Gomathy Arun's Enai Konjum Sarale!! / எனை கொஞ்சும் சாரலே!!

Discussion in 'Gomathy Arun Novels' started by Tamilsurabi, Jun 4, 2019.

  1. gomathy.arun

    gomathy.arun Well-Known Member

    Joined:
    Dec 5, 2014
    Messages:
    428
    Likes Received:
    350
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    கொஞ்சல் 4
    [​IMG]
    ஊர்மிளா மற்றும் சித்தார்த்தன் நிகழ் காலத்திற்கு திரும்பினர். இன்னமும் அதன் பாதிப்பு ஊர்மிளாவின் முகத்தில் தெரிந்தது.

    சித்தார்த்தன், “உன்னை கல்யாணம் செய்துக்க முடிவு செய்த நான் இப்படி அதிரடியா இன்னைக்கே பண்ணிக்கணும் னு நினைக்கலை.. உன் சம்மதத்துடன் இரு வீட்டு பெரியவர்களிடம் பேசி அவர்களின் ஆசியுடன் பண்ணிக்கணும் னு தான் நினைத்தேன்.. ஆனால் சூழ்நிலை இப்படி ஆகிருச்சு.. உண்மையை சொல்லணும் னா நானே இதை எதிர்பார்க்கலை.. கௌதம் கையில் தாலியை எடுத்த நொடியில் எனக்கு எங்கிருந்து அப்படி ஒரு உத்வேகம் வந்ததுன்னு எனக்கே தெரியலை.. அந்த நொடியில் என் மனதில் இருந்தது நீ.. உன் நிலை மட்டும் தான்.. என்னையும் அறியாமல் ஒரு வேகத்தில் உன் சம்மதம் கூட கேட்காமல் தாலியை கட்டிட்டேன்.. உன் மனம் அறிந்ததினால் கூட இருக்கலாம் இருந்தாலும் உன் சம்மதம் கேட்காததிற்கு என்னை மன்னிச்சிரு”

    “இல்லை.. எனக்கு புரியுது” என்று அவசரமாக மெல்லிய குரலில் கூறினாள்.

    அவன் தொடர்ந்தான்.

    “நான் திரும்பவும் சொல்றேன்.. நான் உன்னை கல்யாணம் செய்ததிற்கு காரணம் உன் காதல் மட்டுமே.. நீ என் மேல் கொண்ட ஆழமான காதல் எனக்கு பிடிச்சிருக்குது.. நீ முகம் கழுவ சென்ற போது உன் கவிதையை படித்த போது உன் தவிப்பை பற்றி தெரிந்துக் கொண்டேன்.. சேர்ந்து வாழ்ந்தால் மட்டுமில்லை நான் சந்தோசமாக வாழ வேண்டும் என்ற உன் எண்ணத்திலும் உன் உண்மை காதல் உயிர் வாழும் னு சொன்ன நொடியில் உன் காதலின் ஆழத்தை தெரிந்துக் கொண்டேன்.. உன்னுடன் பேசிய அந்த நிமிடங்களை, உன் வார்த்தைகளை என்னால் மறக்கவே முடியாது, உன் வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் உன் காதலின் ஆழத்தை சுட்டிக் காட்டியது..
    இப்பவே முதல் காதலின் வலி இல்லை.. உன்னை காதலிக்கிறேன்..' னு பொய் சொல்ல மாட்டேன்..
    எனக்கு டைம் கொடு.. உன் அன்பால் என்னை மாற்று"
    என்று அவன் பேசி முடிக்கவும் ஊர்மிளா கண்ணில் இருந்து கண்ணீர் வடியத் தொடங்கியது.

    அவளை கட்டிலில் அமர செய்த சித்தார்த்தன் அவள் அருகே அமர்ந்து அவளது கண்ணீரை துடைத்துவிட்டு,
    “இன்னைக்கு நம்ம கல்யாண நாள்.. சந்தோசமா இருக்கணும்.. கோவிலில் உன்னை ரொம்ப கஷ்ட படுத்திட்டேன்.. ரொம்ப சா....."

    சித்தார்த்தனின் வாயை மூடியவளின் கண்ணிலிருந்து கண்ணீர் வடிந்துக் கொண்டு தான் இருந்தது.

    மீண்டும் அவள் கண்ணீரை துடைத்தவன் சிறு கண்டிப்புடன், “இப்போ தானே சொன்னேன்..”


    கண்களில் கண்ணீருடன் இதழில் புன்னகையுடன், “இப்போ நான் ரொம்ப ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கிறேன்.. தேங்க்ஸ்” என்றவள் அவளையும் அறியாமல் அவன் தோளில் சாய்ந்தாள். சித்தார்த்தனும் அவனையும் அறியாமல் அவள் தோளை சுற்றி கைபோட்டு அவளை அரவணைத்தான்.

    இருவரும் சில நொடிகள் கண் மூடி அமர்ந்திருந்தனர். ஏனோ சித்தார்த்தனுக்கு ஊர்மிளாவின் அருகாமை தனக்கு அமைதியை தருவது போல் தோன்றியது. ஊர்மிளாவின் நிலையை சொல்லவே வேண்டாம் தனக்கு எட்டாக்கனி என்று நினைத்தவன் கிடைத்ததோடு தன் காதலையும் புரிந்துக் கொண்டான் என்றதில் மகிழ்ச்சியின் எல்லையில் இருந்தாள்.

    சில நொடிகள் கழித்து முதலில் தெளிந்தது சித்தார்த்தன் தான் இருப்பினும் தான் சட்டென்று விலகினால் ஊர்மிளா காயப்பட்டுவிடுவாளோ என்ற எண்ணத்தில் கையை விலக்காமல் மெல்லிய குரலில், “ஊர்மிளா” என்றான்.

    அவனது அழைப்பில் கண் திறந்து அவனை பார்த்தவள் அப்பொழுதும் இருக்கும் நிலையை உணரவில்லை.

    அவன், “தூங்கலாமா?” என்றதும் தான் தான் அவன் தோளில் சாய்ந்திருப்பதை உணர்ந்து சட்டென்று விலகி சிறு குற்ற உணர்ச்சியுடன், “சாரி” என்றாள்.

    அவன், “ரிலாக்ஸ்” என்றான்.

    அவள் சிறு கூச்சமும் வெக்கமும் கலந்து, “தேங்க்ஸ்” என்றாள்.

    “எதற்கு?”

    “அது.. வந்து.. நான்”
    என்று அவள் அவனையும் தரையையும் மாற்றி மாற்றி பார்த்தபடி திணற,

    அவன், “கொஞ்ச நேரத்திற்கு முன் சண்டை போட்ட ஜான்சி ராணி எங்கே போனாங்க!!!” என்றான் சிறு கிண்டலுடன்.


    “அது.. ஏதோ தெரியாம.. சாரி”

    “உன் கோபம் நியாமானது தான் ஆனால் முதலில் நீ சொன்னது தான் தவறு.. சரி
    அதை விடு.. இனி அதை பற்றி பேச வேண்டாம்..”


    “ஹ்ம்ம்”
    என்றவள் ஏதோ கேட்க வந்து தயங்கி அமைதி காக்கவும்,

    அவன், “உன் அண்ணா நீ எதையும் வெளியே சொல்ல மாட்ட.. மனசுக்குள்ளேயே வைத்து மருகுவ னு சொன்னாங்க.. என்னிடம் அப்படி இருக்காதே.. ப்ரீயா இரு.. நமக்குள் ஒளிவு மறைவு வேணாம்.. உன் மனதில் படுவதை தயக்கமின்றி சொல்லு.. என் மேல் உனக்கு கோபம் வந்தால் சண்டை போடணுமா போடு.. என்னை அறியாமல் உன்னை காயப்படுத்துவது போல் நடந்துக் கொண்டால் அதை சுட்டி காட்டு..”

    “..”

    “என்ன பதிலை காணும்?”

    “ஹ்ம்ம்”

    “இப்போ உனக்கு என்னிடம் என்ன கேட்கணும்?”

    “அது..”

    “தயங்காம கேளு”

    “நீங்க சொன்னது போல் முதலும் கடைசியுமா இன்னைக்கே பேசி முடிச்சிரலாம் னு தான் கேட்கிறேன்.. இதை மகி அண்ணி கிட்ட கூட கேட்கலாம் ஆனா என்னவோ உங்களிடமே கேட்டிரலாம் னு தான் தோணுது.. உங்களை கஷ்டபடுத்த நினைக்கலை.............”

    “சவிதா பற்றி தெரிஞ்சுக்கனுமா?”

    அவள் சிறு அதிர்ச்சியுடன் ‘ஆம்’ என்று தலையை ஆட்டினாள்.

    “ஹ்ம்ம்” என்று சின்னதாக மூச்சை இழுத்து விட்டவன், “என்னவோ அவளை பார்த்த நொடியில் பிடித்து இருந்தது(கவனமாக இறந்தகாலத்தில் பேசினான்).. அவள் சரியா காரணம் சொல்லாமல் என்னிடமிருந்து விலகியது கூட எனக்கு அவள் மேல் ஈர்ப்பு வளர காரணமா இருந்து இருக்கலாம்.. ஹ்ம்ம்.. அவள் அவளது மனதின் நெருடலை சொல்லியிருந்தால் யோசித்து இருப்பேனோ என்னவோ! அவள் அம்மாவின் உடல் நிலைனு எல்லாம் சேர்ந்து இப்படி ஒரு முடிவை எடுக்க வைத்துவிட்டது.. எல்லாம் விதி வேற என்ன சொல்ல!”

    “அவளும் கௌதமும் எப்படி பிரிஞ்சாங்க? அவள் எப்படி இங்கே? இதை தான் கேட்க நினைத்தேன்”

    “மதம் தான் அவர்களை பிரித்தது.. ஒருவேளை கெளதம் கிறிஸ்டியன்-னா இருந்து இருந்தால் சவிதா அப்பா அவங்க காதலை ஏற்று இருப்பாரோ என்னவோ! கௌதம்
    படித்து முடித்து பெங்களூரில் வேலை பார்த்தது உனக்கு தெரியும் நினைக்கிறேன்.”

    “ஹ்ம்ம்”

    “அவன் அங்கே போய் ரெண்டு வருஷம் எந்த பிரச்சனையும் இல்லை.. சவிதா பைனல் இயர் எக்ஸாம் முடிந்த நேரத்தில் தான் பிரச்சனை ஆரம்பித்து இருக்குது.. கௌதம் சவிதாவின் நான்கு வருட காதல் பற்றி சவிதாவின் அப்பாவுக்கு தெரிந்ததும் அவர் அவளுக்கு தெரியாமல் கல்யாண ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்.. அதை பற்றி தெரிந்ததும் அந்த மாப்பிள்ளையை தொடர்புக்கொள்ள முயற்சித்து முடியாமல் போகவும் அவள் கௌதமை வற்புறுத்தி கல்யாணத்திற்கு சம்மதிக்க வைத்திருக்கிறாள்.. ஆனா வெளியே சொல்லாம சில நண்பர்கள் முன்னிலையில் வடபழனி கோவிலில் மாலை மாற்றி மோதிரம் போட்டு கல்யாணம் செய்துட்டு ரெஜிஸ்டர் ஆபீஸ் போய் கல்யாணத்தை பதிவு செய்திருக்காங்க.. கல்யாணம் முடிந்ததும் கௌதம் அவனோட அப்பா கிட்ட விஷயத்தை சொல்லி ஆசீர்வாதம் வாங்கிட்டு தனியே பெங்களூர் போய்ட்டான்.. சவிதா அவளோட அப்பா விருப்பபடி ஹைதராபாத்தில் இருக்கும் பெரியப்பா வீட்டிற்கு போய்ட்டா..
    சவிதாவோட அப்பா அவளது திருமணத்தை டிசெம்பர் 25ஆம் தேதி முடிவு செய்திருந்தார்.. சவிதாவிற்கு திருமணத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தது மட்டுமே தெரியும் தேதி முடிவு செய்தது தெரியாது. அதனால அவளோட அப்பா டிசெம்பர் 24ஆம் தேதி பெரியப்பா குடும்பத்துடன் வேளாங்கன்னி சர்ச் வர சொல்லவும் எந்த சந்தேகமும் இல்லாமல் வந்திருக்கா..
    அங்கே வந்த பிறகு உண்மை தெரிந்ததும் கௌதமை உடனடியாக வர சொல்லி, அவன் வந்த பிறகு ரெண்டு பேரும் கல்யாண மாப்பிளையிடம் அவங்களோட திருமணத்தை பற்றி சொல்லி மன்னிப்பு கேட்டிருக்காங்க.. அவனும் இவர்களை புரிந்துக் கொண்டதோடு பெரியவர்களிடம் பேசியிருக்கிறான்.. ஆனா பெரியவங்க அதை ஏத்துக்காம திட்டி சண்டை போட்டிருக்காங்க..
    அப்போ அந்த நேரத்தில் சுனாமி தாக்கியதில் கௌதம் சவிதாவை தவிர மற்ற எல்லோரும் இறந்துட்டாங்க.. அந்த சுனாமியில் தான் மதனகோபால் அங்கிள் பொண்ணு சவிதாவும் இறந்து இருக்கா.. ஹாஸ்பிடலில் அவரோட பொண்ண தேடி போன போது சவிதாவை பார்த்து இருக்கார்.. சவிதா அம்னிஷியாவால் பாதிக்கப்பட்டு இருக்கவும் உண்மையை சொல்லாமல் அவர் தான் அவளோட அப்பா னு சொல்லி கூட்டிட்டு போய்ட்டார்.. கீதா ஆன்ட்டிக்கு வேற ஹார்ட் அட்டாக் வந்திருக்குது.. ரெண்டு பேரையும் தேற்றி சமாளிக்க மூணார் கூட்டிட்டு வந்துட்டார்..
    கௌதம் ரொம்ப பாவம்.. அவனுக்கு னு இருந்த ஒரே சொந்தமான அப்பாவும் இதே சுனாமியில் சென்னையில் இறந்துட்டாங்க.. சவிதா உயிருடன் இருப்பதே அவனுக்கு தெரியாது ஆனால் மனதில் ஏதோ ஒரு நம்பிக்கையில் அவளை தேடிக் கொண்டிருந்தவன் இன்னைக்கு தான் பார்த்திருக்கிறான்.. அப்பறம் நடந்தது தான் உனக்கே தெரியுமே”

    “ஹ்ம்ம்”
     
  2. gomathy.arun

    gomathy.arun Well-Known Member

    Joined:
    Dec 5, 2014
    Messages:
    428
    Likes Received:
    350
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    சில நொடிகள் மௌனத்தில் கழிய, பேச்சை மாற்றும் எண்ணத்துடன் சித்தார்த்தன், “வசந்த் நீ கலகலப்பான பெண் ஆனால் சில ஆண்டுகளாக அமைதியாகிட்ட னு சொன்னான்”

    “அது”

    “உன் அப்பாவின் மறைவும் என் மேலான காதலும் உன்னை அமைதியாக்கிவிட்டது”

    தந்தையின் நினைவில் அவளது கண்கள் கலங்கியது.

    அவள் கையை மென்மையாக பற்றியவன், “உனக்கு உன் அப்பாவை ரொம்ப பிடிக்குமா?”

    “ஹ்ம்ம்..”
    என்று தன்னுள் உளன்றவாறு அவள் கூற,

    “என்னை விடவா?”
    என்று வினவினான் அவளை வெளி கொண்டு வரும் நோக்கத்துடன்.

    சட்டென்று அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தவள் அவனது குறுஞ்சிரிப்பில் மெல்லிய புன்னகையுடன், “ஆம்” என்றாள்.

    அவன் சோகமாக இருப்பது போல் முகத்தை வைக்கவும் அவள், “ஆனா அதை மாத்துவது உங்கள் கையில் தான் இருக்கிறது” என்றாள் மென்னகையுடன்.

    அவனும் மென்னகையுடன், “நான் உன்னிடம் என்னை மாற்ற சொன்னால் நீ என்னிடம் உன்னை மாற்ற சொல்றியா?”

    “நாம் ஒருவரிடம் அன்பை காட்டினால் பதிலுக்கு நமக்கு அன்பு தானே கிடைக்கும்.. அதை தான் சொன்னேன்”

    “அதுவும் சரி தான் ஆனால் உன் அன்பு தனி”

    அவள் புருவம் உயர்த்தி பார்க்கவும் அவன் அவள் கையை அழுத்தி பற்றியபடி, “உன்னது தன்னலமற்ற அன்பு.. நீ என்னை நேசித்தாலும் நேசிக்கலைனாலும் நான் உன்னை நேசிப்பேன் என்ற தூய அன்பு உன்னது”

    அவள் கண்கள் சிறிது கலங்குவது போல் இருக்கவும் அவன், ‘என்னடா சித்து இப்படி மாறிட்டியே! இப்படி பக்கம் பக்கமா செண்டிமென்ட்டா பேசுறியே! இது மட்டும் மகிக்கு தெரிந்துது உன்னை ஒரு வாரத்துக்கு ஓட்டி தள்ளிருவா!’ என்று சத்தமாக தனக்கு தானே பேசவும் ஊர்மிளா புன்னகைத்தாள்.

    சித்தார்த்தன், “குட்.. இப்போ தூங்கலாமா?”

    “ஹ்ம்ம்”
    என்றவள் எங்கே படுப்பது என்று தயங்க,

    அவன், “என்னாச்சு?”

    “ஹான்.. ஒண்ணுமில்லை”

    “கதையில் படத்தில் வரது போல் கீழே படுக்கணும் னு நினைக்காதே.. ஒரே பெட்டில் படுத்துக்கலாம்.. உன்னை பொறுத்தவரை இது காதல் கல்யாணம்.. என்னை பொறுத்தவரை இது அரேஞ்சுடு மரேஜ் போல்.. எனக்கு கொஞ்சம் அவகாசம் தான் கேட்டிருக்கிறேன்.. நீ தான் என் மனைவி னு என் மனதில் பதிஞ்சு தான் இருக்குது”

    “ஹ்ம்ம்”

    “நீ எப்பவுமே இப்படி தானா இல்லை இப்படி தான் எப்பவுமா?”

    “என்ன?”

    “ரொம்ப அமைதியா இருக்கிறியே னு கேட்டேன்”

    “கொஞ்ச நேரத்திற்கு முன்னாடி தான் வசந்த் அண்ணா சொன்னதை சொன்னீங்”

    “அவன் சொன்னதை சொன்னேன் நான் அதை நம்பியதா சொல்லலையே!”

    அவள் போலியாக முறைக்கவும், அவன், “இப்போ நம்புறேன்” என்றான்.

    அவள் மெலிதான புன்னகையுடன், “குட் நைட் ஸ்வீட் ட்ரீம்ஸ்” என்றாள்.

    அவனும் மென்னகையுடன், “குட் நைட் ஸ்வீட் ட்ரீம்ஸ்” என்று கூறி படுத்து கண்ணை மூடிக் கொண்டான்.

    ஊர்மிளா சிறிது நேரத்தில் உறங்கிவிட்டாள். கண்களை மூடி இருந்த சித்தார்த்தனுக்கு தன்னை நினைத்தே ஆச்சரியமாக இருந்தது. அறையினுள் நுழைந்த போது இருந்த சஞ்சலம் இப்போது அவனிடம் இல்லை. மெல்ல அவனும் கண்ணயர்ந்தான்.

    கொஞ்சல் அரும்பும்♥♥♥♥♥♥

    எனை கொஞ்சும் சாரலே!! - Comments
    உங்கள் அன்புத் தோழி,
    கோம்ஸ்.
     
  3. gomathy.arun

    gomathy.arun Well-Known Member

    Joined:
    Dec 5, 2014
    Messages:
    428
    Likes Received:
    350
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    கொஞ்சல் 5
    [​IMG]
    தன் மனதில் எழுந்த சிறு வலியை மறைத்துக் கொண்டு ஊர்மிளா தன் கையில் இருந்த திருமண வரவேற்பு அழைப்பிதழை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

    அவள் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த சித்தார்த்தன், “பிடிச்சிருக்கா?” என்று வினவினான்.

    அவள் மனதை மறைத்து மென்னகையுடன், “நல்லா இருக்குது” என்றாள்.

    அவன் அவள் கண்களை ஆழ்ந்து நோக்கி, “பிடிச்சிருக்கா னு கேட்டேன்” என்றான்.


    அவனது பார்வையில் சிறிது திணறியபடி, “ஹ்ம்ம்” என்றாள்.

    அவன் அவளது நெற்றியை லேசாக தொட்டு, “ஆனா இங்கே ஏதோ ஓடுதே!” என்றான்.

    “அப்படியெல்லாம் இல்லை” என்றவளின் பார்வை தரையில் பதிந்திருந்தது.

    அவளது நாடியில் ஒற்றை விரலை வைத்து அவள் முகத்தை நிமிர்த்தியவன், “என்ன னு சொல்லு” என்றான்.


    “நிஜமா ஒண்ணுமில்லை”

    அவன் அவளை தீர்க்கமாக பார்க்கவும் அவள் பார்வையை மீண்டும் தாழ்த்தினாள்.

    அவன், “ஊர்மி” என்று மென்மையாக அழைத்தான்.

    அவனது அந்த அழைப்பு அவளுள் என்னவோ செய்ய கண்ணில் காதலுடன் அவனை நிமர்ந்து பார்த்தாள்.

    மயில் இறகால் வருடுவது போல் அவளது பார்வை அவனை வருடியது. சில நொடிகள் அவள் பார்வையுடன் கட்டுண்டவன் மெல்ல தன்னிலை அடைந்து, “என்னனு சொல்லு” என்றான் மென்மையாக.

    சட்டென்று மாயவலையில் இருந்து வெளியேறியவள் தயக்கத்துடன் அவனை பார்க்க, அவன் புருவம் உயர்த்தி ‘என்ன?’ என்பது போல் பார்த்தான்.

    அவள் தயக்கத்துடனும் தவிப்புடனும் மெல்லிய குரலில், “இது முன்னாடி செலக்ட் பண்ணது தானே?” என்று வினவினாள்.

    அவளது எண்ணமோ இந்த கேள்வியோ அவனை காயப்படுத்தி விடக் கூடாதே என்று அவள் பெரிதும் தவித்தாள்.

    “ஆம்” என்று சாதாரணமாக சொன்னவன் அவளது தவிப்பில் புருவம் உயர்த்தினான்.

    சில நொடிகளில் அவள் சொல்ல வருவது புரிந்ததும் அவனுள் ஒரு இறுக்கம் பரவியது இருப்பினும் அவளுக்காக அதை மறைத்து அவள் கன்னத்தில் லேசாக தட்டி மென்னகையுடன், “பிப்டீன் மினிட்ஸ் டைம்.. கிளம்பி ரெடியா இரு.. நாம வெளியே போகலாம்” என்று கூறி வெளியேறினான்.

    அவனது மனநிலையை கணிக்க முடியாமல் அவள் அதிகமாக தவித்தாள்.

    வெளியேறிய சித்தார்த்தன் சென்றது பெற்றோரின் அறைக்கு.

    அவன் சென்றபோது அவர்கள் அழைபிதழில் அனுப்புனர் பெயரை ஒட்டிக் கொண்டிருந்தனர்.

    சித்தார்த்தன், “டாட் இந்த வேலையை கிரியை(அவனது செயலாளர்) செய்ய சொல்லலாமே”


    சுதர்சன், “நானும் சொன்னேன்.. அம்மா தான் நாமே செய்வோம் னு சொல்லிட்டா”

    “ஏன் மா?”

    சாரதா, “உங்கள் பிஸினெஸ் சர்க்கிளை நீங்க அப்படி பண்ணிக்கோங்க.. ரிலேடிவ்ஸ்க்கு நானே பண்ணா தான் எனக்கு திருப்தி”

    “அது கூட நிறைய வருமே மா”

    “அதனால் என்ன! சரி நீ என்ன விஷயமா வந்த?”

    “நானும் ஊர்மியும் கொஞ்சம் வெளியே போயிட்டு வரோம் மாம்”

    அவர் முகம் சட்டென்று மாற, “அதெல்லாம் வேணாம்”

    அவன் சிறு அதிர்ச்சியுடன், “மாம்” என்றான்.

    அவரோ சாதாரணமாக, “என்ன?”


    “இப்போ தான் அவளிடம் கிளம்பி ரெடியா இரு னு சொல்லிட்டு வரேன்”

    அவர் சிறு கோபத்துடன், “அப்போ கடைசியா வந்து ஜஸ்ட் ஒரு இன்பர்மேஷன் கொடுக்கிற”

    அவன் ஆச்சரியத்துடன், “என்ன மாம் புதுசா சொல்றீங்க! நான் என்ன சின்ன பையனா! ஒவ்வொரு முறையும் உங்களிடம் கேட்டுட்டா வெளியே போவேன்!”

    “அது நீ பிஸினெஸ் விஷயமா போவ”
    என்று அவர் சமாளிப்பாக கூற,

    அவன், “மகி கூட வெளியே போறப்பவும் இப்படி தானே செய்வேன்”


    “அதுவும் இதுவும் ஒன்றா?”

    “எனக்கு புரியலை மாம்”

    “அதை தான் நானும் சொல்றேன்.. உனக்கு புரியலை”

    “சரி நீங்க புரியவைங்க”

    அவர் சிறு முறைப்புடன், “என்ன டா கிண்டல் பண்றியா!”

    “மாம்.. இன்னைக்கு என்னவோ ஆகிருச்சு உங்களுக்கு”


    அவர் ஏதோ சொல்ல வர சுதர்சன், “சாரு நீ சொல்ல நினைக்கிறதை நேரிடையா சொல்லு” என்றார்.

    அவர், “உங்களுக்கும் புரியலையா! நாம இனி தான் இன்விடேஷன் கொடுக்க போறோம்.. பொண்ணு மாறியது யாருக்கும் தெரியாது.. இவங்க வெளியே போனால் சரி வருமா?”


    சுதர்சன் மனைவியை ஆழ்ந்து நோக்கினார். அவரது பார்வை ‘அது மட்டும் தானா!” என்று வினவியது. அதை புரிந்துக் கொண்ட சாரதா கணவரின் பார்வையை தவிர்த்து மகனை பார்த்தார்.

    அவன், “மாம் நான் ஊர் சுற்ற போகலை.. ஊர்மிக்கு சிலது வாங்கணும்............”


    “அதை ரிசெப்ஷன் முடிந்த பிறகு வாங்கு”

    “வாங்க நினைப்பதே ரிசப்ஷனுக்கு தானே”

    அவர் யோசனையுடன் பார்க்க அவன், “ரிசெப்ஷன்க்கு டிரெஸ் ஜுவல்ஸ் வாங்கணும்.. அப்பறம்” என்று சிறிது தயங்கியவன், “இன்விடேஷன் கூட வேற ஒன்னு பார்க்கலாம் நினைக்கிறேன்”

    சாரதா கோபத்துடன், “என்ன டா நினைச்சிட்டு இருக்கிற? இதெல்லாம் உன் மனைவி வேலையா?” என்றவர் பின் வருத்ததுடன், “இதை எதையும் எங்களிடம் சொல்லணும் னு உனக்கு தோணவே இல்லையா?” என்று முடித்தார்.
     
    Rabina likes this.
  4. gomathy.arun

    gomathy.arun Well-Known Member

    Joined:
    Dec 5, 2014
    Messages:
    428
    Likes Received:
    350
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    அவன், “அம்மா.. இது எதுவும் ஊர்மிக்கு தெரியாது.. அவளை கிளம்ப சொன்னேன்.. எங்கே போக போறோம் னு கூட அவளுக்கு தெரியாது”

    அவனது கூற்றில் சற்று சமாதானம் ஆனவர், “டிரெஸ் ஜுவல்ஸ் இருக்குதே!”

    அவன் உடல் இறுக சுவற்றை பார்த்தபடி, “அவை வேணாம் மா” என்றான்.

    அவர் புரியாமல், “ஏன் டா?” என்று வினவ மகனின் மனநிலையை புரிந்துக் கொண்ட சுதர்சன், “அவன் இஷ்டப்படி செய்யட்டும் சாரு” என்றார்.

    சாரதா, “அது எப்படிங்க..............”

    சித்தார்த்தன் இறுகிய குரலில், “அம்மா அதெல்லாம் ஊர்மிக்கு வாங்கியது இல்லை” என்றான்.

    அப்பொழுது தான் அவனது எண்ணம் புரிந்து சாரதா, “சரி சித்து.. வாங்கி கொடு ஆனா நாளைக்கு இவனிங் போறியா?”

    “சரி மாம்.. ஆனா ஏன்?”

    “நானும் டாடியும் நாளைக்கு நம்ம குலதெய்வ கோவிலுக்கு போகலாம்ன்னு பிளான் பண்ணோம்.. உன் கல்யாணத்தை நாங்க பார்க்க முடியலை.. அதான் அங்கே போகலாம் தோனுச்சு.. அங்கே எங்க முன்னாடி மாலை மாத்தி மோதிரம் போடுங்க”

    அவர் அருகே அமர்ந்து அவர் கையை பற்றியவன், “சாரி மா” என்று வருந்தினான்.

    அவர் மென்னகையுடன் அவன் கன்னத்தை வருடி, “விடு சித்து.. அதான் உன் நிலைமையை விளக்கி சொல்லிட்டியே”

    சுதர்சனும் தன் பங்கிற்கு, “நடந்ததை நினைத்து வருந்த இங்கே கெடுதல் எதுவும் நடக்கலை.. நல்லது தான் நடந்து இருக்கிறது.. ஊர்மிளாவுடன் மனம் ஒன்றி வாழ உன் மனதை தயார் செய்” என்றார்.

    “கண்டிப்பா டாட்.. என் மேல் நம்பிக்கை இருக்குதோ இல்லையோ ஊர்மி என் மேல் கொண்ட காதல் மேல் எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது.. சீக்கிரம் நான் முழு மனதுடன் அவளை என் மனைவியா ஏத்துப்பேன்”

    சுதர்சன் புன்னகையுடன் அவன் தோளை தட்டினார்.

    அவன் சாரதாவை பார்த்து, “நாளைக்கு போடுறதுக்கு கூட டிரெஸ் மோதிரம் வாங்கணுமே! நாம நாலு பேரும் சேர்ந்து போகலாம் அப்போ பிரச்சனை வராதே”

    சாரதா சிறிது தயங்க சுதர்சன், “சரி.. நீயும் போய் கிளம்பு” என்றவர், “இன்விடேஷன் மாத்தணுமா?” என்று வினவினார்.

    அவன் சிறு தயக்கத்துடன், “ஊர்மி இன்விடேஷனை பார்த்த போது உள்ளுக்குள் பீல் பண்ணது போல் தோணுச்சு.. நான் வருந்துவேன் னு வெளியே சொல்லலைனாலும் அது முன்னாடி செலக்ட் பண்ணது.. அதாவது...” என்று அவன் நிறுத்த,

    அவர், “சரி மாத்திடலாம்.. இன்னைக்கு அனுப்புரதை நாளானைக்கு அனுப்பிட்டா போச்சு.. போன் பண்ணி பேசிருவோம்.. லேட்டா போனாலும்.................”

    “இல்லை டாட்.. எல்லாம் மாத்த வேணாம்.. என் பிரெண்ட்ஸ் அண்ட் ஊர்மி சைட் கொடுக்கிறதுக்கு மட்டும் புதுசு வச்சிக்கலாம்.. டைம் அண்ட் மணியை இதில் வேஸ்ட் பண்ண வேணாம்.. டிரெஸ் ஜுவல்ஸ் வேற.. இது மத்தவங்களுக்கு கொடுக்கிறது தானே.. இருந்தும் ஏன் மாத்துறேன்னா கல்யாணம் தான் அவளுக்கே தெரியாமல் அவள் சம்மதம் இல்லாமல் பண்ணிட்டேன்.. மத்த விஷயத்திலாவது எந்த ஒரு உறுத்தலும் இருக்க வேணாம் னு நினைத்தேன்”

    “சரி.. அப்படியே செய்திறலாம்”

    “தன்க் யூ டாட்.. தன்க் யூ மாம்”
    என்றவன் தன் அறைக்கு சென்றான்.

    சுதர்சன் சாரதாவையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கவும் அவர், “என்ன?”

    “யோசிச்சிட்டு இருக்கிறேன்”

    “என்ன யோசனை?”

    “அது எப்படி அம்மாக்கள் மட்டும் சட்டுன்னு டிப்பிக்கல் மாமியாரா மாறிடுறீங்க!”

    “ஹான்.. நான் ஒன்னும் மாறலை”
    என்று திணறலுடன் கூற,

    சுதர்சன், “உன்னை எனக்கு தெரியாது சாரு!” என்றார்.

    சாரதா தலை குனிந்தபடி அமர்ந்திருக்க அவர் முகத்தை நிமிர்த்திய சுதர்சன், “என்னடா? என்னாச்சு?”

    “எனக்கே தெரியலைங்க”

    “சவிதாவை ஏற்றுக் கொண்ட உன்னால் ஊர்மிளாவை ஏன் ஏற்றுக்கொள்ள முடியலை?”

    “தெரியலை”

    “ஸ்டேடஸ் பார்க்கிறியா?”

    “அப்படி கொஞ்சம் யோசித்தேன் தான் ஆனா சித்து சந்தோஷத்தை விட அது எனக்கு முக்கியம் இல்லங்க”

    மனைவியின் தோள் மீது கையை சுற்றி போட்டு அணைத்தவர் மென்னகையுடன், “இதான் என் சாரு..” என்றவர், “உன் மனதை உறுத்தும் விஷயத்தை நான் சொல்லவா?”

    சாரதா கண்ணில் சிறு மின்னலுடன் கணவரை பார்த்தார். தனக்கே தெரியாத தனது மாற்றத்திற்கான காரணம் கணவர் மூலம் தெரிந்து தான் அதில் இருந்து வெளி வந்துவிட்டால் நல்லது தானே என்ற நினைப்பு தான் அவர் மனதில் அப்பொழுது ஓடியது.

    சுதர்சன், “சித்து கல்யாணத்தை பார்க்க முடியாத ஆற்றாமையின் வெளிபாடு தான் இது.. என்ன அது சித்துவை தாக்குவதற்கு பதில் ஊர்மிளாவை தாக்க தயாரா இருக்குது..”

    சாரதா தவிப்புடன் கணவரை நோக்க, அவர், “ஒண்ணுமில்லை டா.. நாளைக்கு குலதெய்வ கோவிலுள் அவர்கள் மாலை மாற்றி மோதிரம் போடுவதை பார்த்ததும் சரியாகிடும் டா.. ஊர்மிளா அருமையான பெண்ணா தான் தெரியுறா.. அஞ்சு வருஷமா சித்துவை லவ் பண்ணியும் அவனிடம் அதை வெளிபடுத்தியதா தெரியலை.. எனக்கு என்னவோ அவ கண்ணனை காதலித்த மீரா போல் இருக்க நினைத்தாளோ னு கூட தோணுது.. அவள் காதல் எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாத காதல்.. சித்து லைஃப் அருமையா இருக்கும்.. ஊர்மிளா கிடைத்தத்தில் அவன் கொடுத்து வைத்தவன் தான்”

    “என் பையன் கிடைக்க அவளும் கொடுத்து வைத்தவள் தான்”

    சுதர்சன் புன்னகையுடன், “கொஞ்ச நாளில் நீயே நான் சொன்னதை சொல்லுவ” என்றார்.

    கொஞ்சல் அரும்பும்♥♥♥♥♥♥

    எனை கொஞ்சும் சாரலே!! - Comments
    உங்கள் அன்புத் தோழி,
    கோம்ஸ்.
     
  5. gomathy.arun

    gomathy.arun Well-Known Member

    Joined:
    Dec 5, 2014
    Messages:
    428
    Likes Received:
    350
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    கொஞ்சல் 6
    [​IMG]
    சித்தார்த்தன் தன் அறைக்கு சென்ற போது ஊர்மிளா அப்படியே அமர்ந்து இருந்தாள்.

    “என்னாச்சு? கிளம்பலையா?” என்ற சித்தார்த்தனின் கேள்வியில் சட்டென்று எழுந்தவள், “இதோ” என்றாள்.

    “ரிலாக்ஸ்.. எதுக்கு இவ்ளோ பதற்றம்?”

    “ஹம்.. ஒண்ணுமில்லை”

    “ஊர்மி.. என்ன பிரச்சனை?”
    என்ற அவனது குரல் வேறுபாட்டில் அவள் தவிப்புடன் அவனை பார்க்க,

    அவன் அவள் அருகில் சென்று மென்மையான குரலில், “இயல்பா இரு.. நீ இயல்பா இருந்தால் தான் நம் வாழ்க்கை தெளிவா போகும்”


    “ஹ்ம்ம்”

    சிறு பெருமூச்சை வெளியிட்டவன், “ஊர்மி எனக்கு பொறுமை கம்மி.. நீ இப்படி நத்தை போல் சுருண்டால் எப்படி?”

    “இல்லை”

    “ப்ச்.. இப்படி இருந்தால் வரவேற்பில் மற்றவர்களை எப்படி பேஸ் பண்ணுவ?”
    என்று அவன் சிறு சலிப்புடனும் யோசனையுடனும் கூற,

    அவளோ திடமான குரலில், “அது பார்த்துக்கலாம்” என்றாள்.

    “என்ன பார்த்துக்கலாம்?”
    என்றான் புருவம் உயர்த்தியபடி.

    அவனது செய்கையில் மயங்கும் மனதை அடக்கியவள் அவன் கண்களை பார்த்து, “என் கவலையோ அமைதியோ உங்களை என் செய்கையோ பேச்சோ வருத்திவிடக் கூடாதே என்பதால் தான்.. வெளி ஆட்களை பார்த்து நான் அஞ்சியது இல்லை” என்றாள்.

    அவன் ‘அப்படியா!’ என்று நம்பிக்கையின்றி மீண்டும் புருவம் உயர்த்தவும் அவள் சிறு தோள் குலுக்கலுடன் கிளம்புவதற்காக உடையை தேர்வு செய்ய நகர்ந்தாள்.

    சித்தார்த்தன் மென்னகையுடன் ‘தினமும் புதுசா தெரியுறா! இன்ட்ரெஸ்ட்ங்’ என்று மனதினுள் சொல்லியபடி அவனும் கிளம்பத் தொடங்கினான்.

    அவள் கிளம்பியதும் அவன், “கிளம்பலாமா?”


    “ஹ்ம்ம்”

    “எங்கே போறோம் னு தெரியுமா?”

    அவள் உதட்டை பிதுக்கவும் அவன், “கேட்க தோணலையா?”

    “சொல்ல தோணலையா?”
    என்றதும் அவன் சுவாரசிய பார்வையுடன் புருவம் உயர்த்தியபடி சிரித்தான். அவனது சிரிப்பை ரசித்தவளும் சிரிப்பை உதிர்த்தாள்.

    அவன் புன்னகையுடன், “உனக்கு டிரெஸ் ஜுவல்ஸ் பர்சேஸ் பண்ண போறோம்”


    அவள் தயக்கத்துடன், “இப்போ எதுக்கு?”

    “நாளைக்கு குல தெய்வ கோவிலுக்கு போகணும் னு அம்மா சொன்னாங்க.. அப்பறம் நம்ம ரிசெப்ஷனுக்கு”

    “அத்தை மாமா கிட்ட கேட்டீங்களா?”

    அவன் சிறு ஆச்சரியத்துடன், “என்ன கேட்கணும்?”

    “நாம வெளியே போறதுக்கு.. பர்சேஸ் பண்றதுக்கு”

    “ஏன்?”

    “புரியலை”

    “நான் இதுவரை இப்படி கேட்டது இல்லை”

    “அது வேற இது வேற”

    “என்ன வேற?”

    “அது..”
    என்று அவள் தயங்க,

    அவன், “என்ன? சொல்லு”


    “இதில் ரெண்டு விஷயம் அடங்கி இருக்கிறது”

    “என்ன?”

    “முதல் விஷயம்.. நம் கல்யாணம் பற்றி யாருக்கும் இன்னும் தெரியாது”
    என்று அவள் தயக்கத்துடனும் தவிப்புடனும் கூறினாள். அன்னை போல் அவள் கூறியதில் ஆச்சரியம் எழுந்த அதே நேரத்தில் அவனுள் சிறு இறுக்கமும் வந்தது.

    அவன் தனது இறுக்கத்தை மறைத்து, “அப்பா அம்மாவும் நம்முடன் வராங்க ஸோ அது பிரச்சனை இல்லை.. அடுத்து!” என்றான்.

    “அத்தை மாமாவுகிற்கு என்னை பற்றி எதுவும் தெரியாது................”

    “எனக்கு மட்டும் தெரியுமா?”

    அவள் அவனை முறைக்கவும் அவன் சட்டென்று இறுக்கம் தளர்ந்து மென்னகையுடன், “நிஜத்தை தானே சொன்னேன்”

    “என் மனம் குணம் தெரியும் தானே!”

    “மனம் தெரியும்.. குணம்!!! இப்போ தான் தெரிஞ்சிட்டு இருக்கிறேன்”

    “என்ன தெரிஞ்சுகிட்டீங்க?”

    “மென்மையான அமைதியான பெண்”

    “ஓ!”

    “என்ன?”

    அவள் தோள் குலுக்கவும் அவன், “நான் பார்த்தவரை நீ அப்படி தான்”

    அவள் மென்னகையுடன், “சரி.. பேசிட்டு இருந்த விஷயத்திற்கு வருவோம்.....”

    “நான் சொன்னதுக்கு ஒண்ணுமே சொல்லலியே!”

    “என்ன சொல்லணும்?”

    “சரியா தப்பா னு”

    “போக போக உங்களுக்கே தெரியும்”
    என்றாள் மென்னகையுடன்.

    அவனும் மென்னகையுடன், “மொட்டின் இதழ்கள் விரிவது போல் உனது ஒவ்வொரு கோணமும் விரியுது.. சுவாரசியமா இருக்கிறது”


    “உங்கள் மனம் எனும் மொட்டு விரிய நான் காத்திருக்கிறேன்”

    சட்டென்று சொல்வதறியாது மௌனமானவன் தன்னை சுதாரித்துக் கொண்டு பதில் சொல்லும் முன் “சித்து” என்ற சாரதாவின் குரல் கேட்டது.

    அவள் வேகமாக சென்று அறை கதவை திறக்கவும், அவளை எதிர்பார்க்காத சாரதா சமாளித்துக் கொண்டு, “கிளம்பலாமா?” என்றார்.

    “ஹ்ம்ம்” என்று அவள் தலையை ஆட்ட, சித்தார்த்தன், “நீங்க போங்க மா.. நாங்க இதோ வந்துட்டோம்” என்றான்.

    அவர், “சீக்கிரம் வாங்க” என்றுவிட்டு கீழே சென்றார்.

    அவள் ‘என்ன?’ என்ற கேள்வியுடன் அவனை பார்க்க, அவன், “நீ சொல்ல வந்ததை சொல்லி முடிக்கலை” என்றான்.

    அவள், “அதான் சொன்னேனே! அத்தை மாமாவுக்கு என் குணத்தை பற்றி தெரியாது.. நான் தப்பா எதுவும் சொல்லலை.. அது வந்து.. நான் உங்களை மணந்தது உங்கள் மேல் கொண்ட காதலால் தான்.. உங்கள் மேல் காதல் வந்த போது உங்கள் உயரம் எனக்கு தெரியாது...............”


    “தெரிந்து இருந்தால் காதலித்து இருக்க மாட்டியா?”

    “காதல் ஸ்டேடஸ் பார்த்து வருவதில்லை”

    “அப்பறம் ஏன் அதை சொன்ன?”

    “சிலர் அப்படி இருப்பதில்லையே”

    “அந்த சிலரில் நீ இல்லை என்பது எனக்கு தெரியும்”
    என்றவன் அவள் வாய் திறக்கும் முன், “அப்பா அம்மாவிற்கும் அது தெரியும்” என்று முடித்தான்.

    அவள் மென்னகையுடன், “சரி.. இப்போ கிளம்பலாமா?”


    “ஹ்ம்ம்”
    என்றவன் அவளுடன் கீழே சென்றான்.

    நால்வரும் கடைக்கு சென்றனர். ஜவுளி கடையில் அவர்கள் எடுத்துப் போட சொன்ன விலையில் அவள் மிரண்டு அமைதியாகிவிட, சாரதா, “நீயும் வந்து பாரு..”


    அவள் சிறு மிரட்சியுடன் சித்தார்த்தனை பார்த்துவிட்டு அவரிடம், “இல்லை.. நீங்களே எடுங்க அத்தை” என்றாள்.

    “நீயே எடு”

    அரை நொடி யோசித்தவள் சித்தார்த்தனை பார்த்து, “நீங்க எடுங்களேன்” என்றவளது விழிகள் அவனை வெகுவாக கெஞ்சியது.
     
    Rabina likes this.
  6. gomathy.arun

    gomathy.arun Well-Known Member

    Joined:
    Dec 5, 2014
    Messages:
    428
    Likes Received:
    350
    Trophy Points:
    63
    Gender:
    Female
    அவளது கெஞ்சலின் காரணம் புரியவில்லை என்றாலும் அதை பொறுக்காமல் தேர்வில் இறங்கினான். அவள் நிம்மதியுடன் அவனை பார்க்க சாரதா யோசனையுடன் அவளை பார்க்க, சுதர்சன் அவரை பார்த்தார்.

    அவன் ஆறேழு புடவைகளை தேர்வு செய்ய அவள் தயங்கியபடி மெல்லிய குரலில், “ஒன்னு போதுமே” என்றாள்.

    அவனோ அலட்டிக் கொள்ளாமல், “என்னை தேர்வு செய்ய சொன்னதா ஞாபகம்” என்றதும் அவள் அமைதியானாள்.

    புடுவைகளை தேர்வு செய்து முடித்த பின் அவன், “அடுத்து ரிசெப்ஷனுக்கு எடுக்கலாமா மா?” என்றதும் ஊர்மிளா வெளிப்படையாக அதிர்ந்தாள்.

    சாரதா, “எதுக்கு இப்படி முழிக்கிற?”

    “அது.. வந்து.. இதில் ஒன்றை ரிசெப்ஷனுக்கு கட்டலாமே!”

    சாரதா, “இதெல்லாம் சாதாரணமா வெளியே போகும் போது கட்டுவதற்கு”

    அவள் வெறுமென ‘சரி’ என்பது போல் மண்டையை வேகமாக ஆட்ட, அவளது பாவனையில் சித்தார்த்தன் முகத்தில் புன்னகை அரும்பியது. திருமணத்திற்கு பிறகான மகனின் இயல்பான புன்னகையில் சாரதாவின் மனம் நெகிழ்ந்து அமைதி கொண்டது. அதை புரிந்தது போல் சுதர்சன் மனைவியின் தோளை தட்டிக் கொடுத்தார்.

    சுதர்சன், “நாங்க மகிஷாவுக்கும் வசந்தனுக்கும் டிரெஸ் பார்த்துட்டு இருக்கிறோம்.. நீங்க ரெண்டு பேரும் உங்களுக்கு எடுங்க” என்றார்.

    சித்தார்த்தன் ஊர்மிளாவை பார்வையால் அழைத்தபடி நகர்ந்தான். அவளும் அமைதியாக அவனுடன் சென்றாள்.

    சற்று நகர்ந்ததும் அவன், “எதுக்கு என்னை எடுக்க சொன்ன?”

    “உங்களுக்கு பிடித்த கலரில் எடுக்க நினைத்தேன்”

    “அப்படியா?” என்றபடி அவன் அவள் கண்களை ஆழ்ந்து நோக்கவும்,

    அவள் சிறு திணறலுடன், “அதுவும் காரணம் தான்”

    “ஸோ அது மட்டும் காரணம் இல்லை.. வேறு என்ன?”

    “அது இவ்வளவு விலை உயர்ந்த புடவையை நான் எடுத்தது இல்லை.. எந்த விலையில் எடுப்பது னு எனக்கு தயக்கம் அதான்”

    “அம்மா உன்னை தப்பா நினைக்க மாட்டாங்க” என்றதும் அவள் சட்டென்று அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

    அவன் மென்னகையுடன், “உன் தயக்கம் அதற்கு மட்டுமில்லை.. ஒருவேளை உனக்கு பிடித்த புடவை அதிக விலையில் இருந்துவிட்டால் அம்மா உன்னை தப்பா நினைச்சிர கூடாதே னு நினைத்த.. சரியா?”

    அவள் பாவமாக, “ஆம்” என்று தலையை ஆட்டினாள்.

    அவன், “இந்த வேற்றுமையை உன் மனதில் இருந்து தூக்கி போடு”

    “ஹ்ம்ம்”

    “உன் ஹ்ம்ம்..மே நீ அதை செய்ய போறதில்லை என்று காட்டிக்கொடுக்கிறது”

    “கொஞ்சம் டைம் கொடுங்க”

    அவன் சிறு தோள் குலுக்கலுடன் ஆடையை தேர்வு செய்ய ஆரம்பித்தான்.

    அவள், “சரீ எடுக்கலாமே!”

    “இது தான் இப்போ ட்ரெண்டு” என்றவன், “உனக்கு பிடித்த கலர் என்ன?”

    “வைட்.. ஆனா உங்களுக்கு பிடித்த கலரில் எடுங்க”

    “உன் டிரெஸ் உனக்கு பிடித்த கலரில் தானே இருக்கனும்”

    அவள் மென்னகையுடன், “என் டிரெஸ் எனக்கு பிடித்தவருக்கு பிடித்த கலரில் இருப்பது தான் எனக்கு மகிழ்ச்சி”

    அவன் அமைதியாக அவனுக்கு பிடித்த அடர் நீல வண்ண நிறத்தில் ஆடையை தேர்ந்தெடுத்தான். அதன் பிறகு அவனுக்கு எடுக்கும் பொழுது அவளுக்கு பிடித்த வெள்ளை நிறத்தில் எடுக்கவும் அவள் கண்கள் மகிழ்ச்சியில் ஒளிர்ந்தது. அதை பார்த்து அவன் தன்னையும் அறியாமல் கண்சிமிட்ட அவளுக்கு சில நொடிகளுக்கு உலகம் சுற்றுவதை நிறுத்தியது போல் இருந்தது.

    அவன் அவளை இரண்டு முறை அழைத்தும் அவள் அசைவின்றி இருக்கவும் அவன் அவள் தோள் பற்றி அழைத்தான்.

    அவள், “ஹான்”

    “என்னாச்சு?”

    “ஒண்ணுமில்லை” என்று மென்னகை புரிந்தவள் அவனுடன் கிளம்பினாள்.

    அதன் பிறகு நால்வரும் நகை கடைக்கு சென்றனர். அங்கேயும் ஊர்மிளாவின் மறுப்பை பொருட்படுத்தாமல் நகைகளை சித்தார்த்தன் வாங்கினான். அதன் பிறகு வீட்டிற்கு திரும்பினர்.

    ன்று இரவு உறங்கும் முன் சாரதா கணவரிடம், “நீங்க சொன்னது போல் ஊர்மிளா நல்ல பொண்ணு தான்”

    “திடீர் மாற்றம் எப்படி நேர்ந்தது?”

    “ஏன் உங்களுக்கு தெரியாதா?”

    “அதை உன் வாயால் நீயே சொல்லேன்”

    “அவ நம் உயரத்தை கண்டு மிரள்கிறாளே தவிர ஆசை படலை”

    “ஹ்ம்ம்”

    “அதுமட்டுமில்லை.. சித்து இயல்பா சிரித்தான்.. அதை அவன் உணரலை ஆனா உணர்ந்தால்.........”

    “அவன் வாழ்க்கை ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கும்” என்று புன்னகையுடன் கூற, சாரதா ‘ஆம்’ என்பது போல் தலையை ஆட்டினார்.

    பின் அவர், “இருந்தாலும் என் மகன் கிடைக்க அவள் கொடுத்து வைத்தவள் தான்” என்றதும் சுதர்சன் வாய்விட்டு சிரித்தார். சாரதா செல்லமாக முறைக்க அவரது சிரிப்பு அதிகரித்தது.

    டுத்த நாள் காலை நான்கு மணிக்கெல்லாம் கிளம்பி குல தெய்வ கோவிலுக்கு நால்வரும் சென்றனர். முதல் முறையாக ஊர்மிளாவின் அழகு அவன் கண்ணில் பட்டாலும் அவனுள் பெரிதாக மாற்றம் எதுவும் நிகழவில்லை. ஊர்மிளா எப்பொழுதும் போல் அவனை மனதினுள் ரசித்தாள்.

    சிறப்பு பூஜைகள் முடிந்த பிறகு பூமாலை மற்றும் இருவருக்குமான மோதிரம் அடங்கிய தாம்பாளத்துடன் அய்யர் வந்தார். அதை பார்த்ததும் சிர்த்தார்த்தனுள் அவனையும் அறியாமல் ஒரு இறுக்கம் வந்தது.

    அதை அறிந்தார் போல் ஊர்மிளா அவனது கையை இறுக்கமாக பற்றவும் அவன் திரும்பி ‘என்ன’ என்பது போல் பார்த்தான்.

    அவள் மெல்லிய குரலில், “ஒன்னு சொல்லணும்”

    “என்ன?”

    அவள் மென்னகையுடன் மெல்லிய குரலில் அவனுக்கு மட்டும் கேட்கும் படி, “ஐ லவ் யூ சித்” என்றாள்.

    சட்டென்று இறுக்கம் மறைந்து அவனுள் சொல்லத் தெரியாத ஒரு உணர்வு பரவியது.

    அவள் மென்னகையுடன் அவனை போல் புருவம் உயர்த்த அவனும் மென்னகை புரிந்தான்.

    சாரதா, “மாலையை மாற்றி மோதிரம் போடுங்க” என்றார்.

    இருவரும் மெல்லிய புன்னகையுடன் பூமாலையை மாற்றி மோதிரம் போட்டனர்.

    அவர்களின் புன்னகையில் சாரதா மற்றும் சுதர்சனத்தின் மனமும் நிறைந்தது.

    கொஞ்சல் அரும்பும்♥♥♥♥♥♥

    எனை கொஞ்சும் சாரலே!! - Comments
    உங்கள் அன்புத் தோழி,
    கோம்ஸ்.




     
    Suganyasomasundaram and Rabina like this.

Share This Page