்யும் முன் அவனுங்க நெருங்கிருவானுங்க .... அது மட்டும் இல்லாம அந்த நேரத்தில் அந்த பொண்ணு என்னை மட்டும் எப்படி நம்பும் ... நானும் அவனுங்க ஆளுனு நினைச்சு இன்னும் தானே பயப்படும்"...என்றான் பைக்காரன்...

    "நீ சொல்றதும் சரியாதாண்டா இருக்கு....நல்ல வேலை செய்தடா" என்று நிம்மதி பெருமூச்சுவிட்டான் நண்பன் .....
    ***********†***********

    மறுநாள் காலையில் நிகிலாவின் வீட்டு கதவை தட்டினார் கான்ஸ்டபிள் ராஜன்.....

    கதவை திறந்த நிகிலாவின் அம்மா சோர்வுடன் காணப்பட்டார்..நேற்று மகள் மானம் காக்க உயிரை கையில் பிடித்து கொண்டு ஓடி வந்திருந்தது தெரிந்ததும் அரண்ட அவரின் முகம் இன்னும் தெளியவில்லை.....

    ராஜனை பார்த்ததும் யார் என்று விசாரித்தார்.... அவர் மப்டியில் வந்ததால் போலீஸ் என்று தெரியவில்லை.....

    "உங்க பொண்ணு வீட்டில் இருக்காம்மா" என்று விசாரித்தார்.....

    "நீங்க யாருங்க என் பெண்ணை எதுக்கு கேட்கிறீங்க" ....

    "அம்மா நான் போலிஸ் ... வாசலிலேயே பேச வேண்டாம் உள்ள போங்க பேசலாம்"...என்று அவரை உள்ளே போக சொல்லி தானும் நுழைந்தார்....

    "உங்க பொண்ணை கொஞ்சம் கூப்பிடுங்க சொல்றேன்" ..என்றவரின் பேச்சை தட்ட முடியாமல்....

    நேற்றைய சம்பவத்தை நினைத்து பயந்து ஒடுங்கியிருந்ததால் இன்னும் படுக்கையைவிட்டு எழாமல் இருந்த மகளை அழைத்தார்.....

    அழுத முகமும் சோர்ந்த நடையுமாக வந்தவளை பார்த்து.... தன்னை அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டார்....
    போலீஸ் என்றதும் மிரண்டவள் தன் தாயின் கைகளை இறுக பற்றிக் கொண்டாள்....

    நிகிலா ஓரளவு தைரியசாலிதான் ஆனால் நாட்டில் எங்கேயாவது ஒரு மூலையில் நடக்கும் சம்பவம் தன் வாழ்வில் நடக்கயிருந்து அதில் இருந்து தப்பிவந்தவளின் மனம் நடுங்கிதான் போய் இருந்தது....

    நிகிலாவின் அம்மா சற்று தைரியத்தை குரலில் காட்டி "என்ன விசயம் சார் எதுக்கு வந்திருக்கீங்க ... இவளோட அப்பா கூட வீட்டில் இல்லை.... என்ன விசயம்னு கொஞ்சம் சீக்கிரம் சொன்னா நல்லா இருக்கும்"...என்றார்....

    தன் கையில் இருந்த கவரில் இருந்து ஒரு பேக்கை எடுத்தவர் 'இது உன்னோடது தானே" என்று கேட்டார்....

    தன் கைபையை அவரின் கையில் பார்த்தவள் "இது உங்க கைக்கு எப்படி வந்தது".. என கேட்டாள்

    "நீ ஓடிவந்த ரோட்டில் தான்"..என்றார்.....

    "நான் ஓடி வந்தேன்னு உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்" என்றவளிடம்...

    " நேத்து நடந்தது எல்லாம் எனக்கு தெரியும்மா.... அந்த மூனு பேரையும் அப்பயே அரஸ்ட் பண்ணிட்டோம்".....

    அவர் சொன்னதில் பாதியை மட்டும் கவனத்தில் வைத்தவள்...."நிஜமாவா அரஸ்ட் பண்ணியாச்சா அவனுங்களை"....இவர் சொல்வது எப்படி நடந்தது என்ற ஆச்சரியத்துடன் கேட்டாள்...
    "" ...
    "நிஜம்தான்மா"....


    "ஆனா நீங்க மூனு பேருனு சொல்றீங்க....நாலு பேருல இருந்தாங்க .... ஒருத்தன் பைக்ல உக்காந்து என்னையே பார்த்துடு இருந்தானே... நான் ஓடும் போது கூட பார்த்தேன் என் பின்னாடியே வண்டில வந்தான் "...என்றாள் சந்தேகத்தோடு.....

    "நான்தான் சொன்னேம்மா கவனிக்கலையா நேத்து நடந்தது எனக்கு எப்படி தெரியும்னு யோசிக்கலையா நீ"......

    "ஆமா சாரி அரஸ்ட் பண்ணியாச்சுனு சொன்னதும் அதை விட்டுவிட்டேன்"...

    "எப்படி தெரியும் உங்களுக்கு".....

    "நீ சொன்னீயே பைக்காரனும் உன்னை துரத்தினானு அவன் உன்னை துரத்தலை எனக்கு போன் பண்ணி சொல்லிட்டு உனக்கு பாதுகாப்பா பின்னாடி வந்தான் "....

    "அவன் தான் உன் பேக்கை எடுத்து கொடுத்தான்".....

    "நீ வீட்டுக்குள் போகும் வரை பார்த்து விட்டுதான் என்னிடம் பேக்கை கொடுத்து விட்டு சென்றான்"....

    "பெண் விசயம் என்பதால் உன்னை இதுல இன்வால் பண்ண வேண்டாம்னு கேட்டுக் கிட்டான்"...

    "இன்ஸ்பெக்டரும் புரிந்துக் கொண்டு ஓகே சொல்லிட்டார்....
    அவனுங்க மூனு பேரையும் சமூக விரோத செயல்ல மாட்டினதா உள்ள போட்டுருக்கோம்".... என்றார்......

    நிகிலாவும் அவளின் அம்மாவும் நிம்மதியுடன் "ரொம்ப நன்றி சார்" என்றனர்.....

    "நான் செய்தது கடமைம்மா எனக்கு எதுக்கு நன்றி"...

    "நீங்க அவனுக்குத்தான் நன்றி சொல்லனும் .. சரிம்மா நான் வருகிறேன்....இனி எப்பவும் கவனத்துடன் பாதுக்காப்புடன் போம்மா" ..என்றுவிட்டு சென்றார்.....

    அவர் சென்றபிறகு தான் "அச்சோ உதவி செய்தவரின் பேரை கேட்கவில்லையே"....என்று நிகிலாவின் அம்மா படபடத்தார்...

    "ச்சே நானும் கேட்காம விட்டுடேனே என்ன மடத்தனம் தன்னையே திட்டிக் கொண்டவள்" ......

    'பைக்காரனும் அவன்களில் ஒருவனா இருந்தா அவனை தாண்டி ஓடும் போது பேசாம பார்த்துக் கொண்டா இருப்பான் ....பைக்கல வந்தவன் ஈஸியா என்னை பிடிக்க முடிந்திருக்குமே நான் அதை கூட யோசிக்க வில்லையே'.... என்று தன் தலையில் லேசாக தட்டிக் கொண்டவள்.....

    'உதவி பண்ணியவனையே தவறா நினைச்சுட்டேனே' என மனம் வருந்தியவள்..

    அவனை மனதில் தவறாக நினைத்தற்கு மனதிலேயே பல மன்னிப்புகளை அவனிடம் கேட்டுக் கொண்டவள்......

    யாரென்று தெரியாத அவனுக்கு தன் மனதில் எண்ணிலடங்கா நன்றிகளையும் சொல்லிக் கொண்டாள் நிகிலா.....
    ************†**********
     
    Last edited: Sep 3, 2017
  2. selvi

    selvi Well-Known Member Manager

    Joined:
    Dec 5, 2014
    Messages:
    6,511
    Likes Received:
    2,504
    Trophy Points:
    113
    Gender:
    Female
     
    Rabina likes this.
  3. Thamaraikannan

    Thamaraikannan New Member

    Joined:
    Feb 8, 2019
    Messages:
    8
    Likes Received:
    4
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Female
    Occupation:
    Homemaker
    Location:
    Tamilnadu
    Nice short story
     
  4. Rabina

    Rabina Well-Known Member

    Joined:
    Aug 14, 2018
    Messages:
    433
    Likes Received:
    252
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    nice story...
     

Share This Page