krishnan /கிருஷ்ணன் by Vishnusree

Discussion in 'Vishnusree Novels' started by Vishnusree, Aug 24, 2017.

  1. Vishnusree

    Vishnusree Active Member

    Joined:
    Jul 11, 2017
    Messages:
    159
    Likes Received:
    184
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Female
    பகுதி 18

    மனதுக்குள்ளே குடுத்தனமே நடத்திய துறவியவன்
    மனிதரிலே மாறுபட்ட அதிசய பிறவி அவன்
    வார்தை வேறு வாழ்கை வேறு இல்லை
    வேறு பெண்ணை என்று என்னவில்லை.


    ராதா கண்ணனை தேடி செல்ல அவனோ தன்னவளை தேடி இங்கு வந்து சேர்ந்தான்.


    நிதேஷ்கண்ணன்.....கிருஷ்ணன் மூலம் ராதா இதுவரை திருமணம் செய்யாமல் இருப்பதாய் அறிந்தான்.

    கிருஷ்ணன் கிளம்பு நாளுக்கு இரு நாட்களுக்கு முன்னே அவன் சில பொருட்கள் வாங்கவேண்டும்.....பரிசுகள் வாங்க வேண்டும் என்று கடைக்கு செல்ல நிதேஷ்கண்ணனும் உடன் சென்றான்....அவன் செல்ல காரணம் எப்படியும் கிருஷ்ணன் ராதாவுக்கு பரிசு வாங்குவான் தானும் எப்படியும் அவளுக்கு ஒரு பரிசு வங்கி கொடுக்கலாம்...யாருக்கு தெரியாமல் என்று எண்ணி அவன் சென்றான்.

    கிருஷ்ணன் ராதாவுக்கு அழகான கண்ணன்ராதா பொம்மை வாங்கினான்....கண்ணன் தோளில் அந்த பதுமை சாய்ந்து தன் ஏக்கம் கலந்த காதல் பார்வையை அவன் மேல் விசிக்கொண்டே அவன் குழல் ஊதும் அழகை ரசிப்பது போல் இருந்தது அந்த பொம்மை.

    அதை கண்டவனுக்கு தன்னையும் அறியாமல் கண்ணீர் வந்தது...... அவணிடம். “என் இதை வாங்குற” என்றார்.

    “இது தான் ராதாமா ரொம்ப பிடிக்கும்....அவங்களும் இந்த ராதாவை போல தான்...தன் கண்ணனை பிரிந்து ஏங்கி தேடிட்டு இருக்காங்க” என்று சொல்லி அவன் சென்றுவிட நிதேஷ்கண்ணன் ஆணி அடித்தார் போல் நின்றான்.

    வீடு வந்ததும் எல்லாவரையும் கேட்டு தெரிந்து கொண்டு ஏதோ காரணம் சொல்லி மீண்டும் இந்தியாவுக்கு டிக்கெட் போட சொன்னார்.

    அவர்தான் ராதா தேடும் கண்ணன் என்ற உண்மையை கிருஷ்ணிடம் கூட சொல்லவில்லை....அதன் விளைவு தான் அவர்கள் வந்து சேருவதற்குள் இவர்கள் கிளம்பினர்.

    ஏர்போர்ட் வந்தவுடன் ராதா வீட்டுக்கு போக வேண்டும் என்று சொன்ன நிதேஷ்யை ஒரு மாதரி பார்த்தான் கிருஷ்ணன். நேராக கார் ராதா வீட்டை அடைய....பிரியா தான் வந்து கதவை திறந்தாள்.
    “அடடா கிருஷ்ணா....வா வா.....எவ்வளவு நாள் ஆச்சி..உன்ன பார்த்து.” என்று உள்ளே அழைத்தல்.


    “இவர்”

    “இவர் எனக்கு மாமா முறை...அம்மாவின் அண்ணன்” என்றான்.

    “ம்ம்ம் சரி காபியா இல்ல டீயா...”

    “இல்ல ஆண்டி ராதாமா எங்க...”

    “ஹே உனக்கு தெரியாதா.....கண்ணன் கிடைச்சிட்டார் அவங்க கத்தார் கிளம்பிட்டாங்க”

    “எனது காத்தார்கா...எதுக்கு இப்போ அங்க போனாக” என்றார் நிதேஷ் இருவரும் அவரை ஒரு மாதரி பார்க்க தன்னை அடக்கினார்.

    “நீங்க எதுக்கு இப்போ இவ்வளவு குதிக்கிறிங்க” என்றான் கிருஷ்ணன்.

    “என்ன ஆண்டி நான் தன் சொன்னேல ப்ரிண்ட வச்சி கண்டுபிடிக்கிறேன்னு அப்புறம் ஏன்” என்றான் கிருஷ்ணன்.

    “உனக்கு ராதாவை பற்றி தெரியாது கிருஷ்ணா அவ ரொம்ப பாவம்...எங்க அண்ணன் கண்ணன் குடும்பத்த ஊரைவிட்டே விரட்டுனத அவளால தாங்க முடியல....நானும் சிவாவும் எவ்வளவோ தடவ சொல்லிட்டோம் கேக்கல...யாராவது லவர்ச பார்த்த நின்னுடுவா அவ கண்ணுல ஒரு ஏக்கம் தெரியும் ஆனா வெளிய சொல்ல மாட்டா அவ படுற அவஸ்தைய பார்த்த எங்க அண்ணன் மேல கோவமா வரும். என்ன செய்ய அவ தலை விதி அப்படி ஆயிடுச்சி.....”என்றால் பிரியா.

    “அந்த மனுசனுக்காவது அறிவு வேணாம்....யாருக்கு தெரியும் அந்த ஆளும் வேற பொண்ண கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு குழந்தகுட்டினு போயிடு இருப்பாரா இருக்கும்...” என்றான் கிருஷ்ணன்..

    “அந்த கவலை தான் எங்களுக்கு.....சிவா தான் பாவம் எப்படி ராதா கிட்ட சொல்லுறதுன்னு தெரியாம அவ கூட போய் இருக்காறு...ஒருவேளை அப்படி ஏதும் நடந்தா என்ன செய்ய போறோம்னு தெரியல....ராதாவ சமாளிகிறது ரொம்ப கஷ்டம்.....ஆனா அவளுக்கு ஒரு நம்பிக்கை.”

    “இவங்க போய் ஏம்மாந்து திரும்ப போறாங்க” என்றான் கிருஷ்ணன்.

    “ப்ளீஸ் எனக்கும் கொஞ்சம் புரிறா மாதரி சொல்லுங்க....” என்றார் நிதேஷ்.

    “அங்கிள்...ராதாமா கண்ணன் போடவா பேப்பர்ல பார்த்து அவர தேடி கத்தார் போய் இருக்காங்கலாம் போதுமா.....ப்ரியா ஆண்டி அந்த போட்டோ எங்க.... ”

    “அத அவ கையோட எடுத்து போய்டா....”

    “அய்யயோ....”என்றார் அவர்.

    “என்னாச்சி”

    “நான் ராதாவை தேடி இங்க வந்த நேரம்....அவங்க என்ன தேடி அங்க போய்டாங்கள்...”

    “என்னது” என்றனர் இருவரும் ஒரே நேரத்தில்.

    “அப்போ நீங்க தான் ராதாமா தேடிட்டு இருந்த நபரா”

    “ஆமா கிருஷ்ணா..”

    “அப்போ அன்னைக்கு ராதாமா பத்தி நீங்க கேட்டது எல்லாம்.....”

    “அன்னைக்கு உன் லேப்டாப்ல போட்டோ பார்த்தேன்.....” பின் நடந்த
    விஷயம் எல்லாம் சொன்னார் கண்ணன்.


    “என்கிட்டே முதல்லே சொல்லவேண்டியது தானே....இப்போ என்ன செய்றது..”

    “ம்ம்ம் அவசரமா டிக்கெட் போட்டு இருகாங்க சோ கண்டிப்பா ஜெர்னி பிரேக் பண்ணி தான் போக முடியும் அவங்கள காண்டக்ட் பண்ணு திரும்பி வர சொல்லு” என்றார் நிதேஷ்.

    கிருஷ்ணனும் அதன்படி அவர்களை தொடர்புகொண்டு பேசினான். சிவா தன் பேசினார். அவருக்கு சந்தோசம் தங்கவில்லை.....தன் தங்கை தேடிய வாழ்க்கை கிடைக்க போகும் சந்தோசம்....கண்ணன் ராதாவுக்காக காத்துகொண்டு இருந்கிறான் என்ற சந்தோசம்....தான் நினைத்த மாதரி தப்பாக ஏதும் நடக்காத நிம்மதி.... உடனே கிளம்பி வருவதாக சொல்லி அடுத்த விமானத்தில் வந்து இறங்கினார்கள்.

    ராதாவிடம் ஏதும் சொல்லாததால் அமைதியாக சோக பதுமையாகவே இருந்தாள். கைக்கு எட்டியது வாய்க்கு எட்டாத நிலை. கிருஷ்ணன் போன் செய்து நீங்க தேடும் ஆள் இப்போது அங்கு இல்லை அதனால் திரும்பும் படி சொன்னதாக சிவா சொல்ல வேறு வழி இன்றி வந்தாள் அவள்.

    தூரத்தில் ராதாவை கண்ட நிதேஷ்கண்ணன் கண்கள் கலங்கியது...எத்தனை வருடம்......எவ்வளவு மாற்றம்.....பல வருட தேடல் கண் முன்னே. “என்ன அங்கிள் ரோமன்சா....சைட் அடிக்கிறிங்க போல” என்றான் கிருஷ்ணன். செய்தி கேட்டு மேனகாவும் வந்து இருந்தாள் ஏர்போர்ட்க்கு.

    சிவாவுக்கு நடுங்க ஆரம்பித்து விட்டது....உண்மையை சொல்லாமல் அழைத்து வந்தால்.....வேறு எப்படி இருக்கும்.


     
    Priya madhavan likes this.
  2. Vishnusree

    Vishnusree Active Member

    Joined:
    Jul 11, 2017
    Messages:
    159
    Likes Received:
    184
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Female

    முதலில் நிதேஷ்கண்ணனை அடையலாம் தெரியவில்லை ராதாவுக்கு. அவள் உற்று பார்க்கவே தான் புரிந்தது......அவளுக்கு என்ன நடக்கிறது என்றே புரியவில்லை சிவாவை பார்த்தாள்.

    “எதுவானாலும் வீட்டுக்கு போய் பார்த்துக்கலாம்” என்று முதலில் ஓடி காரில் அமர்ந்தார் சிவா.

    வீட்டுக்கு வந்ததும் அனைவரும் பேசிவிட்டு கிளம்பி சென்றனர்....ஆளுக்கு ஒரு வேலை இருப்பதாக...சொல்லிவிட்டு. இன்னும் கண்ணன் ராதாவால் நடந்ததை நம்ப முடியவில்லை கனவு போல இருந்தது.

    கண்ணன் ராதா மட்டுமே தனித்து இருந்தனர். “ஏன் ராதா என்கிட்டே பேச மாட்டியா”

    அவள் கண்ணில் கண்ணீர் தன் வந்ததே தவிர வார்த்தை வரவில்லை...அவள் அழ தோழ் கொடுத்தான் அந்த தோழன். அவள் அடித்தாள் வாங்கினான். “யாரோ சொன்னா என்ன விட்டு போயிடுவியா”

    “யாரோ இல்ல உன் அப்பா...”

    “அப்பா சொன்ன என்ன நினைச்சி பார்த்தியா நீ”

    ம்ம்ம்ம் அப்படி நினைச்சிதான் உன்ன தேடி வந்தேன் என்று அவள் நிச்சயம் அன்று நடந்ததை சொன்னான்.

    ரொம்ப நேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தனர். “நீ ஏன் கல்யாணம் பண்ணிக்கல” என்றாள்.

    “உனக்கு தெரியும்மா இல்லையானு எனக்கு தெரியாது ராதா உன்ன பார்த்தன்னைக்கு எண்ணை கவர்ந்தது உன் குண்டு கன்னம் தான்...ஏதோ தோன தான் உன் பின்னாடி சுற்றிகிட்டு இருந்தேன்....அம்மா வீட்டுக்கு வந்து நீ நாச்சியார் வீட்டு பொன்னு அதுனால பார்த்து பேசி பழக சொன்னாக நானும் ரொம்ப நேரம் யோசிச்சி அப்படி இருக்க முயச்சி பன்னுவேன் அது எல்லாம் உன்ன பாக்குற வரைக்கும் தான் உன் பார்த்ததும் எல்லாம் காணாம போய்டும் விளையாட ஆரம்பிச்சிடுவேன். அப்போ தான் விடுமுறைக்கு ரஞ்சன் வந்தான்....உன்ன அடிக்க வந்தவன தடுத்தேன் அப்போ ஏதோ வேகம் தடுத்தேன் அப்புறம் நிறைய யோசிச்சி இருக்கேன் உனக்காக எதுக்கு உன் மாமன் மகன் கிட்ட நான் சண்டைக்கு போகணும்னு....ஒரு வயசுக்கு அப்புறம் புரிஞ்ச்சி ஆனாலும் நீ மறுத்துட்டா என்ன செய்றது என்ற பயம் ஒரு புறம்....நீ நாச்சியார் வீட்டு பொன்னு உன்ன என்ன கல்யாணம் பண்ணிவைபாங்கலா அந்த பயம் அப்போதான் தான் நீ வயசுக்கு வந்த எனக்கு உன்ன பாக்கணும் பேசணும் போல இருந்துச்சி முடியாம போச்சி....அப்போதான் ரஞ்சன் வந்தான் உன் கழுத்துல மாலை போட்டன் அங்க இருந்த ஒரு பாட்டி உங்க ஜோடி பொருத்தம் பத்தி பேச நான் உடைஞ்சி போய்டேன்.

    அடுத்த நாள் அம்மாவோட அண்ணன் வீட்டுக்கு போக சொன்னாக அங்க போயும் உன் நினைவு தான்......உன்ன பாக்க வந்த நாள்.....மாமா பஸ்விட்டு இறங்கினதும் நேர உன்ன பாக்கதான் வந்தேன்.....நீ கோவைக்கு போய்டணு சொன்னாக ரொம்ப கஷ்டம் ஆகி வீட்டுக்கு வந்தேன். அப்போதான் உங்க அப்பாவும் அண்ணனும் எங்க வீட்டுல சண்டை போட்டாங்க...முதல புரியல அப்புறம் தான் நீயும் என்ன நேசிச்ச விஷயம் புரிஞ்சிது ஒரு புறம் சந்தோசம்...மறுபுறம் வருத்தம்....ஊரவிட்டே கிளம்பிட்டோம். கிருஷ்ணன்னோட அம்மா வேதவள்ளி....அவங்க அப்பா தான் உதவி செய்தார் எங்களுக்கு.....இருக்க இடம் கொடுத்து அப்பாவுக்கு வேலைக்கு ஏற்பாடு செய்து கொடுத்து......வேதா எனக்கு ஒரு நல்ல தங்கையா இருந்தா....அவ ஒத்த பிள்ளை அண்ணன் தம்பி இல்லாம வளர்ந்தவ அதுனாலே என்னமோ என் மேல பாசம் அதிகம் அவளுக்கு.


    நீ கோவைல இருக்குற விஷயம் தெரிஞ்சி உன்ன தேடினே.....கண்டும் பிடிச்சேன்....ஒரு நாள் பார்த்தேன்...உன்ன தேடி வந்தேன் உன் நிச்சயம் அன்னைக்கு....உடைஞ்சி போய்டேன்......உன்ன மாத்திகிட்டு இருக்க மாட்டான்னு மனசு சொல்லுச்சி இருந்தாலும் என்னால் உன் வாழ்கைக்கு ஏதும் பிரச்சனை வரகூடாதுனு முடிவு பண்ணே....இதுக்கு மேல இங்க இருக்ககூடாதுனு தான் துபாய் கிளம்பினே. நான் கிளம்பும் போது வேதா தான் ரொம்ப வருத்தப்பட்டுச்சி....வேதாக்கு எல்லாம் தெரியும் அதனாலோ என்னமோ ரொம்ப கலங்கிடா....அப்படியும் ஒரு தடவ உன்ன நேர்ல பார்த்து பேச சொல்லி சொல்லிகிட்டே இருப்பா......அப்போ கிருஷ்ணன் சின்ன பிள்ளை....எத்தனை பசங்க இருந்தாலும் எனக்கு கிருஷ்ணனை பிடிக்க காரணம் அவன் பேரு....நான் தான் வைச்சேன்...அவனும் என்கிட்ட ஒட்டிபான்.

    நான் கத்தார்ல இருந்து இங்க வந்தா வேதா வீட்டுக்கு மட்டுமே போவே...அப்போ தான் வேதாவோட புருஷன் சங்கரன் பற்றி தெரிய வந்துச்சி அவனுக்கு எப்பவும் சந்தேகம் அதும் கிருஷ்ணன் எண்ணை போலவே உருவத்தில் இருப்பதால் அவன் சந்தேகம் அதிகம் ஆச்சி....வேதாவுக்கு நித்தம் துன்பம்...அதுக்காகவே நான் இங்க வராத நிறுத்திட்டேன். எங்களுக்கு ரத்த பந்தம் இருந்துச்சி அத அவன் புரிஞ்சிக்கவே இல்ல......அவ இறந்த அப்போ கூட என்னால அவ முகத்த பக்க முடியல...அழ மட்டும் தான் முடிஞ்சிது...

    கிருஷ்ணன் மேல இருந்த வெறுப்பு அவன் அப்பாக்கு அதிகம் ஆச்சி.....அவன் நல்லா படிப்பான்....மத்த பசங்கல விட தனியாவே தெரிவான் அதனால் மற்றவர்கள் அவனிடம் ஒட்டல....அப்புறம் நான் என் மேனேஜர் வச்சி அவன என் கண்ட்ரோல்ல எடுத்தேன்....அப்புறம் யாரோ ஒருத்தர் உதவி மூலம் அவன் தன் வாழ்கையை திரும்பி பெற்றான்னு ரொம்ப சந்தோசமா இருந்துச்சி”
    அவன் அம்மா ஆசை படி அவன் நல்லா படிச்சி பெரிய ஆள் ஆகனும்னு ஆசை பட்டேன்....அவனும் நான் நினைச்சதவிட அதிகமா வேலைய சிக்கிரம் கத்துகிடான்...அவன் அம்மா ஆசை நிறைவேறிடுச்சி....”

    “சரி நீ ஏன் கல்யாணம் பன்னிகள....உனக்கு கல்யாணம் எல்லாம் நிச்சயம் ஆச்சே”

    “இப்போ வேணாம் நேராம் ஆச்சி போய் தூங்கு” என்றாள் அவள்.
    நேரம் போனது தெரியவில்லை இருவருக்கு பின்ன எத்தனை வருட கதை. பேசிமுடித்து அவரவர் அறைக்கு சென்றுவிட்டனர்.
    அடுத்தநாள் கலையில் கிருஷ்ணன் வந்தான். சிவா வீட்டில் அனைவரும் கூடி இருக்க கண்ணன் ராதாவின் திருமண பேச்சை ஆரம்பித்தான் கிருஷ்ணன்.

    “ம்ம்ம்ம் எல்லாம் சரி எப்போ ரெண்டு பெருக்கும் கல்யாணம்” என்றான் அவன்.

    “அதபத்தி ஏதும் யோசிகல கிருஷ்ணா” என்றான் கண்ணன்.

    “இதுல யோசிக்க என்ன இருக்கு ரெண்டுபெரும் அடுதவர்காக இத்தனை வருஷம் காத்துகிட்டு இருந்திங்க.....இப்போ சந்திச்சி பேசியாச்சி அடுத்து கல்யாணம் தான்......” என்றான் சிவா.

    “ம்ம்ம்ம் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம் இதனை வருஷம் கழிச்சி.....வயசு ஆனா பிறகு.......அட போங்கபா....” என்றான் கண்ணன்.

    ராதா கல்யாண பேச்சை எடுத்ததில் இருந்து வாய் திறக்கவே இல்லை. அமைதியாக இருந்தாள். “என்ன ராதா நீ ஒன்னுமே சொல்லல....உன் முடிவு என்ன சொல்லிடு” என்றான் சிவா.

    “அவள என்ன கேட்டுகிட்டு எல்லாம் அவளுக்கு சரி தான் முதல ஒரு நல்ல நாள் பாருங்க” என்றாள் ப்ரியா.

    “சரி உங்க இஷ்டம் போல செய்ங்க ஆனா சிம்பிள்லா” என்றான் கண்ணன்.

    அடுத்த மூகூர்த்ததில் திருமணம் செய்து விடலாம் என்றும் எளிய முறையில் கோவில்லில் முடித்துவிடலாம் என்றும் முடிவு செய்யபாட்டு....இன்னும் மூன்று தினத்தில் திருமணம். அப்போது ஒரு இடி விழுந்தது....ராதாவின் முதல் அண்ணன் பாலகுமாரன் தன் குடும்பத்தோடு வந்து இறங்கினான்.
     
    Priya madhavan and kannamma 20 like this.
  3. Vishnusree

    Vishnusree Active Member

    Joined:
    Jul 11, 2017
    Messages:
    159
    Likes Received:
    184
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Female
    பகுதி 19
    மனதில் நின்ற காதலியே
    மனைவியாக வரும்போது
    சோகம் கூட சுகமாகும்
    வாழ்க்கை இன்ப வரமாகும்!

    காதலோடு வேதங்கள்
    ஐந்து என்று சொல்லுங்கள்


    திருமண வேலைகள் வேகமாக நடந்து கொன்டு இருந்தது......காலம் ரொம்பவும் கமியாக இருக்கவே அனைவரும் பிஸியாக இருந்த சமயம் பாலகுமாரன் குடும்பம் வந்தது......அவனுக்கு ஒரு அப்பாவி மனிதன் பெண் கொடுத்தான்....அந்த மனிதான் அப்பாவி அவன் பெற்ற பெண்....அதான் பாலாவின் மனைவி உஷார் மட்டும் இல்லை ராதா மீது வனமாகவும் இருந்தாள்.

    அவள் திருமணம் ஆனா புதிதில் இருந்தே வீட்டில் இருக்கும் அனைவர் பேச்சும் ராதாவை பற்றியே இருக்கு பாலாவும் பல நேரம் ராதா பற்றி பேசிக்கொண்டு வருந்தி கொண்டு இருப்பான்....அவளை ஒரே முறை நேரில் பார்த்தவள் காரணம் இல்லாமல் வன்மம் கொண்டாள்......வந்ததும் வம்பு இல்லுக்க ஆரம்பித்தாள்.

    முதலில் வெளியே போக சொல்ல போன சிவாவை தடுத்தான் கண்ணன். “வேணாம் மச்சான்....அவர எதுக்கு பிரிச்சி பக்குரிங்க விடுங்க” என்றான்.

    பாலாவின் மனைவி ராதாவை வம்பு இல்லுதாள் “இப்போவது மகராசி உனக்கு கல்யாணம் பண்ணிக்க தோணிச்சே....இனிமே கல்யாணம் பண்ணி என்ன தான் செய்ய போறியோ” என்று சலித்து கொண்டாள்.

    அவளுக்கு எங்கே ராதா சொத்தில் பங்கு கேப்பாள் என்ற பயம். ராதாவுக்கு பிள்ளை குட்டி கிடையாது அதனால் ரெண்டு பங்கு போட்டால் போதும்...அதும் இல்லாமல் சிவா எதையும் கேக்க மாட்டான் போதுமான அளவுக்கு அவன் சம்பாதித்து வைத்து இருந்தான் என்று எண்ணி இருந்த நேரம்.....ராதாவின் திருமண செய்தி அவள் கணவில் தீவைத்தது......ராதாமேல் கோவம் கொள்ள செய்தது என்பது தான் உண்மை.

    வந்த நாள் முதல் ப்ரியாவை ஏதோதோ சொல்லி தன் பக்கம் இல்லுக்க முயற்சிதாள் ஆனால் முடியவில்லை.....ராதாவை பார்த்தாலே புறம் பேசினாள். சிறு சிறு பேச்சிகளாக ஆரம்பித்து சண்டையில் வந்து நின்றது.

    கண்ணன் நியூஸ் பேப்பர் படித்துகொண்டு இருக்க அந்த நேரம் பார்த்து அங்கு வந்தவள் போன் பேசுவது போல் ஆரம்பித்தாள்.....

    “ஏன்டா படிச்சி முடிச்சிடல சிக்கிரம் வேலை தேடு....நாளைக்கு கல்யாணம் பண்ணி வீடோடு மாப்பிளையா போக போறியா” என்று கண்ணனை பார்த்த கொண்டே அவள் ஏளனம் செய்ய இதை பார்த்த ராதா அவளை என்னவென்று கேக்க அங்கு யுத்தகளம் தான் உருவானது.

    சிவாவும் தன் பங்குக்கு பாலாவின் மனைவியை பேசிவிட....ப்ரியா எவ்வளவு தடுத்து கேளாமல் சண்டை போட....வேறு வழி இன்றி கண்ணன் கிளம்பி வெளியே சென்றுவிடான்.....பிறகும் ஓயாத சண்டை பாலன் தன் மனைவியை அடக்கியபின்தான் ஓய்ந்தது. ராதாவுக்கு தான் மனம் கேக்கவே இல்லை...போன் செய்தாள்....வீட்டுக்கு வருவதாக சொன்னான்.

    சிவா ப்ரியாவிடம் புலம்பிதள்ளினான் “நான் தான் அன்னைகே சொன்னே அவங்கள வீட்டுல சேர்த்தா தேவையில்லாமல் பிரச்சனைனு சொன்னே....அது எல்லாம் எதும் ஆகாதுன்னு சேர்ந்திங்க இப்ப என்னாச்சி பாருங்க நான் சொல்லுறத கேக்குறதே இல்ல யாரும்...” என்று அவன் ஒருபுறம் தான் ஆற்றாமையை புலம்ப.

    பாலனுக்கு தான் ஒன்றும் புரியவில்லை பேசாமல் கிளம்பி போய்விடலாம் என்று இருந்தது. தன் தங்கைக்கு கல்யாணம் என்ற சந்தோசத்தில் தான் கிளம்பி வந்தான் வந்த இடத்தில அவன் எதிர்பார்க்காதது எல்லாம் நடக்கவே வேதனை கொண்டான்.

    மாலை நேரம் கண்ணன் வந்தான் ஒரு வீட்டு பத்திரத்தோடு.
    “என்ன இது” என்றாள்.


    “ஹே இது நாம வழபோற வீடோட பத்திரம் பத்திரமாவை” என்றான்.

    “இப்போ எதுக்கு மாப்பிளை இது அண்ணி சொன்னதுக்கு..தப்பா.”
    சிவாவை இடைமறைதவன் “ச்சே அப்படி எல்லாம் இல்லை இது நான் எப்பவோ வாங்கிய வீடு இப்பதான் டாகுமென்ட் கைக்கு வந்துச்சி...எப்படியும் கல்யாணதுக்கு அப்புறம் நாங்க இருக்க வீடு வேணும் இங்க இருக்க எனக்கும் ஒரு மாதரி இருக்கும்......உங்களுக்கு கஷ்டம்...அதுவும் இல்லாம காலைல நடந்தமாதிரி நடந்தா எல்லார்க்கும் கஷ்டம்.....அதுவும் இல்லாம இது நான் கிருஷ்ணன் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் இருக்க வேண்டி வாங்க சொன்னது....அவனுக்கு வேற இடம் பக்க சொல்லி இருக்கேன்.....அதும் இன்னைக்கு சொல்லிட்டு ஆபீஸ் போயிடு வாரேன்....அப்புறம் அவங்க பேசுனாங்கனு நான் வெளிய கிளம்பல....நேத்தே வர சொன்னங்க பத்திரம் வாங்க பட் போக மனம் இல்ல....நான் இங்க இருந்துதிருந்தா இன்னும் பெருசா ஆகி இருக்கும்.” என்றான் அவன்.


    “கண்ணா என்ன மன்னிச்சிடு....அன்னைக்கு உன்ன பிரிச்சி கஷ்டப்பட வைச்சேன் இப்போ இங்க வந்து சேர்ந்து கஷ்டபடுத்துறேன்....நிஜமா ராதா இவ்வளவு உறுதியா இருப்பானு எனக்கு தெரியாது ஏதோ வயசு கோளாறு என்று தான் நினைச்சேன் ஆனா அவ கல்யாணத்த நிறுத்துனப்போதான் புரிஞ்சது....இந்தவருஷம் யாராரோ சொல்லியும் அவ கேக்கல உனக்காக காத்து இருந்தா...உங்க கல்யாணம்னு தெரிஞ்சி தான் கிளம்பி வந்தோம்....என்னால பாதிச்ச உங்க வாழ்கை நல்லபடியா மீண்டும் ஆரம்பிக்கறத பாக்கதான் வந்தேன் வந்த இடத்துல எண்ணமோ நடந்து போச்சி....எனக்கு நல்லாவே தெரியும் சிவாக்கு எங்கள மீண்டும் வீட்டுக்குள் சேர்க்க மனம் வராதுனு....நீ பேசிதான் எங்கள சேர்ந்தான்னு தெரியும்....நாங்க கிளம்புறோம்” என்றான்.

    யாரும் ஏதும் சொல்லாமல் இருக்க கண்ணன்தான் “இது எல்லாம் ஒரு பிரச்சனையா....கல்யாணத்துக்கு வந்துடு இப்படி கிளம்பகூடாது....இருந்து கல்யாணம் முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் ஊருக்கு போங்க....என்ன இருந்தாலும் இந்த குடும்பத்துக்கு மூத்தவர் நீங்க இப்போ எங்க எல்லாரையும் விட பெரியவர் உங்க அப்பா இடத்துல நின்னு நீங்கதான் செய்யணும்...” என்று பேசி தடுத்து நிறுத்தினான்.

    அவன் பேசியது சரி தான் என்றாலும் சிவாவுக்கும் பிரியாவுக்கும் தான் கஷ்டமாக இருந்தது. அவன் சொன்ன வீடு அவர்கள் வீட்டில் இருந்து ரெண்டு தெரு தள்ளிதான் இருந்தது. ஆனாலும் ஏதோ தொலைதுரம் போல் உணர்ந்தனர் இருவரும்.

    இரவு உணவு முடிந்த பின் ராதாவும் கண்ணனும் பேசிக்கொண்டு இருப்பது வழக்கம். அப்படி பேசிக்கொண்டு இருக்கும் போது “ஏன் கண்ணா அண்ணி பேசினது உனக்கு கஷ்டமா இல்லையா...பொய் சொல்லாத எனக்கு தெரியும் .”

    “ம்ம்ம்ம் அவங்க பேசுனது கொஞ்சம் கஷ்டம் தான்...என்னோட தப்ப தானே சுட்டிகட்டினாங்க....நீ எனக்கு கிடைச்ச சந்தோஷத்துல எந்த வேலையும் செய்யாம வீட்டுல இருந்துட்டேன்....அந்த வீட்டு பத்திரம் கூட எப்பவோ கைக்கு வந்து இருக்க வேண்டியது என்னோட அலச்சியம் இவ்வளவு லேட் ஆயிடுச்சி...இங்க வந்த அன்னைகே அங்க போய் இருக்கனும்....சரி விடு எல்லாம் நன்மைக்கே....எனக்கு பழகி போச்சி.....ராதா.

    உன்ன பிரிஞ்ச அப்போ சின்ன சின்ன விஷயம் கூட பெருசாபட்டுச்சி அப்புறம் பல அவமானம் பல இழப்புகள் பல தோல்விகள்......அப்புறம் அதுவே வாழ்க்கைனு ஆயிடுச்சி........உன் இழந்ததுக்கு அப்புறம் ஏதும் பெருசா தெரியல.....”

    “எனக்கு அப்படி தான்.....முதல நிச்சயம் அப்போ சிவா அண்ணன் கிட்ட இருந்து எந்த தகவலும் வரல அப்புறம் கல்யாண தேதி நெருங்க பயம் அதிகமாச்சி.....நீயும் கிடைகள உன்னபத்தி எந்த விபரமும் தெரியல....கல்யாணத நிறுத்த எவ்வளவோ முயற்சி பண்ணியும் முடியல.

     
    Priya madhavan likes this.
  4. Vishnusree

    Vishnusree Active Member

    Joined:
    Jul 11, 2017
    Messages:
    159
    Likes Received:
    184
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Female
    அப்புறம் சிவா அண்ணன் தான் நாம இங்க இருந்து போய்டலாம் நமக்காக வாழலாம்....நாம பத்தி யோசிக்காதவங்களபத்தி நாம ஏன் யோசிக்கணும் அப்படின்னு..கேட்டார். எங்க வாழ்கை நாங்க முடிவு பண்ணோம்....பட் பிரியாவ பாதிக்க கூடதுன்னு மட்டும் சொன்னே....அவளா வந்தா கண்டிப்பா ஏதுப்பேன்னு அண்ணன் சொல்லுச்சி...நாங்க நினைச்ச மாதரி பிரியவும் வந்தா.

    முதல ஏதும் தெரியல பிரியவும் அண்ணனும் சந்தோஷமா இருக்கனும்....அது மட்டும் தான். அப்புறம் எனக்கே தெரியாம ஒரு வெறுமை வந்துடுச்சி.....அவங்க மேல பொறாமை கூட இருந்துச்சி....பிரியாவும் சரி அண்ணனும் சரி நான் இருக்கும் போது ரொம்ப பார்த்துபார்த்து நடப்பாங்க....பக்கத்துல உக்கார கூட மாட்டாங்க....அதுவும் ப்ரியா முதல் முறை தாய் ஆனபோ சிவா அண்ணன் முகத்துல தெரிஞ்ச சந்தோசம்.....அவர் பிரியா பார்த்துகிடது எல்லாம் ரொம்ப ஏக்கமா பதிஞ்சிது. எவ்வளவு ஏக்கம் இருந்தாலும் வேற ஒருத்தர மட்டும் ஏத்துக்க மனசு வரல.
    குமரன்....ரதி பிறந்தாங்க.....அப்புறம் என் வாழ்க்கை குமரன்..ரதினு ஆயிடுச்சி. அவங்க ரெண்டு பெரும் என் மேல உயிர்.


    பிரியா
    எனக்காக நிறைய செய்தா அவ அண்ணன் பண்ண தப்புக்கு பரிகாரம்னு.....ஆனாலும் அதுக்கு மேலயும் நிறைய. எனக்காக அவ பசங்கல விட்டு கொடுத்தா....எப்பவும் அவங்க என்கூடவே தான் இருபாங்க. நான் இருக்கும் போது ரொம்ப பார்த்து பார்த்து பேசுவா அண்ணன் பக்கத்துல கூட உக்கார மாட்டா....எனக்குதான் ரொம்ப ஒரு மாதரி இருக்கும்....நான் வீட்டில் இருக்குற நேரத்த குறைச்சிகிடேன்....பசங்கல அழைச்சிட்டு வெளிய போய்ட்டு வருவேன்.


    நடந்த எந்த ஒரு விஷயத்துக்கும் ரஞ்சன் மட்டும் காரணம் இல்லையே....அப்பா அம்மா பாலா அண்ணன் எல்லாரும் தான்....ஏன் நான் கூட ஒருவகைல காரணம் தான்...முதலையே பிடிவாதமா இருந்திருந்தா இப்படி நடந்து இருக்காது.

    “எல்லாம் சரி ரஞ்சன் என்ன ஆனான்”

    “ம்ம்ம்ம் ரஞ்சன் முதல்ல எங்கள தப்ப நினைச்சி ஏதேதோ செய்துட்டான்...” அன்று அவன் கடத்தியதை சொன்னாள்.

    “அதுக்கு அப்புறம் பிரியா அவன்ன விரட்ட ஆரம்பிச்சிட்டா.....கூட பிறந்த தங்கை தன்னை வெருக்குரான்னு ரொம்ப வருத்தமா இருந்தான்....என்ன இருந்தாலும் அவனுக்கு பிரியானா உயிர்....அப்புறம் அத்தையும் மாமாவும் வேற பொண்ண பார்த்து கல்யாணம் பண்ணிவச்சாங்க....ஆரம்பத்துல வந்து போவான்....பசங்க கூட விளையாடுவான்....அப்புறம் கொஞ்ச கொஞ்சமா வரத்து குறைஞ்சி போச்சி....அவனுக்கு ரெண்டு
    பொண்ணு...ஒரு பையன்....எப்பாவது பிரியாக்கு போன் பண்ணி பேசுவான்.” என்றாள் அவள்.


    “சிவா ரஞ்சன்ன எப்படி ஏத்துகிட்டாரு”

    “முதல ரஞ்சன் வந்து மனிப்பு கேட்டப்போ எனக்குமே நம்பிக்கை இல்லை....ஆனா அவன் ப்ரியாகாக கால்ல விழவும் தயாரா இருந்தான் அனா ப்ரியாவும் அண்ணனும் அவன சேர்த்துக்கவே இல்ல....அப்புறம் அவன் கல்யாணத்துக்கு ஒத்துகிட்டு....இனி என் வாழ்க்கைல குறுக்க வர மாட்டேன்னு சொன்னான் அப்புறம்....சிவா அண்ணன் கூட உன்ன தேடவும் உதவினான். எங்களுக்கு கிடைச்ச ஒரே செய்தி நீ இங்க இருந்து போய் ரொம்ப வருஷம் ஆயிடுச்சின்னு மட்டும் தான் அப்புறம்.....ஒவ்வொரு தடவ வரும்போதும் என்னால தான் ராதா இப்படி இருக்கானு வருத்த படுவான்....அதுக்காகவே அவன் கண்ணுல படமா இருப்பேன்....அப்புறம் எப்படிஎப்படியோ போய்டுச்சி....”

    “சரி போய் தூங்கு நாளைக்கு பேசுவோம்....கல்யாண வேலை நிறைய இருக்கு”...என்று இருவரும் சென்று படுத்தனர்.
    மறுநாள் நல்லபடியாக சென்றது விடிந்தால் திருமணம். “ஏன் கண்ணா ரொம்ப வருஷம் கழிச்சி என்ன பார்த்தபோ அடையாளம் தெரிஞ்சிதா....”


    “ம்ம்ம்ம் முதல கொஞ்சம் கஷ்டம்மா தான் இருந்துச்சி....முதல்
    முறை போட்டோல பார்த்தபோ அப்புறம் உன்ன அன்னைக்கு ஏர்போர்ட்ல பார்த்தப்போ ஏதோ உலகமே என் கைல இருக்குறா மாதரி ஒரு உணர்வு கிருஷ்ணன் கூட என்ன ரோமன்சா என்றான் அவன் கேட்டதுக்கு கூட பதில் சொல்லாம உன்ன பார்த்துகிட்டு இருந்தேன் அவனுக்கு பதில் சொல்ல வாய் வரல அந்து என்ன ஒரு உணர்வுனு தெரியல...” என்றான்.


    “ஆமா கேக்கணும்னு நினைச்சேன் நீ கல்யாணத பத்தி பேசும் போது எதுக்கு நீ ஏதும் சொல்லல....”

    “அது...தெரியல ஏதோ காலேஜ் பொன்னு கல்யாணம்னு சொன்னது ஒரு பயம் வருமே அப்படி ஒரு பயம் புரியாத ஒரு உணர்வு....நான் சொல்லனா என்ன உனக்கு தெரியாத இல்ல சிவா அண்ணன்க்கும் பிரியாவுக்கு தெரியாதா...” என்றாள்.

    ஒரு வழியாக திருமண நாளும் வந்தது.....அம்மன் முன்னிலையில் கண்ணன் ராதா கழுத்தில் தாலி கட்டினான்.

    சிவாவுக்கும் பிரியாவுக்கும் சந்தோசம்....ராகவியை கையில் பிடிக்க முடியவில்லை கண்ணன் மாமா என்று அவன் பின்னே சுற்றி கொண்டு இருந்தாள். கிருஷ்ணன் மேனகா இருவரும் ஆனந்தத்தில் இருந்தனர்.

    பாலன் குடும்பம் ஒரு வழியாக கிளம்பியது.....அவர்கள் போகுது ராதா ஒரு பத்திரத்தை பாலாவின் மனைவிடம் கொடுத்தாள். அதில்
    ராதாவுக்கு சொத்தில் எந்தன் பங்கும் வேணாம் என்று எழுதி இருந்தது.....ராதாவும் கண்ணனும் கையெழுத்து போட்டு இருந்தனார். பாலனுக்கு தான் வருத்தம் அவன் மனைவிக்கு சந்தோசம் தான் அவர்கள் கிளம்பிவிட.....ஏதோ ஒன்று விலகியது போல் இருந்தது.


    இருவரும் நல்லபடியாக தங்கள் புது இல்லம் சென்று வாழ்கையை ஆரம்பித்தனர்.
     
    Priya madhavan likes this.
  5. Vishnusree

    Vishnusree Active Member

    Joined:
    Jul 11, 2017
    Messages:
    159
    Likes Received:
    184
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Female
    பகுதி 2௦
    மூங்கில் விட்டு சென்ற பின்னே
    அந்த பாட்டொடு மூங்கிலுக்கு உறவு என்ன
    காற்றைப் போல் மெல்லினம் வந்து கடந்து போன பின்னும்
    கை காட்டி மரம் கொள்ளும் தனிமை என்ன
    சொந்தங்கள் சொல்லிச்செல்லும் சேதி என்ன
    பாசத்தில் கூடாக ஞானம் கொள்ள
    படைத்தவன் புரிகின்ற சூழ்ச்சி என்ன????


    திருமணம் முடிந்த அன்றே தான் வாங்கிய புது வீட்டுக்கு ராதாவை அழைத்து சென்று விட்டான் கண்ணன். சிவா கூட எவ்வளவோ சொல்லி பார்த்தான்.....அவன் கேக்கவே இல்லை....நாளை காலை
    இங்க இருப்போம் என்று சொல்லிவிட்டான்.


    அனைவரும் சென்று விட....முதல் முறையாக இருவர் மட்டும் தனி அறையில்....தனிமையில்....யார் பேச்சை ஆரம்பிப்பது என்று இருந்தனர்.....ஏதோ புரியாத உணர்வில் சிக்கி இருந்தனர்..

    கண்ணன்னே ஆரம்பித்தான்... “ஏன் ராதா....இன்னைக்கே இங்க வரணும்னு சொன்னப்போ நீ ஏன் ஒனும் சொல்லவே இல்லையே...நீ ஏதும் சொல்லுவனு எதிர்பார்த்தேன்.”

    “ம்ம்ம் நீ சொன்னதுல கண்டிப்பா ஏதோ காரணம் இருக்கும்னு நினைச்சேன் அது மட்டும் இல்ல சிவா அண்ணன் வீட்டுல.....இந்த மாதரி ஏதும் தோனல.....அங்க என் ரூம்ல தான் ராகியும் குமரனும் இருபாங்க....உனக்கு கொடுத்த ரூம் ஒருத்தர் தான் இருக்க முடியும் அண்ணன் குமரன அங்க இருக்க சொல்லிட்டு என் ரூமா ரெடி பண்ணிவச்சி இருந்தாரு இப்போ அது தேவை இல்லையே.”

    “உன்கிட்ட ஒன்னு கேக்கணும்....”

    “கேளு என்கிட்ட என் தயக்கம்”

    “இல்ல கிருஷ்ணன் பத்தி....”

    “அவன பத்தி என்ன.....”

    “இல்ல அவன்.....”

    “இங்கபாரு கண்ணா....கிருஷ்ணன் சங்கரன் வேதாவோட பையன்
    அதுல எனக்கு எந்த சந்தேகம் இல்ல....உனக்கும் அவனுக்கு ரத்த சொந்தம் இருக்கு...அதும் இல்லாம மாமா போல மருமகன் இருக்குறதுல எந்த ஆச்சர்யமும் இல்ல....ராகி கூட என்ன போல தான் இருக்கா....அதுக்காக.....அவல நானா பெத்தேன்...அவல பெற்றது ப்ரியா வளர்த்தது தான் நான்....எந்த காலத்திலும் எனக்கு உன் மேல சந்தேகம் வராது”


    அவன் கண்கலங்கி விட்டான்..... “ரொம்ப தேங்க்ஸ் ராதா....பலர்க்கு சொல்லியும் புரியல நீ என்ன புரிஞ்சிகிட்டது சந்தோசம் இன்னும் ஒன்னு...”


    “என்ன இன்னும் போ போய் தூங்கு....”

    “இல்ல இது....அது”

    “என்ன அது இது...சொல்லவேண்டியது படுன்னு சொல்லு”

    “கிருஷ்ணன்ன தத்து எடுக்க முடிவு எடுத்து இருந்தேன்.....அத பத்தி தான்”

    “அதபத்தி என்ன பேசணும்....”

    “அது முதல்ல நான் மட்டும் செய்த முடிவு....இப்போ உன் முடிவும் முக்கியம்....அது மட்டும் நான் இன்னும் கிருஷ்ணா கிட்ட பேசல....உன் முடிவு தெரிஞ்சதுக்கு அப்புறம் பேசலாம்னு இருந்தேன்”

    “இத ஏன் கல்யாணத்து முன்னாடியே சொல்ல....கல்யாணம் ஆயிட்டா ஒத்துபேன்னு நினைச்சியா...”

    “அது அப்படி இல்ல நீ எப்படியும் ஒத்துபனு நம்பிதான் சொல்ல....ஒரு வேளை இந்த காரணத்துக்காக மறுபடியும் உன்ன பிரிய நான் தயாரா இல்ல....கிருஷ்ணன்க்கு வேண்டியது கார்டின்னா இருந்துகூட செய்வேன்......நீ யோசிச்சி சொல்லு....”

    “ம்ம்ம் சரி நாளைக்கு சொல்லுறேன்....இப்போ போய் தூங்கு....”

    “தூங்கவா.....”

    “ஆமா தூங்கு....டைம் பார்த்தியா இப்பவே மணி பதினொன்னு.....”

    “ராதா........ராது........” அவன் குரல் குழைந்தது.

    “என்ன ஒரு மாதரி பாக்குற.....டே என்ன”

    “ஏண்டி உனக்கே நல்லா இருக்க நீ பண்றது ஏற்கவே பல வருஷம்
    காத்து இருந்தேன் இப்போவும் இப்படி பண்ணுறியே...உனக்கு புரியவே இல்லையா......”


    “எனக்கு என்ன புரியணும்....” அவளுக்கு புரியாமல் இல்லை.

    “என்ன புரியனுமா”

    “ம்ம்ம்மம்ம்ம்மம்ம்ம்ம்”

    “அடிபாவி....அம்பது வருஷமா கன்னி பையனா இருக்கேன்.....நீ என்னடானா புரியலனு சொல்லுற....”

    “சரி இப்போ என்ன வேணும்.....”

    “ஒரே ஒரு முத்தம்......இங்க” என்று தன் இதழ்களை சுட்டி
    கண்பித்தான் அவன்.


    “அய்ய.....முடியாது”

    அவன் பரிச்சையில் தோற்ற பள்ளி மாணவன் போல் அவளை ஏமாற்றதுடன் அவளை பார்த்தான்...அவன் பார்வை ஏதோ செய்ய
    அவள் தலை கூனிந்தாள்.


    அவள் மௌனம் அவனுக்கு சம்மதம் கொடுக்க அவளை நெருங்கி....முத்த யுத்தம் தொடுத்தான். அந்த யுத்தத்தில் யார் செய்தது ஜெய்த்தது என்று தெரியாது ஆனால் இருவரின் தனிமையான வாழ்கை முடிவுக்கு வந்தது....இத்தனை ஆண்டுகளின் பிரம்சையர் தவம் இந்த இரவோடு முடிவுக்கு வந்தது.

    ஏதோ பறவையின் ஒலிக்கேட்டு எழுந்தாள் ராதா அவளுக்கே ஏதோ புதிய உலகில் இருப்பதுபோல் இருந்தது. அருகில் அவளை எழுந்த விடாமல் அணைத்து இருந்தான் அவள் கண்ணன். அவன் உறக்கம் கலையாமல் எழுந்தவள்....அவன் முகத்தை அருகில் நோக்கினாள்....அவன் முகத்தில் எதையோ சாதித்த திருப்தி.....எதையோ வென்ற சந்தோஷம் தெரிந்து.

    நேரே குளித்து விட்டு வந்தாள்.....அவனை எழுப்பலாம் என்று எண்ணினாள் ஆனால் அதை விட்டு தன் போனை எடுத்து யாரயோ அழைத்தாள்....அந்த பக்கம் உடனே வருவதாக சொல்லி வைக்க பட்டது.

    சமையல் அறைக்கு சென்று காபி போட்டாள்.....அவனை எழுப்பி கொடுத்தாள்.

    “என்ன ராதா....ஏதோ முகம் ரொம்ப பிரகாசமா இருக்கு” என்று அவளை வம்புக்கு இல்லுதான் கண்ணன்.

    “அங்க மட்டும் என்ன போய் கண்ணாடி பாருங்க” என்றாள் அவள்.

    “என்ன மரியாதை எல்லாம் பலமா இருக்கு....” என்று அவளை இல்லுத்து தன் மேல் சாய்த்து கொண்டான்....

    “ம்ம்ம்ம்....இன்னும் குளிக்காம என்ன இது....போய் குளிங்க” என்று அவனை தள்ளிவிட்டுவிட்டு சமையல் அறைக்கு சென்றாள்.

    அவன் குளித்து வரவும் ஹால்லில் ஏதோ பல குரல்கள் கேட்டது. நேரே அங்கு சென்றான்.

    அங்கு கிருஷ்ணன்....சிவா....ப்ரியா.....ராகி....குமரன்....அப்புறம் அறிமுகம் இல்லாத ஒரு நபர் இருந்தனர்,
     
    Priya madhavan likes this.
  6. Vishnusree

    Vishnusree Active Member

    Joined:
    Jul 11, 2017
    Messages:
    159
    Likes Received:
    184
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Female
    “அட என்ன மாப்பிள்ளை குளிச்சிட்டு வந்துடின்களா....வாங்க” என்று சிவா அழைத்து அமர செய்தான்.

    “எல்லோரும் சாப்பிட வாங்க” என்றாள் ராகி.
    கண்ணன் ராதாவை கிண்டல் செய்து கொண்டே அனைவரும் காலை உணவை சாப்பிட்டு முடித்தனர். சிவா ப்ரியா இருவரும் பொருள் பொதிந்த பார்வைகள் பரிமாறி கொண்டனர். அவர்களுக்கு ராதாவின் இந்த முக பொலிவு அமைதி அவர்களுக்கு வேண்டிய செய்தியை கூறியதோடு அவர்கள் நெஞ்சில் பெரும் பாரத்தை இறக்கிவைத்து.


    அனைவரும் சாப்பிட்டு முடித்து அமர.... “என்னமா ராதா எதுக்கு எங்கள உடனே வர சொன்ன...” என்றான் சிவா.

    “ம்ம்ம்ம் சொல்லுறேன்....” என்று அவள் அனைவரையும் அமர சொல்லி தானும் அமர்ந்தாள்.

    “என்னமா என்னாச்சி...” என்றான் கண்ணன்.

    “சொல்லுறேன்....கண்ணா இவர் சரவணன் என் காலேஜ் ப்ரிண்ட ஹைகோர்ட்ல லாயர்ரா இருக்காறு....மீதி அவரே சொல்லுவாரு”

    “ஹாய் என்னபத்தி ராதா சொல்லிட்டாங்க.....ராதா பின்னாடி சுத்தின பலர்ல நானும் ஒருத்தன்பா......பட் எங்க எல்லாரையும் தோக்கடிச்ச கண்ணுக்கு முதல் காங்ரட்ஸ்.....இப்போ நாம வந்த விஷயத்துக்கு வருவோம். ராதா இந்த விஷயமா போன வருஷம் சொல்லி இருந்தா....பட் அப்போ கிருஷ்ணன் இங்க இல்ல சோ பண்ண முடியல. ராதா கண்ணன்ன தத்து எடுக்க முடிவு செய்து இருக்கா.....அதுக்கான லிகல் பத்திரம் இது”. என்றான்.

    கண்ணனுக்கு ஆச்சர்யம்....சிவாவும் ப்ரியாவும் தெரியும் என்பது போல் இருக்க கிருஷ்ணன்

    “ஏன் ராதமா இந்த முடிவு....” என்றான்.

    “இது இப்போ எடுத்த முடிவு இல்ல கிருஷ்ணா.....நீ எப்படி மனசார அம்மானு சொல்லுறியோ அப்படிதான் இதுவும்...நீ உன் விருபத்த சொல்லு..... நான் பேச நினைச்ச விஷயத்த நேத்து கண்ணன் பேசுன அப்போ என சொல்லுறதுன்னு தெரியல அதான் காலைல எல்லார்க்கும் போன் செய்து வரவச்சேன்.”

    “இப்போ நீங்க மட்டும் முடிவு பண்ற விஷயம் இல்ல இது....”என்றான் கிருஷ்ணன்.

    “இது நானும் எடுத்த முடிவு தான் கிருஷ்ணா....நான் உன் தத்து எடுக்க முடிவு செய்து இருத்தேன் பட் ராதா முந்திகிட்டா...உனக்கு ஓகே தான்னே”

    “இதுல நான் சொல்லுறதுக்கு ஏதும் இல்ல....கடவுள் கொடுத்த எண்ணை பெற்றவர்கள் இப்போ இல்லை....யாருக்கும் கிடைக்காத இன்னும் ஒரு வாய்ப்பு எனக்கு கிடைச்சி இருக்கு அத எப்படி வேணாம்னு சொல்லுவேன்....” என்றான் அவன்.

    “சரி அப்போ இந்த பத்திரத்துல கையெழுத்து போட்டிங்கனா நான் கிளம்புவேன் என் வேலையை பார்க்க” என்றான் சரவணன்.

    “அண்ணா அண்ணி ஒனும் சொல்லலையே....”

    “இதுல நாங்க சொல்ல என்னம்மா இருக்கு....அதுவும் இல்லாம எங்களுக்கு இது முன்னாடியே தெரியும்மே அப்புறம் என்ன...ம்ம்ம் நீ நடத்து...” என்றான் சிவா....பிரியவும் தலையாட்டினாள்.

    “அப்போ இதபத்தி எனக்கு மட்டும் தான் தெரியாதா”...என்றான் கிருஷ்ணன்.

    “எனக்கு தான்” என்றான் என்றான் கண்ணன்.

    மூவரும் கையெழுத்து போடா...சட்டப்படி கிருஷ்ணன் கண்ணன் ராதாவின் மகனான். முறைப்படி அவனை கோவிலில் வைத்து தத்து எடுப்பது என்றும் முடிவு செய்து மறுநாள்லே அதற்க்கான ஏற்பாட்டை செய்தனர்.

    அதன்படி அடுத்தநாள் ஐயர் மந்திரம் ஓத முறைப்படி மகனான். ராதாவை அம்மா என்று எளிதில் அழைக்க முடிந்த கிருஷ்ணன் கண்ணனை அவனால் எளிதில் அப்பா என்று அழைக்க முடியவில்லை. இருந்தும் அவன் அழைக்க முயற்சி செய்தான்.....ரொம்ப கஷ்டமா இருந்தா வேண்டாம் என்று கூட சொன்னான் கண்ணன். ஆனாலும் அவன் எப்படியோ அப்பா என்று அழைத்து பழகிகொண்டன்.

    கிருஷ்ணன் தன் ரூமை காலிசெய்துவிட்டு கண்ணன் இல்லம் வந்து சேர்ந்தான். ராதா தன் வேலையை ராஜனாமா செய்துவிட்டு வீட்டில் சிறு பிள்ளைகளுக்கு டியூஷன் எடுத்தாள்....அவள் ஓய்வு நேரத்தில் மட்டும்.

    கண்ணன் கிருஷ்ணன் இருவரும் சேர்ந்தே வேளைக்கு சென்றனர்....அவர்களுக்கு சமைப்பது அவர்களுக்கு வேண்டியதை செய்வது என்று இருந்தாள்.

    கண்ணன் ராதா இருவரும் தங்கள் வாழ்வை ரசித்து வாழ்ந்தனர். நாட்டகள் வெகு விரைவாக ஓடியது....கிருஷ்ணன் RK enterprises-இன் MDயாக பொறுபேற்ற மறுநாள் மேனகாவை பெண் கேட்டு அவள் வீட்டுக்கு சென்றனர்.

    மேனகாவின் அண்ணன் ஆசைப்படி படிப்பு பணம் பெற்றோர் என்று எல்லாம் இருக்கும் ஒரு மனிதனாக ராதா கண்ணன் மகனாக வந்தான் கிருஷ்ணன்.

    மேனகாவின் பெற்றோருக்கு சந்தோசம்...கிருஷ்ணன் சொன்னதை செய்து காட்டி மகிழ்ச்சி அவர்களுக்கு.

    மேனகாவுக்கு பெருமையாக இருந்தது....அவர்களின் நேசம் வென்றதில். அனைவரின் முழு சம்மதத்துடன் அவர்கள் நிச்சயம் நடந்து முடிந்தது. விரைவில் திருமணம நாள் குறித்தனர்.

    கிருஷ்ணன்னால் மகன் கணவன் என்று ராதாவின் வாழ்கை நல்லபடியாக அமைந்தது..... இந்த வருட தீபாவளி அப்பா மகன் இருவருக்கும் தலை தீபாவளி தான்......இனி இவர்கள் வாழ்வில் சந்தோசமே நிலைக்கட்டும்.



    நன்றி.

    உங்கள் தோழி
    ஸ்ரீ
     
  7. Vishnusree

    Vishnusree Active Member

    Joined:
    Jul 11, 2017
    Messages:
    159
    Likes Received:
    184
    Trophy Points:
    43
    Gender:
    Female
    Priya madhavan likes this.

Share This Page